Starship Super Heavy, tamamen yeniden kullanılabilen ilk fırlatma sistemi ve tarihteki en güçlü rokettir. Proje, SpaceX’in geniş bant uydu İnterneti oluşturma, Ay’a mürettebat ve kargo gönderme ve Mars’ta ilk yerleşimi kurma stratejisinin önemli bir unsurudur. Yıllar süren geliştirme, tasarım değişiklikleri ve Boca Chica, Teksas yakınlarındaki fırlatma sahasındaki “atlama testlerinden” sonra, yörünge testleri geçen Nisan ayında başladı. Her iki prototip de ilk iki fırlatmada kaybedildi, ancak ikinci uçuşta prototip yörüngeye ulaşmayı başardı.
Şirketten yakın zamanda yapılan bir açıklamaya göre, üçüncü uçuş testi (FT-3), Federal Havacılık İdaresi’nin (FAA) onayına bağlı olarak 14 Mart gibi erken bir tarihte gerçekleştirilebilir. Bu etkinlik canlı olarak yayınlanacaktır.
İlk test uçuşlarında tam donanımlı SN24 ve BN7 prototipleri pad’den başarıyla havalandı ve deniz seviyesinden yaklaşık 40 kilometre yüksekliğe ulaştı. Ancak SN24, uçuşuna birkaç dakika kala BN7’den ayrılmayı başaramadı ve ekipler, her iki aracı da yok etmek ve kontrolsüz bir acil inişi önlemek için yerleşik patlayıcı sistemini etkinleştirdi. Araştırmanın ardından SpaceX fırlatma rampasını geliştirdi ve testin bir sonraki aşamasına hazırlandı.
İkinci testler bir sonraki yılın Kasım ayında gerçekleştirildi; bu sırada SN25 ve BN9 prototipleri 70 kilometre yükseklikte başarıyla fırlatıldı ve ayrıldı. İtici ayrıldıktan yaklaşık 30 saniye sonra, itici Meksika Körfezi üzerinde kaybolup patladı ve SN25, 150 kilometrelik hedefinin biraz altında, yaklaşık 148 kilometrelik bir yüksekliğe ulaştı. SN25, uçuş sonlandırma sisteminin devreye girmesi nedeniyle uzaya girdikten sonra patladı. Şirket, üçüncü uçuşun önceki denemelerden öğrenilen pratik derslere dayanacağını söyledi.
“İkinci Starship testi, geliştirme için birçok önemli sonuç ve değerli veriler sağladı. Bu testlerin her biri tam da buydu: bir test. Bunlar bir laboratuvarda veya test tezgahında gerçekleştirilmedi; gerçek hayattaki uçuş koşulları, öğrenme deneyimini en üst düzeye çıkarıyor.”
Bu, SpaceX’in önceki testlerden dersler alan hızlı prototip oluşturma ve yinelemeli geliştirme felsefesiyle uyumludur. Açıklamada özetlenen planlara göre test, her iki aşamanın da havalanması, ayrıldıktan sonra roketin “döndürülmesi” ve Meksika Körfezi’ne iniş dahil olmak üzere “bir dizi iddialı mücadeleyi” içerecek. Uyduları ve diğer kargoları uzaya bırakma olasılığını test etmek için fırlatmadan yaklaşık 12 dakika sonra (ve 16 dakika sonra kapandı).
Diğer hedefler arasında yakıt transferinin gösterilmesi ve Raptor motorunun uzayda yeniden çalıştırılması yer alıyor. Bunu, fırlatmadan yaklaşık bir saat sonra Hint Okyanusu’na kontrollü bir yeniden giriş ve su sıçraması takip edecek.
