Gezegenler arası uzayın asteroit Ryugu üzerindeki etkilerinin araştırılması

Japon Uzay Ajansı’nın Hayabusa2 uzay aracı tarafından asteroit Ryugu’dan alınan örneklerin analiz edilmesi, gezegenler arası uzayın manyetik ve fiziksel bombardıman ortamına ilişkin yeni bilgiler ortaya çıkardı. Hokkaido Üniversitesi’nden Profesör Yuki Kimura ve Japonya’daki diğer 13 kurumdan çalışma arkadaşları tarafından yürütülen çalışmanın sonuçları dergide yayınlandı. Doğa İletişimi.

Araştırmalarda, elektron holografisi adı verilen bir teknikle, numunelerin yapılarının ve manyetik ve elektriksel özelliklerinin ayrıntılarını ortaya çıkarmak için numunelere nüfuz eden elektron dalgaları kullanıldı.

Hayabusa2, 27 Haziran 2018’de asteroit Ryugu’ya ulaştı, iki hassas iniş sırasında örnekler topladı ve ardından fırlatılan örnekleri Aralık 2020’de Dünya’ya geri gönderdi. Uzay aracı şu anda uzaydaki yolculuğuna devam ediyor ve 2029’da iki asteroit daha gözlemlemesi planlanıyor. 2031.

Örnekleri doğrudan bir asteroitten toplamanın bir avantajı, araştırmacıların uzay ortamına maruz kalmasının uzun vadeli etkilerini incelemesine olanak sağlamasıdır. Güneşten gelen yüksek enerjili parçacıkların “güneş rüzgarı” ve mikrometeoroidlerin bombardımanı, uzayda hava koşulları olarak bilinen değişikliklere neden olur.

Kısmen asteroitin iç kısımlarından köken almaları ve ayrıca atmosfere doğru ateşli inişlerinin etkileri nedeniyle, Dünya’ya doğal olarak düşen göktaşı örneklerinin çoğunu kullanarak bu değişiklikleri tam olarak incelemek imkansızdır.

Kimura, “Doğrudan tespit ettiğimiz uzay aşınmasının izleri, güneş sisteminde meydana gelen bazı olayları daha iyi anlamamızı sağlayacak” diyor. Erken güneş sistemindeki manyetik alanın gücünün, gezegenler oluştukça azaldığını ve asteroitler üzerindeki kalan mıknatıslanmanın ölçülmesinin, güneş sisteminin çok erken aşamalarındaki manyetik alan hakkında bilgi ortaya çıkarabileceğini açıklıyor.

Kimura şunları ekliyor: “Gelecekteki çalışmalarda sonuçlarımız, havasız cisimlerdeki yüzeylerin göreceli yaşlarını ortaya çıkarmaya ve bu cisimlerden elde edilen uzaktan algılama verilerinin doğru yorumlanmasına da yardımcı olabilir.”

Özellikle ilginç bir bulgu, demir oksitin bir türü olan manyetitten oluşan, framboid adı verilen küçük mineral taneciklerinin normal manyetik özelliklerini tamamen kaybetmiş olmasıydı. Araştırmacılar bunun çapı 2 ila 20 mikrometre arasında olan yüksek hızlı mikrometeoroidlerle çarpışmadan kaynaklandığını öne sürüyor.

Framboidler binlerce metalik demir nanoparçacığı ile çevrelenmişti. Bu nanoparçacıkların gelecekteki çalışmaları, asteroitin uzun süre boyunca deneyimlediği manyetik alana ilişkin içgörüleri ortaya çıkaracağını umuyoruz.

Kimura, “Çalışmamız öncelikle temel bilimsel ilgi ve anlayışa yönelik olsa da, robotik veya insanlı uzay aracını yüksek hızda etkileyen uzay tozunun neden olabileceği bozulmanın derecesinin tahmin edilmesine de yardımcı olabilir” diye bitiriyor.