Yeni veri toplama, yıldız ve gezegen oluşumunu gökbilimcilerin erişimine açıyor

Dünyanın dört bir yanından bilim adamları, gökbilimcilerin uzayda gördüklerini daha iyi anlamalarına ve yeni yıldızların ve gezegenlerin nasıl oluştuğunu modellemelerine yardımcı olacak veriler yayınladı.

Yayın tam zamanında: James Webb Uzay Teleskobu, uzaydan ilk görüntülerini Haziran 2022’de geri göndererek gökbilimcilere çözmeleri için yeni bilmeceler sunacak.

Veriler, gökbilimcilere, yıldızların ve gezegenlerin oluşumu sırasında yıldızlararası buzun nasıl buharlaştığını ve yeniden yoğunlaştığını anlamak için ihtiyaç duydukları bilgileri sağlıyor.

20 yılı aşkın laboratuvar veri toplamanın ürünüdür. Dünyanın dört bir yanından on dokuz bilim insanı, veri toplamayı koordine etti ve bulguların yorumlanmasına yardımcı oldu.

Veriler, yıldızlararası buzun bir yıldıza ne kadar yakın veya uzak olduğuna bağlı olarak uzayda nasıl buharlaştığına ve yeniden yoğunlaştığına ve belirli maddelerin yoğunlaştığı yerlerde kar çizgilerinin oluşumuna odaklanıyor.

Heriot-Watt Üniversitesi’nde bir astrokimyacı olan Profesör Martin McCoustra, fikir birliğine varılmasına yardımcı olan bilim adamlarından biriydi.

15 yılı aşkın bir süredir Edinburgh laboratuvarında uzay koşullarını taklit etmek ve yıldızların ve gezegenlerin nasıl yaratıldığının ardındaki kimyayı incelemek için ultra yüksek vakum teknolojisini kullanarak derin uzayı yeniden yaratıyor.

McCoustra şunları söyledi: “Bu veri derlemesinin arkasındaki grup çalışması sayesinde, astronomi topluluğu artık termal desorpsiyonla ilgili tüm verileri tek bir yerde bulabiliyor. Ayrıca modellerde ve modellerde uygun şekilde kullanılmasını sağlamak için verilerin sınırlamalarını da vurguladık. diğer bilim adamlarını buz desorpsiyon süreçlerini keşfetmeye teşvik etmek.

“Verilerimiz, moleküllerin toz tanesi yüzeylerinden ne kadar hızlı desorpsiyon yaptığını açıklamak için kullanılan iki parametrenin değerlerini belirliyor. Birincisi, bize bir kimyasal maddenin bir yüzeyde ne kadar güçlü tutulduğunu söyleyen desorpsiyon için aktivasyon enerjisi.

“İkincisi, frekans faktörü, gerekli aktivasyon enerjisi olmasaydı desorpsiyonun ne kadar hızlı gerçekleşeceğini söyler.

“Uzayda, Dünya’daki tepelerde ve dağlarda olduğu gibi kar çizgileri görüyoruz. Bunlar bize su, karbon monoksit ve karbon dioksit gibi belirli bileşiklerin genç yıldızları çevreleyen uzay tozu üzerinde nerede donduğunu söylüyor.

“Gökbilimciler bu çizgilerin nerede ve neden olduğunu anlamak istiyorlar. Bunu yapmak için, taneler ısıtıldığında moleküllerin nasıl çözüldüğünü anlamamız gerekiyor.

“Bu, Dünya gibi ıslak, kayalıklardan Jüpiter gibi bir gaz devine kadar farklı gezegen türlerinin neden ve nerede oluştuğunu daha iyi anlamalarına yardımcı olacak.”

Veriler dergide makale olarak yayınlandı. ACS Dünya ve Uzay Kimyası.