Kötülük hikayelerini sevmiyorum. Otome Oyunu olayı piyasayı aşırı doyurmaya başlıyor. Peki ben ne yapıyorum bunu izliyorum… *derin bir nefes alır* Akuyaku Reijou Seviye 99: Watashi wa Ura Boss desu ga Maou de wa Arimasen (Kötülük Seviye 99: Gizli Patron Olabilirim Ama İblis Lordu Değilim)?
Cevabın bir kısmı basit… One Peace Books’un mangasının ilk cildini inceledim ve dürüst olmak gerekirse, onun denemeye çalıştığım diğer Otome Game serilerinden biraz farklı bir şey yaptığını keşfettim. okuyun (evet, bu türe girmeye çalıştım! Bilirsiniz… açık fikirli falan.) Neyi farklı yaptı ve bu, eğer bu tür şeylerle ilgilenmiyorsanız, zaman ayırmaya değer olduğu anlamına mı geliyor?
Hadi gidelim…
İlk Bölüm Özeti
Tipik pembe saçlı, ışık kullanan büyü kullanıcınız Alicia Ehnleit ile başlıyoruz. Kraliyet akademisine gidiyor; ancak o sadece sıradan biri. Işık büyüsünün nasıl kullanılacağını bildiği için bir istisna yapıyorlar çünkü iblis lordunun uyanması planlanıyor ve elbette ışık büyüsü karanlığa karşı oldukça güçlü bir silah. Tek sorun, yaşlı bir kadına yardım etmek için durması ve saat tam 6’da okulun kapısına varması… tam da okul kapısı kapandığında.
Orada Oswald Grimsarde ile tanışır. O da onun gibi birinci sınıf öğrencisi ve okulun bazı görevlerine yardım ediyor. Kuralların kural olduğunu belirtiyor ancak içeri sızmak için kullanabileceği kırık bir duvardan bahsediyor. Kırık parçayı buluyor ve güçlü bir generalin oğlu William Ares ile tanışıyor. Hayır, gerçekten… o o kadar güçlü ki onunla her etkileşime girdiğinde bundan bahsetmek zorunda kalıyor. ÇOK GÜÇLÜ!
Dikkati dağılır ve bir pencereden düşerler (çünkü çatılara, siz çatıda olmadığınız sürece kimsenin ulaşamayacağı pencereleri koymak sadece dahiyane bir mimaridir!). Özel biri olmayan Edwin Valschein’e ulaşır… o sadece Kraliyet Ailesi’nin Prensidir. Hepimiz ana karakterlerimize yerleştikten sonra yanlış yönlendiriliriz ve tüm bu süre boyunca sadece bir Otome Oyunu izlediğimizi keşfederiz!
Gerçekte, bir kıza kamyon çarptı ve sonunda oyunda reenkarnasyona uğradı ama o az önce bahsettiğim karakterlerden hiçbiri değil. O Yumiella Dolkness (ne isim) ve oyunun orijinal hikayesinde, iblis lordunu yendikten sonra gizli patron oluyor; ancak oyunu oynadığı ve gerçek dünyada oyunla ilgili her şeyi bildiği için kaderinin Alicia için ölmek olduğunu biliyor… bu yüzden büyük planını yapıyor… gizlice seviye atlıyor, böylece Alicia’yı yenebilecek kadar güçlü olabiliyor. iblis lordu eğer mecbur kalırsa… ve Alicia’dan uzak dur ki huzurlu bir hayat yaşayabilsin!
Bu plan, akademinin açılış töreninde herkesin seviyesi belirlenene kadar mükemmel görünüyordu. William’ın 10. seviyede olduğunu görünce herkes çılgına döndü. Elbette Yumiella bu kadar yüksek olamaz, değil mi? Hayır… o 99. seviyede. Ve huzurlu bir yaşam için planları suya düşüyor.
İzlemeye değer?
EVET – Belirttiğim gibi Otome Games’le pek ilgilenmiyorum (her ne kadar romantizm en sevdiğim dönem olsa da. Türü çok sevdiğim için bu reenkarnasyon/taşınma/çağrılmış/vs.’ye girmeye çalıştım.) Otome Oyunu türü. Sevdiğim şeylere güzel bir bakış açısı sunacağını düşündüm… ve ilk başta yaptılar… ta ki neredeyse hepsinin aynı şeyi yaptığını fark edene kadar… oyunun hikayesini değiştirmeye çalıştılar adamlardan birini kendileri için torbalamak ve tipik olarak tüm bunları yapan kişi kötü adamdı.
Elbette son birkaç yılda bazı şeyler değişti ama genel olarak sundukları şeyler pek umurumda değildi; ancak bu sefer biraz ciddiyet ile komediyi karıştırıyor ve bir erkeği yakalamaya ya da hikayeyi değiştirmeye çalışan bir kötü adam yerine, oyunun hikayesinin normal şekilde oynanmasına izin verirken sadece kaderini değiştirmeye çalışan bir kızımız var. . Tek değişiklik, iblis lordundan sonra gizli bir patronun olmayacak olmasıydı çünkü kendisi bu şekilde tuzağa düşürülmeye izin vermiyordu.
Eh… ilk bölümde manganın ilk cildini anlatmaya yetecek kadar bilgi yok; ancak, HAFİF bir spoiler vereceğim ve bunu öne çıkaran şeyin, daha sonra ilk ciltte bu serinin kötü bir Otome Oyunundan ziyade bir komedi fantastik isekai gibi sonuçlanması olduğunu söyleyeceğim. Evet, bu noktada jenerik bir isekai olarak düşünülebilir ama bu seri o kadar çekici ki iyi bir şekilde öne çıkıyor.
Sadece ilk bölüme dayanarak, burada sizi bağlamaya yetecek kadar şey var. İzleyiciyi şaşırtmak için bölümün yarısından fazlasını alması (hatta bize animenin değil oyunun OP’sini bile verdi), harika bir komedi kattı ve bizi alışık olduğumuzdan farklı bir değişime hazırladı. görmek, bu dizinin farklı olmaya cesaret ettiğini gösteriyor… yani… hiç de farklı değil. Otome Oyunu kılığına girmiş klasik bir fantastik komedi isekai.
Bu, buna göz atmaya hazır olduğum anlamına geliyor ve hem isekai hem de Otome Game türlerinin hayranlarının bundan memnun olacağını düşünüyorum. Buna bir bak.
