Yıldızlar kendi gezegenlerini yok edip yediklerinde

Güneşimiz hem en iyi dostumuz hem de en kötü düşmanımızdır. Bir yandan varlığımızı yıldızımıza borçluyuz. Dünya ve güneş sistemindeki diğer gezegenler, Güneş ile aynı gaz ve toz bulutundan oluşmuştur.

Ve onun ışığı olmasaydı bu gezegende yaşam olamazdı. Öte yandan, güneşin Dünya’daki tüm yaşamı sona erdireceği ve sonunda Dünya’yı yok edeceği bir gün gelecektir.

Yıldızların gezegenleri için oluşturabileceği riskler şu şekilde vurgulanıyor: yeni bir çalışma yayınlandı Doğa. Yazarlar güneşimize benzeyen yıldızlara baktılar ve 12 yıldızdan en az birinin atmosferinde metal izleri sergilediğini buldular. Bunların, yıldızların yuttuğu gezegenlerin ve asteroitlerin izleri olduğu düşünülüyor.

Gezegenler ana yıldızlarının etrafında dönerken kendilerini asla çok rahat hissetmemeliler çünkü yıldızlarının güvenlerine ihanet etmesinin ve şiddetli ölümlerine yol açmasının en az iki yolu vardır.

Gelgit bozulması

Birincisi “gelgit bozulması” adı verilen bir süreçten geçiyor. Bir gezegen sistemi oluştukça, bazı gezegenler kendilerini yıldızlarının yörüngesinde ya pek dairesel olmayan ya da yıldızın dönüş düzlemine göre hafif eğimli yollar boyunca dönerken bulacaklardır. Bu gerçekleştiğinde, yıldızın gezegene uyguladığı yerçekimi kuvveti, ters gezegenin yörüngesinin şeklini veya hizalamasını yavaş yavaş düzeltecektir.

Aşırı durumlarda, yıldızın uyguladığı çekim kuvveti gezegenin yörüngesini istikrarsızlaştıracak ve onu yavaş yavaş daha da yakına çekecektir. Talihsiz gezegen çok yaklaşırsa yıldızın yerçekimi tarafından parçalanacak. Bunun nedeni, gezegenin yıldıza bakan tarafının, yıldıza bakan tarafına göre biraz daha yakın olmasıdır (fark, gezegenin çapıdır).

Yıldızın uyguladığı çekim kuvvetinin gücü, yıldızla gezegen arasındaki mesafeye bağlıdır, böylece gezegenin yıldıza bakan tarafı, yıldıza bakan tarafa göre biraz daha güçlü bir çekim hisseder.

Dünya’da yerçekimi kuvvetinin gücündeki bu farklılık, gelgitlerin günlük gelgitlerini yaratır. Aslında güneş, Dünya’yı deforme etmeye çalışıyor ancak yeterince uzakta olduğundan yalnızca okyanusların sularını çekmeyi başarıyor. Ancak yıldızına tehlikeli derecede yakın olan bir gezegen, kabuğunun ve çekirdeğinin bu gelgitler tarafından parçalandığını görecektir.

Gezegen yıldıza çok yakın değilse şekli yalnızca yumurta şekline dönüşecek. Yıldıza biraz daha yaklaştığınızda, farklı taraflarındaki çekim kuvveti arasındaki fark, onu tamamen parçalamaya, yıldızın içine doğru spiraller çizerek cehennem ateşinde buharlaşan bir gaz ve toz bulutuna dönüştürmeye yetecektir.

Gelgit kesintisi süreci ilk olarak yaklaşık 50 yıl önce önerildi. Son birkaç on yıldır, benim grubum da dahil olmak üzere gökbilimciler, düzinelerce parlak gelgit kesintisi patlamasını gözlemlediler. süper kütleli kara delikler tarafından parçalanan yıldızlar galaksilerin merkezlerinde.

Geçen yıl, ilk kez bir grup gökbilimci, benzer, daha sönük bir parlamanın gözlemlendiğini bildirdi. yıldızı tarafından parçalanan ve tüketilen bir gezegen.

12 yıldızdan en az 1’inin şu işaretleri gösterdiğini gösteren yeni bulgunun da gösterdiği gibi, gezegenlerin gelgit nedeniyle bozulması oldukça yaygın olabilir. gezegensel materyali yutmuşlar.

Diğer araştırmalar, tüm beyaz cücelerin (güneşimizden iki kat daha büyük yıldızların kalıntıları) dörtte ila yarısı arasında benzer yara izlerine sahip olduğunu buldu. Adından da anlaşılacağı gibi beyaz cüceler beyaz sıcaktır. Onbinlerce derecelik yüzey sıcaklıklarıyla en sıcak beyaz cüceler, yeterince enerjik ultraviyole ve X-ışını ışığı yayarlar. yörüngesindeki gezegenleri buharlaştırmak.

Dünyanın sonu

Emin olabilirsiniz; Dünya gelgit kesintileriyle yok olmayacak. Gezegenimizin sonu, yaklaşık beş milyar yıl sonra, Güneş’in kırmızı deve dönüşmesiyle gelecek.

Yıldızlar tarafından desteklenmektedir füzyon olarak bilinen süreçiki hafif elementin birleşerek daha ağır bir element oluşturduğu yer. Tüm yıldızlar yaşamlarına çekirdeklerindeki hidrojen elementini helyum elementine dönüştürerek başlar. Bu füzyon süreci hem onları yer çekiminin sürekli etkisinden dolayı patlamaya karşı dengeler hem de onları parlatan ışığı yaratır. Güneşimiz yaklaşık 4,5 milyar yıldır hidrojeni helyuma dönüştürüyor.

Ancak bundan 4,5 milyar yıl sonra Güneş’in çekirdeğindeki hidrojen tükenecek. Çekirdekteki tüm füzyon duracak ve karşı konulmayan yerçekimi, yıldızı büzülmeye zorlayacak. Çekirdek büzüldükçe, sıcaklık helyumun karbona dönüşmesine yetecek kadar yüksek olana kadar ısınacaktır.

Füzyon bir kez daha yıldızı stabilize edecek. Ancak bu arada yıldızın dış zarfları genişleyip soğuyacak ve dev yıldıza daha kırmızı bir renk verecek. Kırmızı dev güneş genişledikçe Merkür, Venüs ve Dünya’yı yutmak— hatta Mars’ın yörüngesine kadar ulaşabilir.

Dünya’nın önünde 5 milyar yıl daha kalmış olabilir ama biz onun yok oluşuna tanıklık etmek için burada olmayacağız. Güneş, hidrojen depolarını yaktıkça giderek daha da parlaklaşır: Her milyar yılda bir, parlaklığı yaklaşık %10 oranında artar.

Bundan bir milyar yıl sonra güneş, Dünya’nın okyanuslarını kaynatıp yok edecek kadar parlak olacak. Bu yüzden bir dahaki sefere güneşin sıcak ışınlarının tadını çıkardığınızda şunu unutmayın: Güneş bizim için var.

Bu makale şuradan yeniden yayınlanmıştır: Konuşma Creative Commons lisansı altındadır. Okumak orijinal makale.