Dünyanın en ünlü uyuşturucu sınıflarından birinin başka bir hilesi olabilir. Yeni bir çalışmada, Birleşik Krallık’taki bilim adamları, sildenafil (daha yaygın olarak Viagra olarak bilinir) gibi erektil disfonksiyon ilaçlarının, demansın en yaygın türü olan Alzheimer hastalığının azaltılmış riski ile bağlantılı olduğunu bulmuşlardır. Ekip, bulguların bir neden-sonuç ilişkisini kanıtlamadığını ancak gerçek bir faydayı doğrulayabilecek klinik deneyleri hak ettiğini söylüyor.
Sildenafil ve benzeri ilaçlara fosfodiesteraz tip 5 inhibitörleri veya PDE5I’ler denir. Bu ilaçlar PDE5’i inhibe ederek vücudun belirli kısımlarındaki, özellikle de penisteki kan damarlarını açabilir. Bu nedenle, sildenafil başlangıçta hipertansiyon ve göğüs ağrısını tedavi etmek için geliştirilmiş olmasına rağmen, özellikle erektil disfonksiyonun hafifletilmesinde etkili olduğu bulunmuştur. Ve böylece küçük mavi hap doğdu.
Bu ilaçlar ED ile eşanlamlı olsa da başka endikasyonlar için de kullanılırlar. Birçoğunun pulmoner hipertansiyonu veya akciğer arterlerindeki yüksek tansiyonu tedavi etmek için onaylanmıştır. Ve bilim insanları bunları diğer tıbbi kullanımlar için de inceliyorlar. insanlar Ve hayvanlar.
Ancak bu ilaçların en ilgi çekici olasılığı Alzheimer’a karşı potansiyelleri olabilir. 2021’de NIH tarafından finanse edilen bir çalışma kurmak Sigorta tazminat talep verilerine göre, sildenafil’in yaşlı insanlarda Alzheimer’ın başlangıcını gözle görülür şekilde önleyebildiğine veya geciktirebildiğine dair laboratuvardaki ve gerçek dünyadan kanıtlar; belki de ilacı almayanlarla karşılaştırıldığında insanların göreceli riskini %69’a kadar azaltabilir. Bununla birlikte, bir yıldan kısa bir süre sonra, Medicare verilerini inceleyen ayrı bir ekip (yine NIH tarafından finanse edilen) tarafından Ekim 2022’de yapılan bir çalışma bulunamadı Alzheimer riskinin azalması ile sildenafil arasında herhangi bir bağlantı var.
Çelişkili bulgular, College London Üniversitesi’nden epidemiyolog Ruth Brauer ve ekibinin dikkatini çekmeye yetti. Bu nedenle, Brauer’e göre Birleşik Krallık Ulusal Sağlık Hizmeti aracılığıyla toplanan tıbbi kayıt verilerini kullanarak kendileri için araştırma yapmaya karar verdiler; bu veriler geçmiş çalışmalara kıyasla onlara avantaj sağlıyordu.
“Birleşik Krallık sağlık verileri genellikle çok uzun bir süre boyunca ve ABD sigorta verilerinden daha uzun süre takip edilebiliyor. Bunun nedeni, verilerimizin çoğunun pratisyen hekimler veya birinci basamak hekimleri tarafından toplanması ve hastaların genellikle onlarca yıldır bakımları altında olmasıdır” diye açıkladı. “Birleşik Krallık sağlık verileriyle ilgili benzersiz olan ikinci şey, veri setimizde Alzheimer hastalığı riskini etkileyebilecek çok sayıda yaşam tarzı değişkeninin bulunmasıdır. Yani sigara içme veya BMI gibi şeyler, aynı zamanda sosyoekonomik durumla ilgili bilgiler.
Brauer’in ekibi, yeni erektil disfonksiyon tanısı konan ve PDE5I reçetesi verilen veya verilmeyen 269.725 yaşlı erkek sakinin (ortalama yaş 59) verilerini analiz etti. Daha sonra bu iki grubun sonuçlarını ortalama beş yıl boyunca takip ettiler.
Çalışma döneminin sonunda toplam 1.119 kişiye Alzheimer hastalığı teşhisi konuldu. Ancak PDE5I alanların Alzheimer’a yakalanma olasılığı, almayanlara göre önemli ölçüde daha düşüktü; diğer potansiyel önemli faktörlere göre ayarlama yapıldıktan sonra bu olasılık yaklaşık %18 daha azdı. Brauer, bu azalan riskin yalnızca sildenafil ile açıkça görüldüğünü ve diğer PDE5I’lerde görülmediğini, ancak tutarsızlığın bu ilaçların daha az kullanıcısı olmasından ve herhangi bir biyolojik farklılıktan kaynaklanamayacağını söyledi.
Ekibin bulguları, yayınlanan Çarşamba günü Nöroloji dergisinde, bu ilaçların 2021 çalışmasına kıyasla daha mütevazı bir fayda sağladığı öne sürülüyor. Ancak Brauer’in ekibi, 2022 çalışmasına benzer bir yöntem kullandıkları göz önüne alındığında, herhangi bir tampon bulmalarına biraz şaşırdı. Farklı sonuçların, ekibinin elinde bulunan daha uzun süreli takip verileriyle açıklanabileceğini söyledi ve araştırmanın kesinlikle gerçek bir şeye işaret edebileceğini düşünüyor.
“Bu koruyucu etkiyi Alzheimer hastalığı riskinizi etkileyebilecek tüm değişkenleri titizlikle kontrol etmeye çalışan bir çalışmada bulmak heyecan verici” dedi.
Bu bağlantıyla ilgili olarak, bu ilaçların Alzheimer’ı önlemek veya geciktirmek için tam olarak nasıl işe yarayabileceği de dahil olmak üzere hala cevaplanması gereken önemli sorular var. Brauer, kan damarlarını gevşettikleri bilindiğinden, beyindeki kan akışını nöroprotektif bir etkiye sahip olacak kadar iyileştiriyor olabileceğini söyledi. Hayvanlardan elde edilen verilere göre, Alzheimer hastalarında sürekli olarak tükenen biliş için önemli bir nörotransmiter olan asetilkolin düzeylerini de dolaylı olarak artırıyor olabilirler (birçok Alzheimer ilacı bu düşüşü yavaşlatarak semptomların yönetilmesine yardımcı olur, ancak bunu durduramazlar).
Daha da önemlisi, ne Brauer’in çalışması ne de bugüne kadarki başka herhangi bir çalışma, PDE5I’lerin Alzheimer’ı durdurabileceğine dair kesin kanıtlar sunmuyor. Ancak bu yıkıcı durumu önleyebilecek, hatta sadece yavaşlatabilecek ilaçlara olan acil ihtiyaç göz önüne alındığında, yazarlar bu ilaçların diğer araştırmacılar tarafından daha yakından ve kapsamlı bir şekilde incelenmesi gerektiğini söylüyorlar.
“Elbette en iyi şey bu ilişkiyi randomize kontrollü bir çalışmayla araştırmak olacaktır” dedi. İdeal olarak, bu denemenin hafif bilişsel bozukluk tanısı alan hem erkek hem de kadınları incelemesi gerektiğini ekliyor. Bu, onları standart Alzheimer tedavisiyle birlikte bir PDE5I veya standart tedavi artı bir plasebo alacak şekilde randomize edecek ve ardından zaman içindeki bilişsel sonuçlarını izleyecektir.
“Böyle bir denemenin, bu PDE5I’lerin potansiyel terapötik faydalarının kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını sağlayacağına inanıyoruz” dedi.
