Bilim insanları, herkesin en sevdiği mikroskobik canlıyı çevreleyen birçok gizemden birini çözmüş olabilir: tardigrad. Yeni araştırmada bir ekip, bu küçük yaratıkların neredeyse diğer tüm hayvanları öldürebilecek zorlu koşullara dayanmak için kullandıkları anahtar bir mekanizmayı ortaya çıkarmış gibi görünüyor.
Tardigradlar sekiz bacaklı omurgasızlardan oluşan bir gruptur (yaşayan en yakın akrabaları eklem bacaklılar veya nematodlardır; daha fazla kanıt şu anda destekliyor ikincisi). Sevimli görünümleri onlara “su ayıları” veya “yosun domuz yavruları” takma adlarını kazandırdı. Ancak onları gerçekten popüler yapan şey, başlarına gelen her şeyin çoğunda hayatta kalma konusundaki esrarengiz potansiyelleri. Tardigradlar Dünya üzerindeki en elverişsiz yerlerden bazılarında yaşayabilir (ve hatta onun dışında) ve eğer zamanlar gerçekten zorlaşırsa, ölüme benzer bir uyku dönemine de girebilirler.
Bu yetenek genel olarak kriptobiyoz olarak bilinir ve tardigradların başarabileceği en iyi bilinen uyku hali durumu tun olarak bilinir. Bir tardigrat, sekiz uzvunun tamamını emecek, bir top gibi kıvrılacak ve iç su kaynağının neredeyse tamamını tüketecektir. Bu susuz kalmış durumda, bazı tardigratlar kaynar suya, mutlak sıfıra yakın sıcaklıklara ve dünyadaki hemen hemen her şeyi öldürebilecek tuz seviyelerine maruz kalmaya dayanabildiler. Türlere ve çevrelerine bağlı olarak, tardigratların çevresel koşullar iyileşene kadar onlarca yıl, hatta daha uzun süre bu şekilde hareketsiz kalması mümkündür.
Yıllar geçtikçe bilim insanları tardigratların uyum sağlamak ve sürdürmek için kullandıkları özel numaralar hakkında daha fazla şey öğrendi. Ama yeni bir makalede, yayınlanan PLOS One’da bir araştırma ekibi, tardigradların ilk etapta uyum sağlamasına olanak tanıyan kimyasal anahtarlardan en az birini keşfettiklerini söylüyor.
Bir dizi deneyde ekip, reaktif oksijen türlerinin (ROS) tun sürecine aracılık etmede anahtar rol oynadığına dair kanıtlar buldu. ROS, vücudun diğer molekülleri doğal olarak parçalaması sonucu üretilen, oksijen içeren bir grup kararsız kimyasaldır. Belirli ROS’ların birikmesi kanser gibi sağlık sorunlarına katkıda bulunabilse de, bu moleküller aynı zamanda sinyal verme veya diğer hücresel süreçleri tetikleme gibi önemli biyolojik işlevlere de sahiptir.
Araştırmacılar, tardigradlarda ROS’un sisteinin amino asitinin oksidasyonuna işaret ettiğini ve bunun da tun oluşumu için çok önemli olduğunu buldu. Ekip, minik test deneklerinde sisteini oksitleme yeteneğini kapatmanın yollarını bulduğunda, tardigratlar daha önce olduğu gibi ayar yapma yeteneklerini kaybetti ve bu da hipotezlerini daha da destekledi.
Bulgular yalnızca bir tardigrad türünün incelenmesine dayanmaktadır (Hypsibius örnekleri). Ve bu araştırma daha fazla incelemeye dayansa bile bilim insanları tardigradların hayatta kalmasının her yönünü çözmediklerini biliyorlar. Bilinen her tür uyumdan geçmez ve su ayılarının kötü yaşam koşullarına dayanmak için kullandığı başka stratejiler de vardır. Ancak bu araştırma, bu muhteşem hayvanları araştırmak için yeni yollar sağlamalı.
Chapel Hill’deki Kuzey Carolina Üniversitesi’nden kimyager olan çalışma yazarı Leslie Hicks, “Artık takip edebileceğimiz çok büyük bir deney repertuarının önünü açtı” dedi. söylenmiş Bilimsel amerikalı.
