OLED telefonların kendi kendini aydınlatan pikselleri hayatımızı aydınlatmadan çok önce, birçok taşınabilir cihazın parlamadığı bir dönem vardı. hiç. Hemen hemen her Nintendo Game Boy’un ekranının güneş ışığında izlenebilecek şekilde tasarlandığını hatırlıyor musunuz? Hava karardıktan sonra ortalama kol saatinizle zamanı söylemenin zor olduğu zamanları hatırlıyor musunuz?
Ancak 1992’de Timex, herhangi bir küçük ekranı rahatlatıcı, deniz yeşili bir ışıltıyla aydınlatabilecek bir düğme teknolojisini popüler hale getirdi. Ve her ne kadar gerçek düğme genellikle kötüydü, kelimenin tam anlamıyla taşınabilir elektroniklerin çehresini değiştirdi.
90’larda bir çocuk olarak Indiglo’nun en havalı şey olduğunu düşünürdüm. Hala öyle! Elektrik, fosforesan malzeme katmanına enerji verir insan saçı kadar ince, saat yüzünün altında görünmez bir şekilde asılı duruyor. Tüketiyor iki miliwatt kadar az güç sihir numarasını gerçekleştirmek için bir düğme pilinden.
elde etmenin sevincini hâlâ hatırlıyorum ilk kişisel dijital organizatörüm parlayan mavi Indiglo ekranıyla, ilk parlayan saatim ve sonunda ilk Palm Pilot’umla. Bazen, sırf yanmalarını izlemek için turkuaz veya siyah düğmelere basardım. Yorganların altında yatakta uzanır ve ışıltının altında yıkanırdım; gecenin bir yarısında en harika fikirlerimi her zaman not edebileceğim ya da en azından refleks olarak zamanı kontrol edebileceğim için rahatlardım.
Bazen, yapılan ezici adaletsizlikten rahatsız olurdum. Indiglo Game Boy’u yalnızca Japon çocuklar oynayabilirdi altında onların kapsar ve içinde onların gece geç saatlerde yol gezileri. En azından takılabilir büyütücü ışığım vardı.
Bunlar harika düğmeler değildi, dikkat edin! Özellikle saatli olanlar sert, yumuşak ve tutulması zordu. Ancak gece görüşünün gücü için ödenmesi gereken küçük bir bedeldi, özellikle de kendi dünya dışı ışıltısıyla birlikte geldiğinde. Cihazlarım radyoaktif örümcek tarafından ısırılmıştı ve tek bir basışla süper güçlerini gösterebilirdim.
Indiglo kesinlikle bir saati aydınlatmanın ilk yolu değildi. Üreticiler bir zamanlar tam anlamıyla kullanıldı parlayan radyoaktif malzeme — ve ilk ticari dijital saat olan Pulsar Zaman Bilgisayarı zamanı göstermek için verimsiz LED’ler kullandı. 1993 yılına gelindiğinde Timex aslında hiç göremediğiniz saatlerle rekabet etmiyordu; berbat basmalı düğme ışıkları:
Elektrominesans aydınlatma Timex’in icat ettiği bir şey değildi, herhangi biri. Aydınlatma şirketi Sylvania, teknolojiyi çok erken bir zamanda ticarileştirdi 1955, buna “Panelescent” adını veriyor ve onu otomobillerin gösterge panellerine, askeri deniz araçlarına, saatli radyolara ve gece ışıklarına yapıştırıyor. İşte bulduğum bazı eski dergi reklamları:
Popüler Bilim hatta zorunda kaldım 1995’te bir düzeltme yayınlayın “Yeniliğin En İyisi” bölümünde Limelite elektrominesanslı gece lambasına yer verdiğinde – çünkü bir okuyucu kırk yıldır Sylvania lambasını kullandığını belirtmişti!
Ancak Indiglo sadece elektrolüminesanstan yararlandığı için harika değildi. marka çok da güzeldi. “Indiglo” adı o kadar mükemmel ve tanınabilirdi ki Timex, tüm bir “Indiglo Corporation”ın bu fikri Texas Instruments gibi rakiplere ve Austin Innovations gibi yeni girişimlere lisans vermesini haklı çıkardı.
Austin Innovations, “Limelite” gece lambasının arkasındaki 35 kişilik şirketti. Popüler Bilim, ancak marka adının yeterli olmadığına karar verdi; Indiglo markalı gece lambaları ve saatleri de satmak istedi. Bu yüzden Timex ile adı lisanslamak için bir anlaşma yaptı ve Sadece isim, altta yatan herhangi bir teknoloji değil.
1990’ların sonlarında Austin Innovations’ın CFO’su olan Steve Stiles, bana başka bir şeyi lisanslamaya gerek olmadığını, çünkü kireç ve turkuaz cihazlar arasında fiziksel bir fark olmadığını, yalnızca sürücü devresinin frekansında bir değişiklik olduğunu söyledi. “Frekansı değiştirmek rengi değiştirdi” diyor.
O halde neden Timex’le anlaşma yapasınız ki? “Onların adının yazılmasına değdi.” 1997’ye kadarŞirket, her 2,5 saniyede bir gece lambası dağıtan robotik bir üretim hattına sahip olduğunu iddia etti.
Fotoğraf: Amelia Holowaty Krales / The Verge
Indiglo’nun popülaritesinin, tükettiği nispeten düşük güç miktarıyla da ilgili olabileceğini düşünüyorum. Bu hikaye için fotoğrafladığımız Timex Weekender sadece tuş basılı tutulduğunda ışık saçarken, orijinal Palm Pilot uyuyana kadar yanmaya devam edebiliyordu. Nintendo’ya göre Game Boy Light, arka ışık açıkken 12 saat, kapalıyken ise 20 saat dayanıyordu. Gece ışıkları duvarda yalnızca 0,03 watt tüketiyordu.
Bugünlerde ekranların bu kadar sık aydınlatılıp aydınlatılmadığı konusunda endişelenmiyoruz. Ancak ışıkların garanti edilmediği bir zaman vardı; Barnes & Noble Nook ve Amazon Kindle Paperwhite’ın entegre aydınlatmaya sahip ilk ticari olarak uygun e-okuyucu olduğu 2012 gibi yakın bir tarihte bile. (Şeref Ödülü Sony’ye.)
LED aydınlatmalı ve kendi kendini aydınlatan OLED pikselli ekranların yaygınlığına rağmen Indiglo tamamen ortadan kaybolmadı. Bu hala ucuz saatlerde standart bir özelliktir. $40 Timex Hafta Sonu Bu hikaye için yepyeni bir şey aldık.
Bazıları buna zamanın ötesinde bir tasarım diyebilir. Ama artık gerçeği biliyorsunuz: hepsinde sizi 1992’ye geri götüren bir düğme var.
