Final Fantasy VII Yeniden Doğuş İncelemesi – Bugüne Kadarki En İyi Yeniden Yapım

Final Fantasy VII Rebirth gibi oyunlar genellikle konsolun ömrü boyunca yalnızca bir veya iki kez ortaya çıkar. Bu, her PlayStation 5 sahibinin denemesi gereken türden nesiller arası bir deneyimdir. Final Fantasy VII Rebirth incelememizde göreceğiniz gibi, FFVII Remake üçlemesinin ikinci bölümü, oyuncunun deneyiminin baştan sona her yönünü geliştiriyor, genişletiyor ve yineliyor.

Oyunun Adı: Final Fantasy VII Rebirth
Platform(lar): PS5
Yayıncı(lar): Square Enix
Geliştirici(ler): Square Enix
Yayın Tarihi: 29 Şubat 2024

Final Fantasy VII Rebirth, Remake olaylarından hemen sonrasını konu alıyor ve Avalanche üyelerinin Kalm kasabasına yolculuklarını takip ediyor. Maceralarının onları kıtanın öbür ucuna ve sonunda dünyayı dolaşan bir sinema deneyimi için dünyaya götürmesi çok uzun sürmüyor. Bölümlere ayrılmış açık dünya deneyimi, gişe rekorları kıran düzeyde görseller ve hikaye anlatımının yanı sıra görülecek ve yapılacak inanılmaz miktarda içerikle doludur.

Bir Ölçüye Kadar Sadık

Orijinal Final Fantasy VII’nin bu kısmından radikal bir farklılık arayan herkes bunun PS1 JRPG’deki olayları oldukça yakından takip ettiğini bilmelidir. Benzer bir hikaye yapısına sahip, arada sırada birkaç değişiklik olsa da çoğunlukla aynı genel fikirler var.

Kalm’dan Junon’a, Costa del Sol’a vb. gibi genel düzenden sapmaz. Bu sayede 30 saatlik bir maceranın tamamını içine alacak tek bir alan bulunmadığından neredeyse önceki oyuna göre daha sadık bir his veriyor. Bununla birlikte, geliştirilmiş hikaye anlatımı ve her bir yerde yapılacak daha fazla şey ile bu öngörülebilir ilerlemeyi telafi ediyor.

Mesela Costa del Sol’un hem ana hikayesinde hem de yan içeriğinde orijinalinden çok daha fazlası var. Gongaga, isteğe bağlı içeriğin ana hikayeye daha iyi bağlanarak daha ayrıntılı ve gerekli hissettirdiği başka bir alandır. Ve sonra Junon’un geçit töreni gibi daha yapışkan kısımlar bile daha keskin ve daha rafine hissettiriyor, bu arada, oyunun en sevdiğim kısmı da bu.

Kaynak materyale sadık kalmanın temeli, benim gibi 2009-2010 civarında ilk kez yendiğinden beri orijinal Final Fantasy VII’ye dokunmamış biri için bunu neredeyse yeni bir deneyim haline getirmek için önemli alanlarda genişlemelerine olanak tanıyor.

Yeni Yüzler ve Hareketler

Oyunun bir alanı Remake’tekiyle hemen hemen aynıysa, o da dövüştür. Oyuncular bir kez daha, oyuncunun büyü ve silah yeteneklerini kullanmasına izin vermek için zamanı yavaşlatan komut menüsü ile aksiyon dolu, hack-and-slash dövüşüne sahip olacaklar.

Burada, düşmanları sersemletmekten daha fazla hasar vermeye ve Limit Break sayacınızı oluşturarak yıkıcı hasar vermek veya Aerith olarak takımı iyileştirmek gibi neredeyse hiçbir değişiklik yok. Ancak en önemli değişiklik kombo saldırılardadır. Burası iki parti üyesinin güçlü bir kombo hamle için bir araya geldiği yerdir.

Başka yerlerde oynanabilir birkaç yeni parti üyesi var. Red XIII oyunun başlangıcından itibaren mevcuttur ve artık hızlı kaydırmaları ve yoğun sendeleme potansiyeli ile oyuncu tarafından kontrol edilebilir. Yuffie ve Cait Sith de hikayenin ilerleyen kısımlarında oynanabilir; Yuffie, Bölüm: INTERmission DLC’deki görünümüyle hemen hemen aynıdır.

Cait Sith’in oldukça fazla derinliği var; aslında iki karakter bir arada, Mog’u yanında savaşması veya binek olarak kullanması için çağırabiliyor. Bu ona diğer parti üyelerinden çok daha fazla beceri ve fayda sağlar, ancak kullanımı o kadar da eğlenceli değildir. Sonuçta favorilerim olan Cloud’u, bazen menzil için Barret’i ve Tifa’yı kullanmaya devam ettim. Hikâyenin beni belli bir karakteri kullanmaya zorladığı talihsiz anlar dışında bundan pek sapmadım. Ve ne yazık ki hayır, Cid veya Vincent’ın oynanabilir olmasını beklemeyin.

İçerik Dünyası

Çatışma neredeyse eskisi gibi hissettirse de Square Enix, bu devam filmini keşfin ve dünyanın her yönünü genişletmek için kullandı. Doğudaki Kalm kasabasından batıdaki Nibelheim ve Cosmo Kanyonuna kadar, Wutai gibi birkaç önemli eksik unsur hariç, dünyanın büyük çoğunluğunu keşfediyorsunuz.

Oyunun mutlaka geleneksel açık dünya anlamında oynanması gerekmiyor; bunun yerine oyuncuların Corel, Junon ve Grasslands gibi altı açık, çoğunlukla birbirine bağlı bölgede seyahat etmelerine olanak tanıyor. Bu bölgelerde Chadley için bilgi toplamak, isteğe bağlı boss savaşlarına katılmak, benzersiz keşif mekaniğiyle bölge için Chocobo’yu bulmak ve gizli alanları keşfetmek gibi çeşitli içerikler bulunur. Bu görevler genellikle zaman içinde biraz tekrarlı gibi gelir, ancak oyun, çok sayıda yan görev ve mini oyunla bunu telafi ediyor.

Her yan görev, Cloud’un oyunun gidişatını diyalog seçimlerine ve onlarla çeşitli işleri tamamlayıp tamamlamamasına bağlı olarak parti üyeleriyle bağ kurarak geçirdiği karmaşık ilişki sistemiyle bağlantılıdır. Bu yan işler oldukça kolaydır ancak çoğu zaman Queen’s Blood oyunu için tam bir kart mağazası gibi kullanışlı özelliklerin kilidini açar.

Dürüst olmak gerekirse, çeşitli NPC’lere meydan okuyabileceğiniz olağanüstü yeni Triple Triad-Gwent ile buluşan kart oyunu olan Queen’s Blood hakkında uzun süre tek başıma konuşmaya devam edebilirim. Toplayabileceğiniz kartlar ve uygulayabileceğiniz stratejiler açısından büyük bir derinliğe sahiptir. En iyi kısım? Bu, daha büyük bir planın içindeki küçük bir içerik parçasıdır.

Ana hikayeyi tek başına tamamlamak yaklaşık 30-35 saat sürerken, yunusa binmek, Chocobos’la yarışmak, savaş simülatöründe çağrılarla savaşmak, Gold Saucer 3D savaş aracı gibi mini oyunlar yapmak için neredeyse sonsuz miktarda zaman harcayabilirsiniz. yakında. Oynatıcıya sürekli olarak yeni bir içerik türü veya özellik tanıtılıyor ve hepsi diğerleri kadar etkileyici olmasa da, saf çeşitlilik memnuniyetle karşılanıyor. Bu, içinde kaybolup bütün bir yılı her parçada ustalaşarak ve her sırrı keşfederek geçirebileceğiniz türden bir oyundur.

Video Oyunu Sunumunda Yeni Bir Standart

Final Fantasy VII Rebirth’ün başladığı ikinci andan itibaren bunun diğerlerinden farklı bir oyun olduğunu biliyordum. Her ara sahne, senaryolu an ve zindan keşfi, God of War ve The Last of Us Part II gibi oyunlar dışında hiç görmediğim düzeyde bir sunum ve kaliteye sahip. Hatta bazı durumlarda kapsam ve yüz animasyonları açısından bunların bile ötesine geçiyor.

En başından beri karakterin yüzlerinde gösterilen duygulara hayran kaldım ve oyun bir kez olsun geri adım atmadı. Patron dövüşleri, hikaye ritimleri ve muhtemelen fragmanlarda gördüğünüz Zack şeyleri, hepsi daha önce hiçbir oyunda yaşamadığım bir güven düzeyi taşıyor. Sanki geliştiriciler bir başyapıt üzerinde çalıştıklarını biliyorlardı ve tüm yol boyunca ona sahip çıkmışlardı.

Hikaye o kadar iyi akıyor ki, bu karakterleri bireysel ve grup olarak orijinal oyunda ve hatta Remake’te olduğundan çok daha iyi anladığımı hissediyorum.

Genel Düşünceler

Geriye dönüp baktığımızda, Final Fantasy VII Remake, Rebirth’ün devamı olan ana yemekle karşılaştırıldığında neredeyse küçük bir meze gibi görünüyor. Bu oyun, hem içeriği hem de sahip olduğu inanılmaz düzeydeki görsel çekicilik ve sunum açısından tam bir ezici güçtür. Dünyanın her santimi iyi düşünülmüş gibi görünüyor ve sürekli olarak yeni karakterlerin, mini oyunların, yan işlerin ve bölgelerin damlaması nedeniyle nispeten değişmeyen dövüşlere rağmen asla eskimiyor.

Benim gibi orijinalini oynamış biri olsanız bile, yine de sizin için birçok sürprizi var. Orijinal oyunun olay örgüsünün temeli, yeni alt olaylar ve karakterlerle akıllıca yeniden karıştırılarak, hayranlık uyandıran başlangıçtan tuhaf ama görkemli son gösterisine kadar herkesi tetikte tutuyor. Final Fantasy VII Rebirth, bir yeniden yapımın nasıl yapılacağı konusunda altın standardı belirledi ve yakın zamanda buna dokunacak bir yeniden yapım göremiyorum.

İnceleme Açıklama Beyanı: Final Fantasy VII Rebirth, inceleme amacıyla The Outerhaven’a sağlanmıştır. Video oyunlarını ve diğer medyaları/teknolojiyi nasıl incelediğimiz hakkında daha fazla bilgi için lütfen İnceleme Kılavuzumuzu/Puanlama Politikamızı inceleyin.