Bilim adamlarından oluşan bir ekip, Alzheimer’ın daha önceden gizlenmiş bir genetik nedenini keşfetmiş gibi görünüyor. Pazartesi günü yapılan yeni bir araştırmada araştırmacılar, halihazırda Alzheimer riskine bağlı bir genetik varyasyonun iki kopyasını taşıyan kişilerin, pratikte, yaşlandıkça nörodejeneratif bozukluğa yakalanmaya mahkum olduklarına dair güçlü kanıtlar buldu. Genel popülasyonun yaklaşık %2’si aynı mutasyona sahip olabilir; bu da Alzheimer’ın genetik riskinin şu anda varsayılandan daha yüksek olduğunu düşündürmektedir.
Alzheimer demansın en sık görülen şeklidir, şu anda etkiliyor yaklaşık 7 milyon Amerikalı. Pek çok şeye sahip olabilen karmaşık bir durum farklı risk faktörleri Bunun arkasında yaş, kardiyovasküler hastalık ve genetik de dahil olmak üzere faktörler yer alıyor. Neredeyse her zaman bir kişinin normalden çok daha genç yaşta Alzheimer hastalığına yakalanmasına neden olduğu bilinen nadir mutasyonlar vardır; diğer mutasyonların ise tipik olarak 65 yaşından sonra ortaya çıkmaya başlayan Alzheimer’ın klasik formunun riskini arttırdığı görülmektedir. apolipoprotein E geni veya APOEolarak bilinir ve APOE4.
Nüfusun yaklaşık dörtte biri en az bir kopyasını taşıyor APOE4Varyant, bilim insanları tarafından yaygın olarak Alzheimer riskinin önemli bir yönü olarak inceleniyor. Çoğu zaman, bu çalışmalar genin bir veya her iki kopyasına sahip olan kişiler arasında ayrım yapmamaktadır, ancak bazı araştırmalar bu ikili taşıyıcıların, yani APOE4 Homozigotların Alzheimer’a yakalanma riski diğerlerine göre çok daha yüksektir.
İspanya ve ABD’den büyük bir araştırmacı ekibi bu soruyu çözmeye çalıştı. Bunu yapmak için, Ulusal Alzheimer Koordinasyon Merkezi’nden (NACC) alınan beyin donörü verilerinin yanı sıra, insanların Alzheimer ile ilgili biyobelirteçlerini takip eden diğer beş büyük ölçekli çalışmadan elde edilen verileri de analiz ettiler. APOE4 durum. Toplamda, analiz 13.000’den fazla kişiyi içeriyordu.
NACC verilerinde araştırmacılar neredeyse herkesin iki APOE4 genler, ölüm anında Alzheimer ile ilişkili orta ila yüksek düzeyde beyin değişiklikleri gösterdi. Karşılaştırma yapmak gerekirse, aynı durum bu özelliklere sahip olanların yalnızca %50’si için geçerliydi. APOE3en genel APOE Alzheimer riskini etkilediği düşünülmeyen bir varyant. Ekip, biyobelirteç verilerinde benzer şekilde hemen hemen herkesin iki APOE4 kopyaların 65 yaşına gelindiğinde omurilik sıvılarında anormal seviyelerde amiloid beta bulunurken (hastalığın potansiyel bir erken belirtisi), %75’inde amiloid taramaları pozitifti. 80 yaşına gelindiğinde, bu taşıyıcıların neredeyse %90’ı, araştırmacıların izleyebildiği amiloid ve tau (Alzheimer hastalığının başka bir protein anahtarı) ile ilişkili tüm biyobelirteçlere sahipti.
Bu değişiklikleri yaşayan herkes ölmeden önce Alzheimer’ın klinik semptomlarını göstermeyebilir. Ama bulgular, yayınlanan Pazartesi günü Nature Medicine dergisinde yayınlanan makalenin yazarları, neredeyse tam penetrasyonun net bir örneğini sunduklarını söylüyorlar: genetik bir mutasyonun belirli bir özelliğe neden olma ihtimali. Bu durumda iki kişi olanlar APOE4 Genlerin, 60’lı yaşların ortalarına gelindiğinde en azından Alzheimer’ın erken belirtilerini geliştirecekleri neredeyse kesin gibi görünüyor. Araştırmacılar, bu kesinlik düzeyi göz önüne alındığında, bu mutasyonu Alzheimer’ın farklı bir “genetik formunu” temsil edecek şekilde sınıflandırmanın daha doğru olacağını ileri sürüyor. Ayrıca nüfusun %2’sinin iki şeye sahip olduğunun düşünüldüğünü belirtiyorlar. APOE4 kopyaları bulunuyor ve bu da Alzheimer’ın bu formunu tek bir gene bağlı en yaygın hastalıklardan biri haline getiriyor.
Bulgular, diğer araştırmacılar tarafından da doğrulandığı varsayılırsa, Alzheimer hastalığıyla ilgili çalışma şeklimizde önemli değişikliklere yol açabilir. Yeni başlayanlar için bu, genetik Alzheimer’ın daha geniş bir tanımına yol açmalıdır. APOE4 Alzheimer’a diğer genetik nedenlerden daha ileri yaşlarda neden olduğu kabul edilen bir formdur. İkisiyle ilişkili çok daha yüksek tehlike göz önüne alındığında APOE4 Araştırmacılar, gelecekteki çalışmaların da kopyaları tek kopya taşıyıcılarla bir araya getirmemesi gerektiğini söylüyor. Ve sadece bu yüksek riskin bilinmesi bile bilim adamlarının Alzheimer’ın nasıl olabileceğini daha iyi anlamalarına yardımcı olacaktır ve bu da bir gün bunun için daha etkili tedavilere yol açabilir.
“Sonuç olarak, çalışmamız şunu önermek için ikna edici kanıtlar sunuyor: APOE4 homozigotlar [i.e. two APOE4 alleles, or copies] farklı, genetik olarak belirlenmiş bir formu temsil eder [Alzheimer’s disease]Bunun halk sağlığı, taşıyıcılara genetik danışmanlık ve gelecekteki araştırma yönleri açısından önemli etkileri vardır” diye yazdılar.
