Bu, The New Gate’i ilk kez manga olarak okuduğum zamanlardan biri olacak; ancak bu sefer durum farklı olacak. Daha önce Spy x Family ve Chainsaw Man gibi dizileri bırakmıştım… onları sevmediğimden değil… ama mangayı okuduğumda sanki tekrar izliyormuşum gibi hissettiğim ve kolayca sıkıldığım için. Belki benim için şanslıyım (ya da ne yazık ki), İngilizce yayınlarda geride kaldım ve İngilizce olarak on bir cilt olmasına rağmen yalnızca altıncı cilde kadar okuyabildim. Bu, dikkatimi çekerek bir avantaj sağlayabilir ancak şu soru hala geçerli: anime, manga kadar iyi mi (ya da en azından ondan hatırladıklarım?)
Hadi gidelim!
İlk Bölüm Özeti
Shin, Yeni Kapı olarak bilinen bir VRMMO RPG’de mahsur kalır. Oyunda öldüğünüzde gerçek hayatta da ölürsünüz…
Bunu daha önce nerede duyduk?
Oyundaki yolculuğunu görmek yerine, hemen son bölüm sonu canavarıyla bire bir mücadelesine gidiyoruz. Onu yendikten sonra oyun temizleniyor ve sıkışıp kalan tüm oyuncuların birbiri ardına çıkış yaptığına tanık oluyorsunuz. Shin sonuncudur; ancak tam Oturumu Kapat düğmesine basmak üzereyken, bir kapı açılıyor ve oyuna geri dönüyor… ancak bu sefer, bir video oyunu gibi gelmiyor… gerçek gibi geliyor.
Buna rağmen hâlâ oyun menüsüne erişebiliyor ve istatistiklerinin tavan yaptığını fark ediyor. Onu evine geri götürecek bir eşyayı kullanıyor ve orada buranın The Moon Sanctum adında bir şeye dönüştüğünü keşfediyor… Tiera adında lanetli bir elfi barındıran bir genel mağaza. Analiz’i kullandıktan sonra bunun ne tür bir lanet olduğunu belirler ve sanki hiçbir şeymiş gibi onu iyileştirir. O kadar müteşekkir ki; ona Ay Tapınağı’nın Kral’ın huzuruna kabul edilecek kadar güçlü olan tavsiye mektubunu verir!
Mektubu, maceracılar loncasına katıldığı Breylicht Krallığı’na götürür. Maceracı kartını almak için bir tam gün beklemesi gerekiyor; ancak bu süreçte, tavsiye mektubunun gerçekliğini onaylayan lonca ustasıyla tanışır ve hatta Shin’in dövüş becerilerini test edecek kadar ileri gider (kamera dışında… boo!).
Ertesi gün, o kadar kahramanca bir şey yapmak için ilk görevini kabul ediyor ki bu onu bir anda efsane yapacak!
Hilk Otu toplamaya gidiyor…
Oradayken ölümsüz bir canavarla karşılaşır… Tam olarak Lvl 359 Skullface Jack’le karşılaşır. Silahı berbat ve kırılmak üzere, bu yüzden sınırlayıcılarını serbest bırakıyor ve OTK onu unutulmaya yüz tutuyor. İstediği kutsal bir kılıcı taşıyordu ama saldırı kılıcın uçmasına neden oldu… Prenses Rionne’nin odasının penceresinden içeri!
İzlemeye değer?
EVET – Dürüst olmak gerekirse, mangayı okumamış olsaydım bu çok büyük bir etki yaratacaktı. BELKİ benden. Başka bir Sword Art Online klonu olarak başlıyor; ancak bundan hızla uzaklaşıyor. Shin, bir video oyununda sıkışıp kalmaktan oyuna benzer bir dünyaya girerken isekai’ye dönüşür ve oyunun sona ermesinden sadece 500 yıl sonra buranın oyun dünyası olduğunu öğrenir. Biraz tuhaf ama işe yarıyor.
Bununla birlikte, ilk bölüm izleyiciyi gerçekten heyecanlandırmak için pek bir şey yapmadı. Bununla demek istediğim, böyle bir şovun genellikle bütçesinin bir kısmını büyük, görkemli bir dövüşe yatıracağını, karakterin gerçek güçlerini ve güçlü yönlerini göstereceğini ve ardından onun 500 yıl sonra çağrılmasıyla ilgili bölümü sonlandıracağını kastediyorum. Bunun yerine, birkaç kılıç darbesi görüyoruz, sihir yok ve sonuncudan ziyade ilk patron olarak hareket eden bir düşmana karşı genel olarak zayıf bir savaş görüyoruz.
Daha sonra ilerleme hızı çok yavaşlıyor, çünkü yönünü buluyor, Tiera ile yaptığı bir konuşma aracılığıyla dolaylı olarak dünyayı öğreniyor ve ardından yine yavaş bir yapı olan bir maceracı olmaya başlıyor. Aldığımız tek ekstra aksiyon, Kafatası Suratlı Jack’e karşı çok kısa bir mücadeledir ve bu, bizi sarsıcı bir sonla bırakmak yerine, bize yalnızca ikinci bölümde ne olacağına dair bir ipucu verir.
İlk bölüm heyecan verici olmaktan çok kullanışlı olsa da mangaya sadık kaldı. Manganın da biraz yavaş bir başlangıcı vardı; ancak yükselişe geçtiğini söyleyebilirim. Yalnızca anime izleyen bir izleyici muhtemelen buna üç bölüm kuralını uygulayacaktır; ancak, bunun toparlandığını ve daha ilginç hale geldiğini öğrendikten sonra (aynı zamanda daha duygusal. 4-6. ciltlerdeki devasa bire bir savaş, animasyon biçiminde FENOMENAL görünmelidir).
Sadece küçük bir yakınmam var… Manganın kendisi harika bir sanat tarzına sahip değil. Karakter tasarımları oldukça özensiz ve iyisiyle kötüsüyle CLOUDHEARTS buna sadık kalıyor çünkü karakterler tutarlı görünemiyor. İlk bölümde bazı orantısal hatalar var ve bu bariz bir şekilde fark ediliyor. Sanat kalitesine yeterince dikkat edilmediğini düşünüyorum, ancak sadık oldukları ve dövüşler sırasında daha iyi iş çıkardıkları sürece bu affedilebilir bir durum olmalı (her ne kadar muhtemelen sezon sonunda incelememde buna son vereceğim) .)
Ancak tekerleği yeniden icat etme konusunda gerçekten hiçbir şey yapmasa da oldukça iyi bir isekai fantezisi olmalı.
