TOI-1136 sisteminin, sistemdeki her bedenin bir ördek veya ördek yavrusu olması durumunda eğlenceli bir versiyonu. Kredi bilgileri: Rae Holcomb/UCI
Altılı ötegezegen sistemi, gezegen oluşumu ve evrimine kısa bir bakış sunuyor.
Bilim adamları ileri teknoloji cephaneliğiyle, gezegenlerin genç bir yıldızın etrafında nasıl oluştuğuna ve nasıl davrandığına dair nadir bir fikir veren çok gezegenli bir yıldız sistemi buldular.
TOI-1136 bir cüce yıldızdır. Samanyolu Samanyolu’nun çapı 100.000 ışıkyılı olduğundan, Dünya’ya 270 ışıkyılı uzaklıkta bulunan galaksi, yakın kabul ediliyor. Yıldızın etrafında döndüğü doğrulanmış altı gezegen var ve bilim adamları yedincinin varlığından şiddetle şüpheleniyorlar.
Cal State San Marcos’ta astrofizik alanında misafir yardımcı doçent olan ve yıldız sistemi hakkında yeni bir makalenin ortak yazarı olan Tara Fetherolf, “Çok az sayıda yıldız sistemi bunun kadar çok gezegene sahip olduğundan, boyutları bizim güneş sistemimize yaklaşıyor” dedi. sistem. “Çok şey öğrenebileceğimiz kadar hem yeterince benzer hem de yeterince farklı.”
TOI-1136 Sisteminden İçgörüler
29 Ocak’ta yayınlandı Astronomi DergisiMakale, dış gezegenlerin kütlelerinin kesin ölçümlerini, yörüngelerinin şekline ilişkin ayrıntıları ve atmosferlerinin özelliklerini sunuyor. Bunun gibi ayrıntılar, Geçiş Yapan Ötegezegen Araştırma Uydusu’ndan alınan veriler kullanılarak sistemin 2019’daki ilk gözlemleri üzerine oluşturuldu veya TESS.
TOI-1136 sisteminin sanatçı tarafından resmedilmesi ve genç yıldız parlaması. Katkıda bulunanlar: Rae Holcomb/Paul Robertson/UCI
UC Riverside gezegen astrofizik profesörü ve TESS Keck Araştırması’nın baş araştırmacısı Stephen Kane, yeni keşfedilen sistemin bilinen diğer birçok sistemden ne kadar farklı olduğunu açıklıyor. Öncelikle yaşı onu diğerlerinden ayırıyor. Sadece 700 milyon yaşında olan bu yıldız, 4,5 milyar yaşında olan güneş sistemimizle karşılaştırıldığında çok genç.
“Bu bize gezegenlerin oluşumundan hemen sonra bir bakış sağlıyor ve güneş sisteminin oluşumu sıcak bir konudur. Ne zaman çok gezegenli bir sistem bulsak, bu bize sistemlerin nasıl ortaya çıktığına ve sistemimizin buraya nasıl geldiğine dair teorilerimizi bilgilendirmek için daha fazla bilgi veriyor,” dedi Fetherolf.
Genç Yıldız Sistemlerinin İncelenmesinde Zorluklar ve Başarılar
Genç yıldızlarla çalışmak hem zor hem de özeldir çünkü çok aktiflerdir. Bir yıldızın gelişiminin bu aşamasında manyetizma, güneş lekeleri ve güneş patlamaları daha yaygın ve yoğundur ve bunun sonucunda ortaya çıkan radyasyon patlamaları ve gezegenleri şekillendirerek atmosferlerini etkiler.
“Genç yıldızlar her zaman yaramazlık yapıyor. Tıpkı yeni yürümeye başlayan çocuklar gibi çok aktifler. Bu, yüksek hassasiyetli ölçümleri zorlaştırabilir” dedi Kane.
Sistemdeki tüm gezegenler benzer yaştadır ve benzer koşullar altında oluşmuştur. Kane, “Bu, yalnızca gezegenlerin zamanla nasıl değiştiğini birebir karşılaştırmamıza yardımcı olmakla kalmayacak, aynı zamanda atmosferlerinin yıldızdan farklı uzaklıklarda nasıl geliştiğini de gösterecek ki bu belki de en önemli şey” dedi.
Bu sistemdeki tüm gezegenler birbirine nispeten yakın olduğundan, araştırma ekibi diğer sistemlerde ölçülmesi zor olan bir şeyi de ölçebildi.
“Normalde gezegen ararken gezegenlerin yıldızları üzerindeki etkisine bakarız. Yıldızın hareketini izliyoruz ve bunu gezegenlerin onun üzerinde yarattığı çekimsel etkiler olarak yorumluyoruz. Burada gezegenlerin birbirini çektiğini de görebiliyoruz” dedi Kane.
Kaliforniya’nın Hamilton Dağı’ndaki Lick Gözlemevi’ndeki Otomatik Gezegen Bulucu teleskopunu ve Hawaii’nin Mauna Kea’sındaki WM Keck Gözlemevi’ndeki Yüksek Çözünürlüklü Echelle Spektrometresini kullanan araştırmacılar, yıldız hareketinde, gezegenlerin kütlesini benzeri görülmemiş bir şekilde belirlemelerine yardımcı olan hafif değişiklikler tespit etti. kesinlik.
Gezegenler hakkında bu kadar kesin bilgi elde etmek için ekip, geçiş verileri üzerine yerleştirilmiş yüzlerce gözlemlenen hız ölçümünü kullanarak bilgisayar modelleri oluşturdu. Corey Beard, makalenin baş yazarı ve UC Irvine Ph.D. Fizik bölümü adayı, bu tür okumaların birleştirilmesinin sistem hakkında her zamankinden daha fazla bilgi sağladığını söyledi.
“Çok fazla deneme yanılma gerektirdi ama dünyanın en karmaşık gezegen sistemi modellerinden birini geliştirdikten sonra elde ettiğimiz sonuçlardan gerçekten memnun kaldık. dış gezegen bugüne kadarki edebiyat,” dedi Beard.
Referans: “TESS-Keck Araştırması. XVII. Radyal Hızları ve Geçiş Zamanlama Değişikliklerini Kullanan Genç, Yüksek Çokluklu Geçiş Gezegen Sisteminde Hassas Kütle Ölçümleri” Yazan: Corey Beard, Paul Robertson, Fei Dai, Rae Holcomb, Jack Lubin, Joseph M. Akana Murphy, Natalie M. Batalha, Sarah Blunt , Ian Crossfield, Courtney Dressing, Benjamin Fulton, Andrew W. Howard, Dan Huber, Howard Isaacson, Stephen R. Kane, Grzegorz Nowak, Erik A Petigura, Arpita Roy, Ryan A. Rubenzahl, Lauren M. Weiss, Rafael Barrena, Aida Behmard, Casey L. Brinkman, Ilaria Carleo, Ashley Chontos, Paul A. Dalba, Tara Fetherolf, Steven Giacalone, Michelle L. Hill, Kiyoe Kawauchi, Judith Korth, Rafael Luque, Mason G. MacDougall, Andrew W. Mayo, Teo Močnik , Giuseppe Morello, Felipe Murgas, Jaume Orell-Miquel, Enric Palle, Alex S. Polanski, Malena Rice, Nicholas Scarsdale, Dakotah Tyler ve Judah Van Zandt, 29 Ocak 2024, Astronomi Dergisi.
DOI: 10.3847/1538-3881/ad1330
Bu çalışmaya UC Irvine ve UC Riverside’a İspanya’nın Kanarya Adaları Astrofizik Enstitüsü’nden araştırmacılar katıldı; Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü; İsveç’in Chalmers Teknoloji Üniversitesi; Maryland’deki Johns Hopkins Üniversitesi; İspanya’nın La Laguna Üniversitesi; İsveç’in Lund Üniversitesi; Polonya’nın Nicolaus Copernicus Üniversitesi; New Jersey’deki Princeton Üniversitesi; Japonya’nın Ritsumeikan Üniversitesi; Kaliforniya’nın SETI Enstitüsü; Maryland Uzay Teleskobu Bilim Enstitüsü; Kaliforniya Üniversitesi, Santa Cruz; the Kaliforniya Üniversitesi, Berkeley; Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles; Hawaii Üniversitesi; the Chicago Üniversitesi; Kansas Üniversitesi; Indiana’nın Notre Dame Üniversitesi; Avustralya’nın Güney Queensland Üniversitesi; ve Connecticut’ın Yale Üniversitesi. Finansman WM Keck Vakfı tarafından sağlandı. NASA ve Ulusal Bilim Vakfı.
Dünya üzerindeki yaşamın işaretleri, 3,9 milyar yıl önce Arkean döneminde güneş sistemimizin oluşumundan hemen sonra ortaya çıktı. TOI-1136, gezegenlerinin çoğuna yaşamı olası kılmayacak kadar yakın olmasına rağmen (radyasyon çok yoğun olacaktır), ekip bu sistemi gözlemlemenin sonuçta gezegenimizin nasıl ortaya çıktığına dair varoluşsal sorulara yanıt vereceğini umuyor.
“Nadir miyiz? Sistemimizin evrende son derece sıra dışı olduğuna giderek daha fazla ikna oluyorum. Bizimkine bu kadar benzemeyen sistemlerin bulunması, güneş sistemimizin diğer yıldızların etrafındaki daha geniş oluşum bağlamına nasıl uyduğunu giderek daha açık hale getiriyor” dedi Kane.
