Yüz milyarlarca diğer yıldızla birlikte yıldız sistemimize ev sahipliği yapan devasa galaksi, berrak, aysız gecelerde gece gökyüzümüz boyunca uzanan parlak bir leke gibi görünüyor. Evrene oldukça takıntılı olan eski bir insan için, Samanyolu’na bakmak, Dünya’nın üzerinde asılı duran ve ölülere öbür dünyaya yolculuklarında yardımcı olan bir tanrıçayı simgeliyor olabilir.
Yeni bir çalışmak ‘da yayınlandı Astronomi Tarihi ve Mirası Dergisi Samanyolu’nun eski Mısır kültüründeki rolünü araştırıyor ve bizim galaksimizi gökyüzünün tanrıçası Nut’a bağlıyor.
Eski Mısırlılar astronomi alanında öncülerdi; yıldızları, takımyıldızları, diğer gezegenleri gözlemlediler, Güneş ve Ay’ın hareketini takip ettiler, 365 günlük yıl ve 24 saatlik gün kavramını yarattılar. Astronomi, tarım yoluyla günlük yaşamlarına işlendi ve aynı zamanda Gize piramitlerinin temellerinin inşasında da kullanıldı. Bunu yaparken, Dünya’ya bir çeşit ilahi enerji getirdiklerine inanıyorlardı.
Eski Mısır dininde tanrıça Nut; gökyüzünü, yıldızları ve evreni bir bütün olarak temsil ediyordu. Sıklıkla, kardeşi Dünya tanrısı Geb’in üzerine eğilmiş, vücudunun her yerinde yıldızlar bulunan bir kadın olarak tasvir edilmiştir.
Yeni çalışma, gökyüzü tanrıçasının Samanyolu’nun göksel bir tezahürü olduğu fikrini araştırıyor. Portsmouth Üniversitesi astrofizikçisi ve yeni çalışmanın baş yazarı Or Graur, yaptığı açıklamada, “Galaksiler üzerine bir kitap yazarken ve Samanyolu’nun mitolojisini araştırırken şans eseri gök tanrıçası Nut’a rastladım” dedi. “Gök tanrıçası Nut’un astronomi ve kültürler arası çifte analizini yapmak ve Samanyolu ile gerçekten bağlantılı olup olamayacağını belirlemek için hem astronomiyi hem de Mısır bilimini birleştirmeye karar verdim.”
Graur, eski Mısır metinlerine atıfta bulundu. Fındık KitabıBaşlangıçta başlıklı olan Yıldızların Rotasının Temelleri. Metin Ay’ın, Güneş’in, gezegenlerin hareketlerine ve yıldızların döngülerine odaklanıyor. Ayrıca Samanyolu’nun 3.000 ila 4.000 yıl önce Mısır’ın farklı yerlerinden nasıl görüneceğini ve gece boyunca yükselip batarken ve bir mevsimden diğerine görünümünün nasıl değişeceğini modellemek için simülasyonlar kullandı.
İçinde Fındık KitabıNut’un başı ve arkası batı ve doğu ufuklarıyla eşitlenirken, kolları vücuduna açılı olarak, sağ kolu kuzeybatıda, sol kolu ise güneydoğuda olacak şekilde anlatılıyor. Antik Mısır’ın galaksiye bakışının simüle edilmiş modeli aracılığıyla, bu özel yönelim, Samanyolu’nun kış gökyüzünde nasıl görüneceğini gösteriyor.
Tanrıça Nut aynı zamanda ölülerin öbür dünyaya geçişine de yardımcı oldu; kollarını uzatarak onları, eski Mısırlıların ölümsüz yıldızlar veya kuzey gökyüzündeki bir grup yıldız olarak adlandırdıkları yerde sonsuza kadar yaşayacakları gökyüzüne götürdü. hiç batmamış gibi görünüyordu ve bu nedenle öbür dünyayı simgeliyorlardı. Samanyolu’nun bu yaşam ile öbür dünya arasında bir geçiş olduğu fikri, Afrika’daki diğer kültürler arasında yaygındır.
Çalışmanın tamamen nihai olması amaçlanmasa da, eski insanların gece gökyüzünde noktalı gök cisimlerini nasıl yorumladıklarına dair bir bakış sunuyor. Ben, atalarımın binlerce yıl önce gökyüzüne bakarken ne düşünmüş olabileceğini ve astronominin antik kültürümüzü şekillendirmeye ne kadar yardımcı olduğunu her zaman merak etmişimdir.
Graur, “Araştırmam, disiplinleri birleştirmenin eski inançlara nasıl yeni bakış açıları sunabileceğini gösteriyor ve astronominin insanlığı kültürler, coğrafya ve zaman boyunca nasıl birbirine bağladığını vurguluyor” dedi. “Bu makale, Samanyolu’nun çok kültürlü mitolojisini kataloglamak ve incelemek için daha büyük bir proje için heyecan verici bir başlangıçtır.”
Daha fazla: Samanyolu’nun Bu Yılın En İyi Fotoğraflarını Görün
