Bu ay yapılan yeni bir araştırma, hastalanma konusunda aşırı endişelenmenin aslında sizi erkenden mezara göndermeye yardımcı olabileceğini öne sürüyor. Çalışma, hipokondriyazis tanısı alan kişilerin, çalışma süresi boyunca ölme olasılığının, bu hastalığa sahip olmayan kişilere göre belirgin şekilde daha yüksek olduğunu buldu. Hem doğal hem de doğal olmayan ölüm nedenlerinde artan bir risk görüldü, ancak bu risk özellikle intihar için yüksekti.
Hipokondriyazis-daha önce hipokondri olarak adlandırılan ve şimdi hastalık kaygısı bozukluğu olarak da bilinen – ciddi bir hastalığa karşı kalıcı ve gerçekçi olmayan bir korku olarak tanımlanır. Hipokondriazisi olan kişiler, herhangi bir hastalığın bulunmadığını gösteren testler ve fizik muayeneler aldıktan sonra bile hasta olma veya hastalanma konusunda endişelenmeye devam edeceklerdir ve bu meşguliyet, onların günlük yaşamlarını ve başkalarıyla olan ilişkilerini ciddi şekilde bozabilir. Durum şuna benzer: somatik semptom bozukluğuancak ikincisine sahip kişiler, ağrı gibi somut fiziksel semptomlar konusunda aşırı kaygı yaşayacaklardır.
Hipokondriyazis nadir olarak kabul edilir, muhtemelen genel popülasyonun %1’inden azını etkiler, ancak çok az tanı konulabilir. Ve yeni bir çalışmanın yazarları, yayınlanan Bu ayki JAMA Psikiyatri dergisinde, bu durumla ilişkili ölüm riski hakkında çok az şey bilindiğini söylüyorlar.
Bu riski daha iyi anlamak için yazarlar, teşhis edilen hipokondriyazis vakaları için uzun süredir ayrı bir sınıflandırma kodu kullanan İsveç’ten ülke çapındaki tıbbi kayıt verilerine baktılar. Ekip, 1997’den 2020’ye kadar 4.000’den fazla bozukluk vakası tespit etti. Daha sonra bu hastaların sağlık sonuçlarını, yaş ve diğer demografik özellikler açısından eşleşen yaklaşık 40.000 kontrol hastasıyla karşılaştırdılar.
Çalışma süresi boyunca, hipokondriazisi olan kişilerin herhangi bir nedenden ölme olasılığı, hipokondriazisi olmayan kişilere göre önemli ölçüde daha yüksekti (ölüm oranı her 1000 kişi başına 8,5’e karşı 5,5). Artan risk, diğer değişkenlere göre ayarlama yapıldıktan sonra bile hipokondri hastalarında görüldü ve başta intihar olmak üzere birçok ölüm nedeninde görülebildi. Hipokondriyazisli kişilerin intihardan ölme olasılığı dört kat daha fazlaydı ve bu gruptaki doğal olmayan ölümlerin çoğunluğu intiharla bağlantılıydı.
Bulgular, hipokondri hastalarının ölüm riskine ışık tutmakla kalmıyor, aynı zamanda doktorlarını daha sık görmelerinin bir sonucu olarak ölümü savuşturmada diğerlerinden daha iyi oldukları algısını da ortadan kaldırabilir.
Stockholm’deki Karolinska Enstitüsü’nden bir araştırmacı olan çalışma yazarı David Mataix-Cols, “Yüzeysel olarak, doktorlara sık sık danıştıkları için hipokondriyazisi olan bireylerin ölüm riskinin daha düşük olabileceğini düşünebiliriz” dedi. Medpage Bugün. “Ancak, bu hasta grubuyla çalışan klinisyenler, birçok kişinin önemli ölçüde acı ve umutsuzluk yaşadığını biliyor; bu da makalede tanımladığımız yüksek intihar riskini açıklayabilir.”
Yazarlar, çalışmada görülen ölümlerin çoğunun önlenebilir olarak değerlendirileceğini belirtiyor. Hipokondriyazis için bilişsel davranışçı terapi veya antidepresan ilaç tedavisi gibi potansiyel tedaviler mevcuttur. Ancak yazarlar, şüpheli hipokondriyazis vakalarıyla karşılaşan doktorların, hipokondriyazis hastası olan kişileri ve ilgili rahatsızlıkları damgalamamaya da dikkat etmeleri gerektiğini söylüyor.
“Bu bireylerin bedensel semptomlarını hayali olarak görüp göz ardı etmek, korkunç sonuçlara yol açabilir” diye yazdılar. “Bu bireylere yönelik damgalamayı azaltmak ve tespit, teşhis ve uygun entegre (yani psikiyatrik ve somatik) bakımı iyileştirmek için daha fazla şey yapılmalıdır.”
