Hayabusa2 tarafından getirilen asteroit Ryugu örnekleri üzerine yakın zamanda yapılan bir çalışma, asteroit bileşimleri ve Dünya atmosferinin meteorlar üzerindeki etkisi hakkındaki önceki inanışları sorgulayarak, erken güneş sistemi malzemelerine ilişkin yeni bir anlayış sunuyor. (Japonya’nın Hayabusa2 misyonu Ryugu asteroitine doğru.) Kredi: JAXA
Uluslararası bilim adamlarından oluşan bir ekip tarafından yürütülen çığır açıcı bir çalışma, asteroit Ryugu’nun doğasına dair benzeri görülmemiş içgörüleri ortaya çıkardı ve güneş sistemindeki su ve karbon açısından zengin küçük cisimlerin bileşimine ışık tuttu.
Erken Güneş Sistemi Pencereleri
Ryugu gibi asteroitler, hiçbir zaman daha büyük boyutlara ulaşmamış gezegen embriyolarının kalıntılarıdır ve bu da onları erken güneş sisteminde oluşan malzemelere açılan paha biçilmez pencereler haline getirir. Çalışma, 2020 yılında Hayabusa2 uzay aracı tarafından Dünya’ya getirilen örneklerin laboratuvar ölçümlerine odaklandı. Japonya Havacılık ve Uzay Araştırma Ajansı öncülüğünde (JAXA), Hayabusa2, Ryugu’nun gerçek doğasını ortaya çıkarmayı ve astrologların diğer sulu asteroitlerin teleskopik gözlemlerini yorumlamak için meteorlardan elde edilen bilgileri nasıl kullanabileceğini keşfetmeyi amaçladı.
Benzer sulu asteroitlerden türetilen meteorların aksine, Ryugu örnekleri karasal değişimden (Dünya atmosferindeki oksijen ve su ile etkileşimden) kaçındı.
Ryugu örneğinin (solda) ve CI kondritin (Orgueil; sağda) optik görüntüleri. Kredi: JAXA ve Kana Amano ve diğerleri.
Göktaşlarının laboratuvar analizlerini asteroit gözlemlerine bağlayan birincil bir teknik olan yansıma spektroskopisi, taze Ryugu örneklerini karasal ortamlarda değiştirilmiş göktaşlarıyla karşılaştırmak için kullanıldı. Ekip, örneklerin Dünya atmosferine maruz kalmasını önleyen ve orijinal koşullarının korunmasını sağlayan analitik prosedürleri başarıyla geliştirdi.
Önceki Varsayımlara meydan okumak
Önceki çalışmalar, Ryugu’nun örnek mineralojisinin, kimyasal olarak en ilkel meteorlar olan CI kondritlerine benzediğini ileri sürdü. Ancak diğer çalışmalar, Ryugu örnekleri ile CI kondritleri arasındaki yansıma spektrumlarında önemli bir fark ortaya çıkararak bununla çelişti. Yeni çalışmadaki daha ileri araştırmalar, CI örneklerinin 300 °C’de indirgeyici koşullar altında ısıtılmasının Ryugu’nun örnek mineralojisini iyi bir şekilde yeniden ürettiğini ve bunun sonucunda Ryugu örneklerinin spektrumlarıyla yakından eşleşen spektrumların elde edildiğini gösterdi.
Ryugu örneğinin (mavi çizgi), ısıtılmamış CI örneğinin (siyah, noktalı çizgi) ve 300 °C’de ısıtılan CI örneğinin yansıma spektrumları. Amano ve ark.’daki Şekil 5A’dan değiştirilmiştir. (2023). Kredi bilgileri: Kana Amano ve ark.
Bulgular, CI kondritlerinin ana gövdeleri hakkındaki önceki varsayımlara meydan okuyor ve ilkel göktaşı spektrumlarının karasal hava koşullarına duyarlılığının altını çiziyor. Çalışma, gerçek CI kondrit ana gövdelerinin muhtemelen daha önce düşünülenden daha koyu ve daha düz yansıma spektrumları sergilediğini öne sürüyor.
Güneş Sistemi Bilgisini Geliştirme
“Bu çalışma, güneş sistemimizdeki küçük cisimlerin bileşimini ve evrimini anlamak için yeni yollar açıyor. Tohoku Üniversitesi Erken Güneş Sistemi Evrimi Araştırma Grubu’nda eski doktora öğrencisi olan Kana Amano, “Karasal hava koşullarının meteoritler üzerindeki etkisini göz önünde bulundurarak, asteroit bileşimlerine ilişkin yorumlarımızı geliştirebilir ve güneş sisteminin erken tarihi hakkındaki bilgimizi geliştirebiliriz” dedi. makalenin ortak yazarı.
Amano ve meslektaşlarının bulgularının ayrıntıları dergide yayınlandı Bilim Gelişmeleri 6 Aralık 2023’te.
Referans: Kana Amano, Moe Matsuoka, Tomoki Nakamura, Eiichi Kagawa, Yuri Fujioka, Sandra M. Potin, Takahiro Hiroi, Eri Tatsumi, Ralph E tarafından yazılan “Karbonlu asteroit Ryugu ve meteoritlerden alınan numunelerin yansıma spektroskopisine dayalı CI kondrit ana gövdelerinin yeniden atanması” Milliken, Eric Quirico, Pierre Beck, Rosario Brunetto, Masayuki Uesugi, Yoshio Takahashi, Takahiro Kawai, Shohei Yamashita, Yuma Enokido, Taiga Wada, Yoshihiro Furukawa, Michael E. Zolensky, Driss Takir, Deborah L. Domingue, Camilo Jaramillo-Correa , Faith Vilas, Amanda R. Hendrix, Mizuha Kikuiri, Tomoyo Morita, Hisayoshi Yurimoto, Takaaki Noguchi, Ryuji Okazaki, Hikaru Yabuta, Hiroshi Naraoka, Kanako Sakamoto, Shogo Tachibana, Toru Yada, Masahiro Nishimura, Aiko Nakato, Akiko Miyazaki, Kasumi Yogata , Masanao Abe, Tatsuaki Okada, Tomohiro Usui, Makoto Yoshikawa, Takanao Saiki, Satoshi Tanaka, Fuyuto Terui, Satoru Nakazawa, Sei-ichiro Watanabe ve Yuichi Tsuda, 6 Aralık 2023, Bilim Gelişmeleri.
DOI: 10.1126/sciadv.adi3789
