Mars’ın kendi plaka tektoniği versiyonu vardı

Levha tektoniği çoğu insanın Mars’la ilişkilendireceği bir şey değildir. Aslında gezegenin ölü çekirdeği, ünlü manyetik alan eksikliğinin başlıca nedenlerinden biridir. Aktif gezegen çekirdekleri levha tektoniğinin temel itici faktörlerinden biri olduğundan, bu genel anlayışın neden geçerli olduğu açık görünüyor.

Ancak Mars’ın levha tektoniğiyle örtüştüğünü düşündüğümüz bazı özellikleri var: volkanlar. Hong Kong Üniversitesi’ndeki (HKU) araştırmacıların hazırladığı yeni bir makale, farklı plaka tektoniği türlerinin Mars yüzeyinde nasıl farklı türde volkanlar oluşturabileceğini inceliyor.

Tipik olarak, Mars’taki volkanları düşündüğünüzde, aklınıza Olympus Mons gibi, Hawai’i gibi Dünya’nın bazı yerlerinde görülenlere benzer devasa kalkan volkanları gelir. Bunlar, tekrarlanan patlamaların milyonlarca yıl boyunca lav katmanlarını biriktirmesiyle oluşur. Bu patlamalar, alttaki plakaların altlarında hareket etme şeklinden etkilenmez. Ancak gezegenin başka yerlerinden farklı bir temel manzara yaratıyorlar.

Ana farklardan biri volkanların yüksek silika konsantrasyonuna sahip olmasıdır. Kızıl gezegenin geri kalanının çoğu nispeten düşük silika konsantrasyonuna sahiptir ve esas olarak bazalttan oluşur. Ancak silika düzeyleri belirgin şekilde daha yüksek ve Dr. Joseph Michalski ile HKU’daki meslektaşları bunun nedenini bildiklerini düşünüyor.

3 milyar yıl önce, Archean çağında jeologlar, “dikey tektonik” olarak bilinen bir tür levha tektoniğinin, gezegenin kabuğunu gezegenin mantosuna çökmeye zorladığını teorileştirdiler. Orada yeniden düzenlendi, yüksek konsantrasyonda silika enjekte edildi ve ardından patlayan yanardağlar nedeniyle yüzeye geri püskürtüldü.

Bu, Mars’taki volkanlardaki silika seviyelerinin neden gezegenin geri kalanından daha yüksek olduğunu rahatlıkla açıklayabilir. Bulgularını desteklemek için makale, stratovolkanlar ve lav kubbeleri gibi yüksek silika konsantrasyonları içeren ve bu tür teorik tektoniklerden kaynaklanabilecek çok sayıda diğer yanardağ türlerinin işaretlerini anlatıyor.

Dünya’da diğer aktif jeolojik süreçler, milyarlarca yıl önce bu süreçlerle oluşmuş olabilecek kayaları aşındırmıştır. Ancak Mars’ta o kadar fazla jeolojik aktivite yok, dolayısıyla bu süreçlerden elde edilen jeolojinin daha net bir resmini sunuyor.

Bu çalışma grubu, Mars’ın jeolojisine ilişkin genel anlayışımıza katkıda bulunuyor ve pek çok ilave volkanın keşfi, gelecek yıllarda areologların ilgisini çekeceği kesin. Ancak şimdilik, Mars’ın jeolojik tarihine ilişkin bu yeni teori, kızıl gezegeni anlamamızda bir başka adımdır.