İklim değişikliği nedeniyle Kuzey Yarımküre’de kar örtüsü küçülüyor ve şimdiye kadarki en kapsamlı değerlendirmeye göre pek çok topluluk yakında “kar kaybı uçurumuyla” karşı karşıya kalabilir.
İklim değişikliğinin etkileri bölgeden bölgeye önemli ölçüde değişiklik gösterebilir; bu nedenle yakın zamana kadar kar yığınlarıyla büyük resmi ortaya çıkarmak zordu. Artık, en çok etkilenen yerlerin çoğunun, su açısından kar yığınlarına bağımlı olan yerler olduğunu da görebiliyoruz. Yeni araştırmalara göre şu ana kadar nispeten az etki gören diğer topluluklar, aniden kar kaybını hızlandıracak bir sıcaklık eşiğini geçme yolunda ilerliyor yayınlanan dergide Doğa gösterir.
Coğrafya doçenti Justin Mankin, “İnsanların çoğunluğunun yaşadığı ve insanların çoğunluğunun, özellikle de kardan elde edilen su mevcudiyetini giderek daha rekabetçi hale getirdiği yerlerde, kar kaybının olduğu bu uçurumun kenarında veya üzerinde yaşıyorlar” dedi. Dartmouth’ta ve yeni araştırma makalesinin kıdemli yazarı.
“Bir havza o uçurumdan düştüğünde, mesele artık bir sonraki büyük kar yağışına kadar kısa vadeli bir acil durumu yönetmek değildir. Bunun yerine su mevcudiyetindeki kalıcı değişikliklere uyum sağlayacaklar.”
Kar kaybı uçurumu nedir? Araştırmacılar, bir havzadaki ortalama kış sıcaklığının 17 Fahrenheit (eksi 8 santigrat derece) üzerine çıkması durumunda, sıcaklıktaki hafif artışların bile kar kaybını önemli ölçüde hızlandırabileceğini buldu.
“Bir havza o uçurumdan düştüğünde, mesele artık bir sonraki büyük kar yağışına kadar kısa vadeli bir acil durumu yönetmek değildir. Bunun yerine su mevcudiyetindeki kalıcı değişikliklere uyum sağlayacaklar” dedi Mankin bir basın açıklamasında.
Önceki araştırmalar belgeledi kar kayıpları kapak ısınan bir dünyada – ancak bu, bu çalışmadan farklı kar paketikar örtüsünün coğrafi aralığından ziyade karda ne kadar su bulunduğunu ölçen bir ölçümdür. Kuzey Yarımküre’deki nehirlerden akan suyun çoğu kardan geliyor. Bu, özellikle topluluklar azalan kaynaklarla karşı karşıyayken, kar yığınlarının iklimle birlikte nasıl değiştiğini anlamayı gerçekten önemli kılıyor.
Yazarlar, çalışmalarını yürütmek için 1981 ile 2020 yılları arasında 169 Kuzey Yarımküre nehir havzasındaki veri kümelerini incelediler. Gerçek dünya gözlemlerini, insanların tarihsel fosil yakıt emisyonlarının olduğu ve olmadığı bir dünyanın iklim modeli simülasyonlarıyla karşılaştırdılar. Daha sonra yakınlaştırmak ve kar örtüsü eğilimlerini nehir havzası ölçeğinde incelemek için makine öğrenimini kullandılar. Geçtiğimiz 40 yıldaki kar eğilimlerini iklim değişikliğine bağlamayı bu şekilde başardılar.
Yeni çalışmanın ilk yazarı ve Dartmouth’ta doktora öğrencisi olan Alex Gottlieb, “Antropojenik emisyonların gerçekten net bir parmak izini tespit edebildik” diyor. Başka bir deyişle, fosil yakıtlardan kaynaklanan kirliliğin Kuzey Yarımküre’deki kar eğilimleri üzerindeki etkisini açıkça görebiliyorlardı.
Şu ana kadar bu bağlantıyı kurmak zordu çünkü küresel ısınma hem daha yüksek sıcaklıklara hem de daha yüksek sıcaklıklara yol açıyor Ve birbirini dengeleyebilecek daha fazla yağış. Örneğin ortalama sıcaklıklar daha yüksek olabilir, ancak fırtınada daha yoğun kar yağışı olabilir.
Finlandiya Meteoroloji Enstitüsü’nde araştırma profesörü olan Jouni Pulliainen, yeni araştırma hakkında yorum yapan ekteki bir makalede şöyle yazıyor: “Çalışma, kar kütlesi ile sıcaklık arasında karmaşık sonuçları olan şaşırtıcı, doğrusal olmayan bir ilişkiyi ortaya koyuyor.”
Araştırmacılar, kışların daha soğuk geçtiği Kuzey Yarımküre’nin yalnızca yüzde 80’inde kar örtüsü kaybının minimum düzeyde olduğunu gördü. Hatta Alaska, Kanada ve Orta Asya’nın bazı kısımlarında kar örtüsünde artış yaşandı. Ancak eninde sonunda gezegen ısınmaya devam ederse bu yerler bile kar kaybı uçurumundan düşebilir.
Yarımkürenin en fazla kar kütlesini kaybeden geri kalan yüzde 20’si, Kuzey Yarımküre’deki insanların çoğunluğunun yaşadığı yer. Buna, kar yığınlarının on yılda yüzde 20 oranında azaldığı Güneybatı ve Kuzeydoğu ABD ile orta ve doğu Avrupa da dahildir.
Yüzyılın sonuna gelindiğinde, Güneybatı ve Kuzeydoğu Amerika Birleşik Devletleri’nin bazı kısımları, Kuzey Yarımküre’de genellikle en fazla kar kütlesinin olduğu ay olan Mart ayının sonuna kadar neredeyse karsız hale gelebilir. Bu kar kaybı, yerel ekonomileri buna bağlı olan topluluklar için büyük bir sorundur. Alçak rakımlardaki daha küçük kayak kasabaları, kar kaybı uçurumuna yaklaştıkça işlerin hızla kuruduğunu görebilir. Bu arada Güneybatı yirmi yıldır süren bir krizin pençesindeydi. büyük kuraklık ve kurak yazlarda su sağlayan kar erimesini kaybetmeyi göze alamazlar.
“[The study] Kaliforniya Üniversitesi’nde iklim bilimi lideri Chad Thackeray, “Bu, aslında sadece Colorado Nehri Havzası’na ve Kaliforniya’daki Sierra Nevada’ya bu kadar bağımlı olduğumuz için bu bölgenin kırılganlıklarını, kuraklık, su mevcudiyeti vb. gibi şeyleri vurguluyor” diyor. , Los Angeles Çevre ve Sürdürülebilirlik Enstitüsü, araştırmaya dahil değildi.
