Çok uzun zaman önce, en büyük bilimsel etkiye sahip üniversiteler listesi Amerika Birleşik Devletleri (Stanford’dan Boston’daki MIT’ye kadar) ve Birleşik Krallık’ın hakimiyetindeydi; bugün ise küresel akademik mükemmelliğin geleneksel dengeleri Çin’in hızlı yükselişiyle şekilleniyor. Batı bölgesi başı çekiyor. Leiden Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Araştırmaları Merkezi tarafından güncellenen verilere göre, şu anda küresel ilk onda altı Çin üniversitesi var: referans merkezlerinin coğrafi konumuyla ilgili halihazırda değişen senaryonun anlamlı bir işareti.
Bonino (PoliTo): “Çin’den Batı’ya daha az genç”
Bu sıralama, yayınlanan makalelerin mutlak sayısının yanı sıra dünyadaki en yetkili bilimsel dergilerde toplanan alıntıların genel hacmine dayanmaktadır: «Tamamen sayısal düzeyde, Çin yalnızca büyük miktarlarda öğrenci çekmekle kalmıyor, aynı zamanda Zamanla, giderek daha az sayıda genç kültürel değişim, yurt dışındaki akademik dönemler ve diğer transfer biçimleri için Çin’den Batı ülkelerine taşınıyor”, diye açıklıyor Torino Politeknik Okulu’nda her iki Bilimler Departmanı’nın da yöneticisi olan Michele Bonino. Mimarlık ve Tasarım ve Çin Merkezi. «İtalyan ve genel olarak Avrupalı öğretmenlerin Çin’e hareketleri de giderek daha sık hale geliyor: Yapılandırılmış planlar aracılığıyla, en iyi yerel beyinler, hem cömert ekonomik kaynaklar hem de teşvik edici ve iyi organize edilmiş çalışma ortamları sayesinde oraya taşınmaya teşvik ediliyor.”
Yıllardır eğitime ve tüm akademik sistemin geliştirilmesine yapılan yatırımlar, Çin’in ulusal üniversiteleri ve yerel bilimsel-teknolojik araştırmaları geliştirmesine yol açarak, kolektif üretkenlik çağrısı sayesinde meyve veren verimli bir döngüyü tetikledi. UNESCO’nun ürettiği verilerin Çin topraklarında bulunan ve aktif olan bilim adamı ve mühendislerin sayısında önemli bir artışın altını çizmesi tesadüf değil: kesin olarak söylemek gerekirse 2023’te bu sayı 2,2 milyondu.
Bilimsel ve teknolojik işbirliği
Bütün bunlar uluslararası dengeleri göz ardı edilemeyecek bir şekilde değiştiriyor, ancak Batı akademik dünyası üzerinde daha fazla ikincil etki yaratabilir, araştırma sonuçlarını, fonların çoğunluğunun yönlendirildiği alanları ve – daha geniş anlamda – geleceği şekillendirebilir. Bilimsel çalışmalardan. “Son zamanlarda giriş engellerindeki artış, kısmen Kovid-19 salgını ve her şeyden önce ilk olarak Trump ve Biden tarafından yapılan son siyasi tercihler nedeniyle Çinli bilim adamlarının ABD’ye akışının azalmasına da katkıda bulundu. takip edin”, diye ekliyor gazeteci, “Tecnocina: 1949’dan günümüze Çin teknolojisinin tarihi” (Add editore, 2023) kitabının yazarı ve şu anda Chora Media’da çalışan Simone Pieranni. «Ayrıca, uluslararası bilimsel anlaşmalar kapsamında, Çin ile ABD arasındaki teknolojik işbirliği, 1979’dan bu yana imzalanan bilim ve teknoloji işbirliği anlaşması S&T Anlaşması ile olduğu gibi 4 yıl yerine, geçtiğimiz Mart ayında yalnızca altı ay süreyle yenilendi. Jimmy Carter ve Deng Xiaoping. Bu, teknik bilgiyi korumak ve dünyanın geri kalanından bilgi birikimini çekmek için mümkün olan tüm girişimlerin uygulanması ihtiyacını vurgulamaktadır.”
Özel rakamlara talep
Pasifik Okyanusu’nun iki kıyısı arasındaki bu rekabet mantığında, sadece profesörlerin değil aynı zamanda bilim adamlarının, araştırmacıların ve diğer aydınların Çin’e doğru hareketini teşvik etmek için metaforik ama her şeyden önce ekonomik olan altın köprülerin inşası da yorumlanmalıdır. Sınır biliminden uygulamalı bilime, temel araştırmadan teknolojik yeniliğe kadar geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır. Nobel ödüllü bir kişinin tek bir konuşması için bütçeler 100 bin avroya yaklaşabiliyor. Bonino şöyle devam ediyor: “Ayrıca, Çin’e taşınmaya karar veren, özellikle gençlerin yararına fikir, deneyim ve kültürün sunulmasına yardımcı olan, zaten emekli olan çok sayıda öğretmen vakası var.” «Uzmanlaşmış rakamlar, cerrahi olarak tanımlayabileceğimiz bir şekilde yurt dışından geliyor; yani, araştırmaların henüz ana küresel rakiplerin seviyesine ulaşmadığı bazı alanlardaki belirli boşlukları doldurmak için.”
