Bir yapay zeka Labirent’te altı saat içinde ustalaştı ve ben kendi varlığımı sorguluyorum.
1970’lerde Labyrinth oynamaya başladım. Aldatıcı derecede basit ve tamamen analog görünse de Labyrinth, oyun platformunun yönünü değiştirerek metal bir topu delikli bir labirentte yönlendirmenize meydan okuyan inanılmaz derecede zor, neredeyse 60 yıllık bir fiziksel masa oyunudur. oyunun kutu çerçevesinin iki bitişik tarafındaki bükülebilir çıkıntılar.
Babamın Labirent’i Queens’teki dairemize getirdiğini ve bu konuda ustalaşmaya olan neredeyse tam takıntımı hâlâ hatırlıyorum. Daha önce hiç oynamadıysanız, metal bir topu iki delik arasındaki dar bir yolda yutmayı bekleyerek tutmanın ne kadar zor olduğu hakkında hiçbir fikriniz yoktur.
Birkaç deliği geçip evde özgür olmanız gibi bir durum söz konusu değil; Tüm kıvrımlı yol boyunca 60 tane var. Yanlış bir hareketle top yutulur ve yeniden başlamak zorunda kalırsınız. Bunu zarar görmeden atlatmak için ince motor kontrolü, el becerisi ve birçok gerçek zamanlı problem çözme gerekir. Birkaç kez tehlikeli rotayı başarıyla geçmiş olabilirim.
Bazen yolu görmezden geliyor ve kısayolları kullanıyordu. Buna hile yapmak denir.
Aradan geçen yıllarda ara sıra oynadım (bir zamanlar unutulmaz bir şekilde) Google I/O’da dev bir labirent), ama çoğunlukla oyunu unuttum, sanırım mücadeleyi asla gerçekten unutmadım.
Belki de bu yüzden izlerken ağzım açık kaldı. SiberRunner Oyunu yalnızca altı saat içinde öğrenip yenebilirsiniz.
Yakın zamanda yayınlanan bir videoda, kamu araştırma üniversitesi ETH Zürih’ten programcılar, Labirent düğmelerini döndürmek için ‘el’ görevi gören bir çift aktüatör kullanan, aksiyonu izlemek için bir tepe kamerası olan çıplak kemikli AI robotlarını gösterdiler. ve oyunu öğrenmek ve sonunda yenmek için yapay zeka algoritmasını çalıştıran bir bilgisayar.
Videoda geliştiriciler şunu açıklıyor: “CyberRunner, model tabanlı takviyeli öğrenimdeki son gelişmelerden ve geleceği planlayarak potansiyel olarak başarılı davranışlar hakkında bilinçli kararlar verme yeteneğinden yararlanıyor.”
Başlangıçta CyberRunner benden veya diğer ortalama insan oyunculardan daha iyi değildi. Metal topu yolun onda birinden daha kısa bir sürede ve sonra da beşte birinden daha az bir mesafedeki deliklere attı. Ancak her denemede CyberRunner daha da iyiye gitti; hem biraz daha iyi, hem de katlanarak.
Videoya göre yalnızca altı saat içinde “CyberRunner labirenti daha önce kaydedilen tüm sürelerden daha hızlı tamamlayabiliyor.”
Video çok etkileyici. İki motor, tahtayı insanüstü bir hızla hareket ettiriyor ve topu o kadar mükemmel bir şekilde yolunda tutmayı başarıyor ki, hiçbir zaman deliklerden herhangi birine düşme tehlikesi yok. CyberRunner’ın nihai açlık süresi dudak uçuklatan 14,8 saniyeydi. Sanırım en iyi zamanım… çoğu zaman birkaç dakika sürebiliyordu.
Oynadığımı ve bazen topu labirente nasıl park ettiğimi, mücadelenin ortasında kendimi önümdeki zorlu yolculuğun geri kalanına hazırlamak için nasıl mola verdiğimi canlı bir şekilde hatırlıyorum. CyberRunner’da durum böyle değil. Onun güveni yalnızca yapay zeka ile mümkün olabilecek türden bir güvendir. Metal topunu bir deliğe düşürmekten çekinmiyor; başarısızlık korkusu yok.
Ayrıca başlangıçta hile yaparken yakalanma korkusu da yoktu.
CyberRunner’ın öğrendiği gibi, bilgisayarların yaptığını yaptı ve labirentte en iyi ve en hızlı yolu aradı, bu da bazen yolu görmezden gelip kısayolları kullanması anlamına geliyordu. Buna hile yapmak denir. Neyse ki araştırmacılar CyberRunner’ı yakaladılar ve onu labirentin tamamını takip edecek şekilde yeniden programladılar.
Tabii ki CyberRunner’ın başarısı gerçekten zor bir oyunda sadece insanları yenmekle ilgili değil. Bu, bir yapay zekanın görme, fiziksel etkileşim ve makine öğrenimine dayalı olarak fiziksel dünya sorunlarını nasıl çözebileceğinin bir göstergesidir. Tek soru şu: Bu açık kaynaklı proje bundan sonra hangi gerçek dünya sorunlarını çözecek?
Bana gelince, Labirentimi ailemin dolabından çıkarmam gerekiyor.
