Ingrid – İsveç’in Stockholm kentinden bir girişim, bu yazar değil (maalesef) – çevrimiçi alışverişin son karmaşık aşaması olan teslimatı iyileştirmeyi amaçlayan bir işletmenin büyümesini hızlandırmak için 21 milyon Euro veya 23 milyon doların biraz altında para topladı. Veri bilimini ve teslimatın önümüzdeki yıllarda nasıl gelişeceğine dair bazı büyük fikirleri kullanan şirket, Avrupa’da daha fazla pazara açılma konusunda iddialı bir yolda ilerliyor.
E-ticaret makinesindeki birçok stres noktası arasında teslimat, uzun zamandır en acı verici noktalardan biri olarak görülüyor. Çok pahalıya mal olabilir (hem alıcılar hem de satıcılar için); özellikle bir şeyler ters gittiğinde süreç herkesin kontrolünden çıkıyor gibi geliyor (özellikle bu ‘ayrıcalığın’ bedelini ödediğimizde sinir bozucu); aşırı çevresel etkiye sahipmiş gibi hissedilebilir; ve ‘ücretsiz’ nakliye sunan Prime üyelikleri ile Amazon gibi devler tarafından rekabet avantajına dönüştürüldü, bu da onu diğer perakendecilerin marjlarına doğrudan darbe vurarak sonsuza kadar takip edecekleri bir şey haline getirdi.
Ingrid’in kurucu ortağı ve CEO’su Piotr Zaleski bir röportajda “Teslimat, çözülmemiş en büyük bulmacanın teslimat kısmıdır” dedi. “Çoğu şeyin ters gittiği yer burası.”
Ingrid tüm bunları gördü ve Zaleski’nin “uçtan uca” teslimat deneyimi olarak tanımladığı şeyi kapsayacak şekilde oluşturduğu bir platformla bunları düzeltebileceğine inanıyor.
Bir API aracılığıyla hizmetleri bir perakendecinin satın alma akışına entegre edilir; böylece alıcılar, ödeme şokunu ve ardından sepeti terk etmeyi önlemek için gönderi fiyatlandırması hakkında daha doğru ve daha erken bir fikir edinebilir.
Ingrid, tüketicilere kullanmak istedikleri teslimat hizmeti, hız ve fiyat konusunda seçenekler sunmak için belirli bir perakendecinin kullandığı teslimat sağlayıcılarıyla entegrasyonlar sağlıyor ve bu perakendecilerin daha fazla taşıyıcı veya teslimat noktası eklemesine yardımcı olabiliyor. Ingrid daha sonra bir iade uzmanı edinmiş olması sayesinde, siparişin müşteriye kadar takip edilmesinden satış sonrası sürecin yönetilmesine ve ihtiyaç halinde iade sürecine yardımcı olunmasına yardımcı oluyor. Turnrgeçen yıl onu daha büyük platformuna entegre etti.
Ve eğer merak ediyorsanız: Ingrid, şirketin adı Ingrid tarafından TechCrunch’ta yer alacak şekilde verilmedi. Bu daha rastgele bir karardı: Zaleski ve kurucu ortağı Anders Ekman (iş geliştirme sorumlusu), ilk pazarlarında, yani İskandinav ülkelerinde yankı uyandıracak ilişkilendirilebilir ve olumlu bir isim istiyordu; ve ihracat yapabilir ancak gelecekteki markalaşmada İskandinav ahlakının bir kısmını koruyabilir. Farklı isimler üzerinde arama yapıldığında, Ingrid.com’un özel bir şahsa kayıtlı olduğu ortaya çıktı; babası 1990’larda teknoloji sektöründe çalışan ve bir gün ihtiyacı olursa diye öngörülü bir şekilde kızına kendi adıyla bir alan adı satın alan bir kadın. Ingrid’in kurucuları, en basit alan adlarının çoğunda olduğu gibi, bunun zaten saçma bir fiyat isteyen bir alan adı işgalcisi tarafından ele geçirilmediğini gördüklerinde şok oldular; ve böylece bir anlaşma yaptı ve onu satmayı kabul etmesini sağladı.
Yeni girişim Ingrid’e dönecek olursak, şirketin temel anlayışı Amazon dışındaki herhangi bir perakendeci için sipariş karşılama ve lojistiğin yaptıkları işin özü olmadığı ve uzmanlık alanı teslimat olanların e-ticaret konusunda uzman olmadığıdır. dolayısıyla bunları daha iyi bir araya getirebilecek bir hizmet sunmak her ikisi için de yararlı olacaktır.
Ingrid’in platformu şu anda 180 ülkede yaklaşık 250 müşteriye hizmet veriyor ve bugüne kadar onlar için 130 milyon sipariş işliyor (şu anda yılda yaklaşık 40 milyon). Bu turda gelir veya değerleme açıklanmıyor, bu da girişimin topladığı toplam tutarı 32 milyon Euro’ya getiriyor.
Ingrid, kesinlikle düzeltilebilecek çok bariz bir sorun tespit etti, ancak aynı zamanda birkaç zorlukla da karşı karşıya.
Bunlardan ilki, Zaleski’nin kabul ettiği şeyin “soğuk başlangıç” sorunu olduğudur. Bir şirketin mevcut ilişkiler ağı üzerinde bir iş kurması, o işi sıfırdan kurmasından çok daha kolaydır. Yani, şirket artık kendi ülkesi olan İsveç’te tüketici pazarında %20’lik etkileyici bir paya sahip olsa da – Zaleski bunu bana “çevrimiçi alışveriş yapan tüketicilerin %15’inden fazlası” şu veya bu şekilde Ingrid’i kullanacak şeklinde ifade etti – ve işin şu andaki ivmesine bakılırsa bu, önümüzdeki yıllarda iyi bir şekilde büyümesine hizmet edecek; Ingrid tamamen yeni pazarlara girmek istediğinde bu daha fazla zorluk anlamına geliyor.
Bunun bir çözümü, daha büyük müşterilerinin peşinden gitmek ve onlarla yeni pazarlarda çalışarak büyümektir; Ingrid’in yaptığı da budur. Zaleski, “Tek yol, perakendecilerin hacim pozisyonu almak için kullanmak isteyeceği harika bir platform oluşturmaktır” dedi. Ingrid’in mevcut müşteri listesinde Paul Smith, ME+EM, Shoesnstuff, Estrid ve Farmasiet yer alıyor.
Bir diğer zorluk da şu: diğerleri Ingrid’le aynı zorlukları tespit eden ve aynı zamanda bu zorlukların üstesinden gelmek için teslimat yönetimi platformları oluşturan şirketler. FarEye, Shipsy ve daha birçoklarının faaliyet gösterdikleri bölgelerde farklı yaklaşımları, ürünleri ve coğrafyaları olabilir, ancak hepsinin aynı sorunlara çözüm sunduğu gerçeği ortadadır.
Ingrid için mevcut bölgesindeki odaklanma ve başarı, benzersiz satış noktası haline geliyor. Ayrıca tüm süreci optimize etmeye yardımcı olmak için veri biliminden de yararlanıyor. Yalnızca tüketicilerin segmentasyonunu giderek daha iyi anlamakla kalmıyor, aynı zamanda sonuç olarak kullanılma ihtimalinin daha yüksek olduğuna inandığı seçenekleri onlara sunabiliyor.
Aslında tüm bunlar bu sefer yatırımcıların dikkatini çekti.
Verdane’de yatırıma liderlik eden yönetici Paula Ruiz Azcue, “E-ticaret etkinleştirme yazılımını uzun zamandır inceliyoruz ve evet, oldukça kalabalık bir alan ve nasıl çalıştığını anlamak zaman alıyor” dedi. Firma, bu turun diğer yatırımcısı olan medya şirketinin girişim kolu Schibsted Ventures ile birlikte. “Fakat inceleyebileceğimiz şirketleri bildiğimiz için [the space] ve kazananları belirleyin. Ingrid’in müşteri deneyimine bu kadar odaklanmış olmasını beğeniyoruz. Diğerleri hala lojistik bakış açısıyla düşünürken onlar bunu optimize etti.”
Bu da bizi üçüncü zorluğa getiriyor, her ne kadar Zaleski bunu böyle görmese de. Evet, müşteri hizmetleri ve müşterilerin belirli hizmetleri daha pahalı olsalar bile diğerlerine tercih etmesi fikri değerli bir fikir gibi geliyor. Bu, bir alıcının daha çevre dostu olması nedeniyle daha pahalı bir teslimat rotasını tercih edebileceği anlamına gelir; örneğin, eğer müşteri buna öncelik vermek istiyorsa. Ancak gerçekçi olmak gerekirse, birçok müşteri daha ucuz seçeneklere yönelecektir. Prime ve Amazon’un piyasada onu öldürmeye devam etmesinin ve diğer pek çok kişiyi nasıl “ücretsiz nakliye” sağlayacaklarını bulmaya zorlamalarının bir nedeni de budur.
Gerçek şu ki, özgür hiçbir zaman gerçek anlamda özgür değildir ve Zaleski ile Ingrid uzun vadede bunun kimsenin peşinden koşması gereken bir hedef olmadığına inanıyor çünkü sonuçta marj isabetleriyle işletmeleri yok edecek. Dolayısıyla bir teslimat platformu, bu avantajları sunmak isteyen ancak Amazon’a ücret ödemekten kaçınmak veya bu süreçte kritik müşteri sahipliğini kaybetmekten kaçınmak isteyen perakendeciler için Amazon Prime tarzı bir rakip oluşturabilecek bir ürünü potansiyel olarak değerlendirebilirken Zaleski, Ingrid’in şunları söyledi: onu inşa eden kişi olmayacak.
“Ücretsiz kargoya karşıyım” dedi. Ancak Ingrid’in güçlü bir nüfuza sahip olduğu pazarlarda nakliye masraflarını azaltma ve tasarrufları alıcılara aktarma yolları konusunda oldukça sosyalleştirilmiş bir yaklaşımı var. “Platformumuzu kullanıyorsanız ve birden fazla perakendeci de bunu kullanıyorsa, örneğin paketlerin tüm bu perakendeciler için tek bir bölgede teslim edileceği ve haftaya dağıtılacağı bir Perşembe günü yapmayı kabul edebilirsiniz. Bu, taşıyıcı tarafında tasarruf edilecek para anlamına gelir.”
Bu sonuçta yine Ingrid ölçeklendirmesine bağlı olacak.
