Dünya’nın bulutlarını daha fazla güneş ışığını yansıtacak şekilde aydınlatmak gezegeni serinletebilir; tabii eğer kasıtsız bir zarar vermeden bunu nasıl yapacağımızı bulabilirsek. Teoriyi test etmek için 30’dan fazla önde gelen bilim insanından oluşan bir grup, dergide yayınlanan bir araştırma yol haritası hazırladı. Bilim Gelişmeleri Dün.
kağıt Gemilerden havaya tuzlu su püskürterek Dünya yüzeyini deniz bulutlarıyla yapay olarak gölgeleme girişimlerine nasıl yaklaşılacağına odaklanıyor; bu stratejiye deniz bulutu aydınlatma (MCB) adı veriliyor. Güneş jeomühendisliğinin tartışmalı kategorisine girecek olan gelecekteki deneylerde gerçekten dikkatli olmaları gerekecek. Buradaki fikir, güneş ışınımını yansıtmanın yollarını bularak iklim değişikliğinin bazı etkilerini ortadan kaldırmaktır.
Araştırmacılar hâlâ bu çabaların ne kadar verimli olacağını ya da gezegene bu şekilde bulaşarak istemeden de olsa yeni sorunlar yaratıp yaratmayacağını anlamıyorlar. Ancak iklim değişikliğinin kötüleşen felaketleri tetiklemesi ve ülkelerin gezegen ısınma kirliliğini azaltma hedeflerinin gerisinde kalmasıyla birlikte, bazı bilim insanları güneş enerjisi jeomühendisliğini olası bir acil durum planı olarak görüyor.
“Bize yeterli zaman kazandırmak için ideal olmayan yedekleme planlarını dikkate almamız gerekiyor.”
Makalenin ortak yazarı ve Kaliforniya San Diego Üniversitesi Scripps Oşinografi Enstitüsü’nde iklim bilimci olan Lynn Russell, “Bize yeterli zaman kazandırmak için ideal olmayan yedekleme planlarını değerlendirmemiz gerekiyor” dedi. basın bülteni.
Çevreyi küresel sıcaklıkları düşürecek şekilde manipüle etmek için yeni teknolojilerin kullanılması olan jeomühendisliğin, iklim değişikliğine neden olan sera gazı emisyonlarını durdurmak için hiçbir şey yapmadığını ekledi. Politika yapıcılar emisyonları azaltmak için çalışırken, kötüleşen iklim felaketlerini yavaşlatma potansiyeline sahip olabilir. Ancak öncelikle olası risklerin ve faydaların neler olduğunu bilmek önemlidir.
Güneş jeomühendisliğinin bir iklim çözümü olarak ne gibi bir rol oynaması gerektiği ve bunun nasıl düzenleneceği konusunda zaten tartışmalar var. Şu ana kadar drama çoğunlukla farklı bir stratejiyi çevreledi: stratosferik aerosol enjeksiyonu (SAI), güneş ışığını uzaya geri yansıtmak için parçacıkların Dünya’nın stratosferine fırlatılmasını içerir.
Bir startup, 2022’de kendi derme çatma SAI deneyleriyle ilerleyerek küresel bir kargaşaya neden oldu. fiili küresel moratoryum büyük ölçekli jeomühendislik üzerine. Kurucu ortakları YouTube’da izleyebilirsiniz mantar ilacı ızgara kükürt dioksit gazı oluşturmak için bir otoparkta daha sonra fırlatıyorlar hava balonunda. Gruplar bile güneş enerjisi jeomühendisliği konusunda iyimser direndi deneylerde, bunun volkanların nasıl taklit edileceğine dair daha ciddi araştırmaları baltaladığını söyledi. geçici olarak soğutulmuş gezegen ne zaman kükürt dioksit püskürtmek patlamalar sırasında.
O zamandan bu yana, akademi ve Birleşmiş Milletler ve Avrupa Birliği dahil olmak üzere uluslararası kuruluşlar içinde, güneş enerjisi jeomühendisliği için daha güçlü yönergeler oluşturma konusunda bir baskı var. Bazı çevre savunucuları Güneş jeomühendisliğine karşı çıkın belirsizliklerin çok büyük olduğunu ve iklim çözümlerinin iklim değişikliğine neden olan sera gazı emisyonlarını önlemeye odaklanması gerektiğini söyledi.
Bilim insanları, deniz bulutlarının parlaklaşmasının etkilerinden, stratosferik aerosol enjeksiyonundan daha emin değiller. Bu nedenle, yeni MCB makalesinin yazarlarının ihtiyatlı bir şekilde ilerlemek istemesi şaşırtıcı değil. Dünyanın dört bir yanından 31 bilim insanından oluşan grup, deniz bulutlarının aydınlatılmasına ilişkin mevcut bilimsel anlayışın nerede durduğunu ve hangi bilgi boşluklarının doldurulması gerektiğini değerlendirmek üzere 2022’de bir araya geldi. Bu hafta yayınladıkları makale bulgularını özetlemekte ve MCB araştırmasını ilerletmek için bir plan önermektedir.
Deniz bulutlarının parlatılması volkanik patlamaların etkilerini taklit eder. Ancak SAI’den farklı olarak, yansıtıcı parçacıkların stratosferin yukarılarına değil, alçaktaki bulutlara gönderilmesini gerektiriyor. Gemi bacalarından kaynaklanan kirlilikteki kükürtün de benzer bir yansıtıcı etkiye sahip olduğu gösterilmiştir. araştırma bunun geçmişte abartılmış olabileceğini öne sürüyor.
Bulutlar bir iklim bilmecesidir ve bu da onları manipüle etmeyi özellikle zorlaştırır. Bazı bulut türleri güneş ışığını engellerken diğerleri ısıyı hapsedebilir. Deniz bulutlarının parlatılmasındaki amaç elbette ilkinden daha fazlasına sahip olmaktır. İstemeden bulutların incelmesine ve yağmurun daha fazla ısınmaya neden olması mümkündür. Bir bulutun oluşma şekli veya insan müdahalesine tepki verme şekli, hava koşullarından insanlar tarafından yayılan parçacıkların halihazırda havada bulunan diğer aerosollerle nasıl etkileşime girdiğine kadar bir dizi karmaşık, değişken faktöre bağlı olacaktır.
Graham Feingold, baş yazar ve “Doğru büyüklükteki parçacıkları günün ve mevsimlerin doğru zamanlarında ve okyanusun geniş alanlarını gölgeleyecek kadar geniş alanlar üzerinde alıcı bulutlara ulaştırmamız gerekirdi… Bu büyük bir zorluk,” diyor. NOAA’nın Kimyasal Bilimler Laboratuvarı’ndan bir araştırmacı bir basın açıklamasında şunları söyledi.
Yeni makale, deniz bulutlarının parlaklaşmasının gerçek dünyada ne kadar uygulanabilir olduğunun, araştırmacıların laboratuvar testlerinde ve modelleme çalışmalarında olumlu sonuçlar görüp görmediğine bağlı olacağını söylüyor. Ayrıca küçük saha testlerinin küresel etki yaratacak şekilde ölçeklendirilip büyütülemeyeceğini de görmeleri gerekecek. Uydu gözlemleri bu tür deneylerin sonuçlarını izlemek için çok önemli olacaktır. Bu makalede ele alınan fizik bilimi fizibilitesinin ötesinde, dikkate alınması gereken toplumsal ve etik çıkarımlar da olacaktır. Kimin yararlanacağı veya kimin öngörülemeyen yükleri üstleneceği konusunda eşitsizlikleri nasıl önlersiniz? Örneğin, deniz bulutlarının parlaması bölgeden bölgeye yağış değişikliklerini tetikleyebilir.
Feingold, “MCB’ye ilgi artıyor, ancak politika yapıcılar şu anda MCB’nin konuşlandırılıp konuşlandırılmayacağı ve ne zaman konuşlandırılması gerektiği konusunda kararlara ulaşmak için ihtiyaç duydukları bilgiye sahip değiller” dedi. “Soru, bu yaklaşımın küresel ölçekte fizibilitesini belirlemek için mevcut modelleme ve gözlem araçlarımızı kullanarak bir MCB araştırma programı tasarlayıp tasarlayamayacağımız ve değilse, kendimizi bunu yapacak şekilde konumlandırmak için ne yapılması gerektiğidir.”
