“Uzay zordur” düsturunu Atomos Space’in, şirketin felaketin eşiğinden birden fazla kez geri çekmeyi başardığı ilk gösteri görevi kadar bu kadar net biçimde somutlaştıran çok az görev vardır.
Mission-1 adı verilen bu gösteri misyonu, 4 Mart’ta bir SpaceX Falcon 9 roketi üzerinde yörüngeye fırlatıldı. Görevin hedefleri son derece iddialı: İki uzay aracı — Quark-LITE adı verilen bir yörünge transfer aracı ve adı verilen bir hedef araç. Gluon — eninde sonunda randevu, yanaşma, yörünge transferi ve yörüngede yakıt ikmali gibi son derece karmaşık manevralar gösterecek.
Şirket, iletişim ve uzay aracının dönüş hızıyla ilgili iki ana sorunla karşı karşıya kaldı ve muazzam kısıtlamalara, seyrek veri paketlerine ve son derece sınırlı bant genişliğine rağmen her iki sorunu da (büyük ölçüde) çözdü. (Aslında o kadar sınırlı ki, ekip uçuş yazılımı güncellemelerini yalnızca 145 karakter uzunluğunda bir metin dizisiyle sınırlamak zorunda kaldı.)
Atomos CEO’su ve kurucu ortağı Vanessa Clark, TechCrunch’a “Amansız bir süreçti” dedi.
Şirketin COO’su ve kurucu ortağı William Kowalski de aynı fikirde. “Bizim durumumuzda bile bunu bu kadar zorlaştıran şey, belki 100 baytlık veriden çok karmaşık bir sistemin durumunu tahmin etmeye çalışmamızdır” dedi. “Buna neyin sebep olduğuna dair tahminlerde bulunuyorsunuz ve bu tahminlerden bazılarının sizi asla iyileşemeyeceğiniz bir yola sürükleyebileceğini biliyorsunuz.”
Sorunlar, bir araya getirilen iki uzay aracının Falcon 9’un üst katından fırlatılmasından yalnızca birkaç saat sonra başladı. Dağıtım nominaldi ve Atomos, uzay aracından ilk ping’ini konuşlandırıldıktan yedi dakika sonra aldı. Ruh hali kutlama havasındaydı.
Ancak şirketin bir sonraki pingini alana kadar 40 dakika geçti. Sonra sekiz saat.
Atomos birkaç dakikada bir veri paketleri bekliyordu.
“En kötüsü [day] O akşam yola çıktığımız Pazartesi günüydü,” dedi Kowalski. “Saat gece saat 11’di, ben ve baş mühendistik… ve hiçbir şey duymadık ve sadece düşünüyoruz, başarısız mı olduk? Öldüler mi? Bir şans verdik ama işe yaramadı. Bu gerçekten yürekten gelen bir yumruktu.”
Görev kontrolörleri temel nedeni ancak konuşlanmadan 24 ila 48 saat sonra belirlediler ve bunu yörüngede varlıkları olan başka bir şirketin yardımıyla yaptılar. Biraz ipleri çektikten sonra uydu iletişim şirketi Iridium’un baş sistem mühendisiyle telefonda görüşmeyi başardılar. Uzay aracı, aktarma uyduları olarak Iridium’un takımyıldızını kullanmanın yanı sıra, Iridum tarafından sağlanan modemleri de kullanıyordu. Atomos’un uzay aracı çok hızlı ve doğrudan karşıt yönde hareket ediyordu; öyle ki, bilgileri Dünya’ya geri iletmek için Iridium uydularıyla veri “tokalaşması” işlemini gerçekleştiremiyorlardı.
Atomos mühendisleri, radyoların görev döngüsünü ortadan kaldıran bir dizi yazılım güncellemesi yayınladılar ve uzay aracındaki kurtarma modlarını değiştirerek, uzay aracı düşük güç durumunda olsa bile radyonun her zaman açık olmasını sağladılar.
Ancak mühendisler iletişim sorununu çözmeye çalışırken farklı bir sorunla karşılaştılar: Uzay aracı saniyede 55 derecelik son derece hızlı bir hızla yuvarlanıyordu (saniyede 5 dereceye varan dönüş hızıyla baş edecek şekilde tasarlanmışlardı). Ek olarak, uzay aracı yavaş yavaş dönüyordu, böylece güneş dizileri artık güneşe bakmıyordu. Bu, zamana karşı ve uzay aracı pillerinin tamamen bitmesine karşı bir yarış olduğu anlamına geliyordu.
Kowalski, “İki grafiğimiz vardı” dedi. “Güneşten uzaklaştırılacağımızı ve güneşten uzak duracağımızı düşündüğümüz zamanlardaki güç eğilimimizin grafiğini çizdik. [at] sıfır güç ve düşme oranımız. Güç sıfıra düşmeden önce, detumble oranını sıfıra indirmekti.”
Sınırlı iletişim nedeniyle sorun daha da kötüleşti; Ekipler, konuşlandırıldıktan sonraki dördüncü güne kadar bir şeylerin ters gittiğinin farkına varmadılar ve uzay aracı, yeni komutları yalnızca esasen iletişim kesintisi olan uzun dönemler arasında sindirebiliyordu.
Yavaş yavaş, birkaç gün içinde uzay aracını yavaşlatmayı başardılar. Ekip, Inmarsat ağı üzerinden konuşan Quark-LITE üzerinde uzaydan uzaya bir bağlantı olan yüksek bant genişlikli iletişim kurmayı başardığında bir büyük zafer daha elde etti. Şirket, Perşembe günü yüksek bant genişliğine sahip iletişim kurmaya yönelik ilk girişimi yaptı ve uzay aracıyla iletişimi altı dakika boyunca başarıyla sürdürdü.
Bu süre zarfında görev kontrolörleri lansmandan bu yana elde ettiklerinden 17 kat daha fazla veri aldı. Bu, görev kontrolörlerine uzay aracının sağlığı hakkında muazzam miktarda veri sağladı. Tüm haberler olumlu değildi – OTV’deki pil paketlerinden biri agresif döngüden sert bir şekilde etkilendi ve uzay gemilerinden birinde GPS’in sıfırlanması gerekiyor gibi görünüyor – ancak Clark bunların kolay düzeltmeler olduğunu söyledi.
Salı veya Çarşamba günü şirket, tahrik sistemini devreye almayı hedefliyor. Her şey planlandığı gibi giderse ve mühendisler pervane sisteminin yönlendirme doğruluğu ve kontrolü sağladığını tespit edebilirlerse, operasyonları tork çubukları ve reaksiyon tekerlekleri kapalıyken test edecekler. Şirket, tüm görev hedeflerini Haziran ayı sonuna kadar tamamlama hedefiyle yaklaşık bir ay içinde uzay aracını ayırmayı hedefliyor.
Kowalski ve Clark, girişimin başarısının bir kısmını dikey olarak entegre olmasına bağlıyor. Dağıtımdan sonraki ilk haftada haftada 100 saat çalışan ekip, uzay aracı tasarımına ilişkin engin bilgisini ortaya çıkan sorunları çözmek için kullanabildi.
“Elbette çok acı vericiydi ama Nvidia CEO’sunun dediği gibi: ‘Size büyük acılar dilerim.’ Clark, “Bunu yaşadık ve şu anda pek de iyi değildi, ancak artık bu zorlu süreci atlattığımıza göre kesinlikle daha başarılıyız” dedi.
