Gökbilimciler küresel küme NGC 2419’u keşfediyor

Gökbilimciler, Hint Astronomi Gözlemevi’ni (IAO) ve ESA’nın Gaia uydusunu kullanarak, NGC 2419 olarak bilinen bir galaktik küresel kümeyi keşfettiler. yayınlanan 29 Nisan ön baskı sunucusunda arXivbu kümenin özelliklerine ve yıldız içeriğine daha fazla ışık tutacak.

Küresel kümeler (GC’ler), galaksilerin yörüngesinde dönen, birbirine sıkı sıkıya bağlı yıldızların koleksiyonlarıdır. Gökbilimciler bunları yıldızların ve galaksilerin evrimi üzerine çalışmalara olanak sağlayan doğal laboratuvarlar olarak algılıyorlar. Özellikle küresel kümeler, araştırmacıların erken tip gökadaların oluşum tarihini ve evrimini daha iyi anlamalarına yardımcı olabilir; çünkü GC’lerin kökeni, yoğun yıldız oluşumu dönemleriyle yakından bağlantılı görünüyor.

Dünya’dan yaklaşık 300.000 ışıkyılı uzaklıkta bulunan NGC 2419, galaksimizin dış halesindeki en uzak küresel kümelerden biridir. 260 ışıkyılı yarıçapı, yaklaşık 900.000 güneş kütlesi kütlesi ve -9,42 kadir mutlak büyüklüğüyle, aynı zamanda en büyük ve en parlak galaktik GC’lerden biridir.

NGC 2419’daki değişen yıldız popülasyonunun oldukça zengin olduğu göz önüne alındığında, Meksika Ulusal Özerk Üniversitesi’nden (UNAM) Armando Arellano Ferro liderliğindeki bir gökbilimci ekibi, esas olarak değişkenlerine odaklanarak bu kümenin yıldız içeriğini araştırmaya karar verdi. Bu amaçla IAO’nun 2 metrelik teleskopunu ve Gaia’nın Veri Sürümü 3’ten (DR3) verilerini kullandılar.

Ferro’nun ekibi, NGC 2419 alanındaki 1.107 nokta kaynağı için fotometri elde etmeyi başardı. Işık eğrileri, kümedeki bilinen değişken yıldızlardan 74’ünü içeriyor ve gökbilimciler, bu değişkenlere dayanarak bir renk büyüklüğü diyagramı (CMD) oluşturdu.

Çalışmaya göre, NGC 2419 üyelerinin radyal dağılımı, kümenin yaklaşık 456 ışık yılı uzaklığa kadar geniş bir erişim alanına sahip olduğunu gösteriyor. Bu bulgu, NGC 2419’u Samanyolu’ndaki en büyük kümelerden biri haline getiriyor.

Makalenin yazarları, NGC 2419’daki RR Lyrae değişken yıldızlarının ışık eğrilerine dayanarak ortalama metalikliği ve kümeye olan mesafeyi tahmin etti. NGC 2419’un yaklaşık -1,89 metalikliğe sahip olduğu ve yaklaşık 270.000–281.000 ışıkyılı uzaklıkta yer aldığı bulunmuştur.

Çalışma aynı zamanda W Virginis tipi NGC 2419’daki V18 olarak adlandırılan değişkenlerden birinin, sıfır yaş yatay dal (ZAHB) mavi kuyruk atasından (toplam kütlesi yaklaşık 0,54 güneş kütlesi olan) evrimleştiğini de buldu. çok ince kabuk (kütlesi yalnızca 0,04 güneş kütlesi olan). Bunun, Popülasyon II Sefeidlerin (eski, tipik olarak metal açısından fakir, tipik olarak 1 ila 50 gün arasındaki periyotlarla titreşen) evrimine ilişkin anlayışımız üzerinde etkileri olabilir. W Virginis değişkenleri Popülasyon II Sefeidlerin bir alt sınıfıdır.

© 2024 Science X Ağı