Dolayısıyla, tüm bu argüman büyük bir uyarıyı da beraberinde getiriyor; bu uyarının derhal ve en üst düzeyde açıklığa kavuşturulması gerekiyor: ipuçlarına, söylentilere, spekülasyonlara ve hatta bazı sızdırılmış ekran görüntülerine rağmen, Deadlock’un sözde 6v6 rekabetçi bir oyun olacağı konusunda kesin bir söz yok. Overwatch tarzındaki FPS, gerçekten de Valve’ın bir sonraki oyunu. Aynı şekilde ne olduğunu da bilmiyoruz Kilitlenme aslında veya gibi oynuyor dır-dir gibi – var olsa bile. Dolayısıyla bu makale iki varsayıma dayanarak devam ediyor. Öncelikle Deadlock Valve’ın bir sonraki oyunu olacak. İkincisi, tam olarak şu ana kadar hakkında gördüğümüz ve duyduğumuz her şeyin önerebileceği türden bir oyun; Blizzard, Riot ve Respawn’ın tanıdık destek amaçlı sürümlerine benzeyen, kahraman tabanlı bir PvP nişancı oyunu. Aşağıda kişisel endişelerim – daha doğrusu hayal kırıklıklarım – ama aynı zamanda, eğer bu varsayımlar doğru çıkarsa, bazı umutlarım da var.
Kötü olanla başlayacağım – Valve’ın Overwatch 2 ve diğerleri tarzında bir çevrimiçi FPS oyunu yaratmasının bir dönemin sonu gibi gelmesinin veya üç kat halinde bir tür yeni, yer altı yaratıcı iflas seviyesi gibi hissetmesinin nedenleri. Bir oyun. Half-Life’ın açılış bölümüne, tamamen baktığınız, dinlediğiniz ve atmosferi ve tonu özümsediğiniz, neredeyse hiç aktif olmayan giriş dakikalarına geri dönüyorum. Özellikle Doom, Quake ve Duke Nukem ile ilgili olarak dönemin hakim düşüncesi, atıcıların hızlı, zayıf olması ve hikayenin her türlü iddiasından bilinçli olarak uzak durması gerektiği yönündeydi.
Geriye dönüp baktığımızda Valve’ın yöntemi ilkel ve balyoz gibi görünebilir; bu fikir aslında oyuncuyu kilitlemek ve onlara zorla ‘anlatı’ sunmaktır. Ancak bu açık sözlülük, stüdyonun bir zamanlar meydan okuma ve devrim yapma kararlılığının karakteristik özelliğidir – ‘Inbound’, Doom’un ‘E1M1’inin manevi zıttıdır; Valve, Half-Life ve belki de genel olarak ana akım nişancı oyunlarının, Doom’un ‘E1M1’inin patenti ve uyumlu beyanıdır. artık farklı şeyler yapacağız.
Valve’ın en iyi oyunlarının tümünde, yalnızca yıkma hırsının değil, aynı zamanda bu hırsın mümkün olduğunca görünür ve isyancı olmasını sağlamanın da küçük ve büyük örneklerini bulabilirsiniz. İstisnalar ve karakterin arzu edileni bırakan unsurları var, ancak esas olarak, Triple-A oyunlarında 2004 ve Half-Life 2’den önce Alyx Vance gibi bir kadın kahraman yoktu.
Yine istisnalar var ama ‘video oyunlarında mizah’ ve ‘komik video oyunu’ şemsiye konseptinin neyi temsil ettiğini düşündüğümde 2007’den önce Portal’a hiç benzemiyordu. Postal veya Monkey Island’dan ya da GTA’nın daha yakıcı anlarından keyif alabilirdim, ama zaten oyunlarla ilgilenmeniz gereken o oyunlara gülmek gibiydi, oysa Portal’ı herkese verebilir ve onlar da onu bulurlardı. eğlenceli.
‘Ani oynanış’ ve ‘kendiliğinden anlatım’ hâlâ akademik ve oyun eleştirisi moda sözcükleriyken, Left 4 Dead’in çığır açan bir yönetmeni zaten vardı. Valve’ın nişancı oyunları arasında belki de en yüzeysel formüle sahip olan Counter-Strike bile, paradoksal bir şekilde, türün çağdaşlarıyla karşılaştırıldığında yıllar geçtikçe giderek daha olağanüstü hale geldi. 2007’den bu yana neredeyse her çevrimiçi FPS’nin yükseltmeler, avantajlar, sınıflar, seviyeler, kilit açmalar vb. ile Call of Duty 4’ün oluşturduğu modeli takip ettiği yerde, Counter-Strike kararlı bir şekilde orijinal önermesine sadık kaldı ve şimdi, sonuç olarak, oradaki hiçbir şeye benzemiyor.
Ve eğer Deadlock gerçekten şu anda benzediği bir oyunsa (eğer günün diğer kahraman nişancı oyunlarına bu kadar benziyorsa), Valve içindeki belirli bir oyun yapma hırsının sonunu temsil ediyormuş gibi geliyor. Ben iş beyni değilim. Ben endüstri analisti değilim. Ancak Steam’in sahibi Valve’ın yaratıcı riskler almayı göze alabileceğini düşünüyorum. 2023’te çıkan ve 2024’te çıkan birçok şeye bakıyorum ve sanki tüm büyük oyun yapımcıları hala trend peşinde koşuyor ve birbirlerinin peşinden gidiyormuş gibi geliyor. Bu stüdyoların çoğunun gerçek anlamda biraz daha tehlikeli ve deneysel olmayı göze alabileceğini düşünürsünüz. Yapmıyorlar ve yapmayacaklar ve bu çok yazık ama şimdilik bu böyle sanırım.
Ama eğer Valve – Kapak – risk alan oyunları sayesinde zenginliğini ve hayranlarının kült benzeri hayranlığını kazanan, dünyadaki en riske dayanıklı üçlü A oyun yapımcısı, Deadlock’un göründüğü gibi standart bir kahraman nişancı oyunu yapıyor, o zaman ben Büyük bütçeli oyunlarda özgün yaratıcılığın ve sınırları zorlama, çığır açma ve geleneklere meydan okuma isteğinin nerede devam edebileceğini bilmiyorum.
Ama işte başka bir olasılık ve benim açımdan iyi niyetli bir iyimserlik. Half-Life bir noktada sıradan bir FPS gibi görünebilir. Left 4 Dead, başka bir zombi oyunu. Portal, başka bir bilinmez. Dışarıdan bakıldığında, aslında hiçbir şey bilmediğimiz şu anda Deadlock, sıradan bir kahraman nişancı oyunu gibi görünebilir. Ama belki Valve’ın risk alan oyunlar tarihindeki başka bir geleneği sürdürür; çeşitli tür standartlarına uyar ve geleneksel, temel bir çevrimiçi FPS olarak son derece keyiflidir, ancak türü altüst eder veya daha küçük, daha kaçakçılığa evrilmeye zorlar. özel yollar aracılığıyla.
Oyunu normalde bu tür şeyler oynayan insanların ellerine veriyorsunuz ve sonra onlara daha fazlasını veriyorsunuz, onlara farklı bir şey veriyorsunuz, onlara bu türdeki ana akım oyunların ne olabileceğine dair daha iyi bir vizyon veriyorsunuz. Belki farklı bir şekilde bakıldığında Valve her zaman böyle işlemiştir ve şu ana kadar gördüklerimiz ve duyduklarımız Deadlock’un doğasına uygunsa belki de olacak olan budur.
