Yeni araştırmalar, magnezyum takviyelerinin ağrı kesici asetaminofenin iyi bilinen bir yan etkisini köreltebileceğini öne sürüyor. Çalışma laboratuvar hayvanlarında oral magnezyumun bağırsak mikrobiyomunu etkileyerek asetaminofen kaynaklı karaciğer hasarını önleyebildiğine dair kanıtlar buldu. Ancak bu potansiyel koruyucu faydayı doğrulamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulacaktır.
Asetaminofen tek başına veya diğer ilaçlarla birlikte alındığında dünyada en yaygın kullanılan ilaçlardan biridir. Jenerik olarak ve popüler Tylenol markası altında satılan bu ürün, ateşi ve hafif ila orta dereceli ağrıyı hafifletebilir. Ancak kısa bir süre içinde çok fazla asetaminofen, akut ve hatta yaşamı tehdit eden karaciğer hasarına neden olabilir. ABD’de akut karaciğer yetmezliğinin önde gelen nedeni olduğu düşünülüyor; yılda tahmini 56.000 acil servis ziyareti, 26.000 hastaneye yatış ve 500 ölüm ilaca atfediliyor. 2005 araştırması.
İlacın karaciğere zararlı etkileri, ilacın vücut tarafından nasıl metabolize edildiğinden kaynaklanmaktadır. Birincil suçlu, adı verilen bir enzim gibi görünüyor. CYP2E1Asetaminofeni yeterince yüksek seviyelerde karaciğer için toksik olabilecek yan ürünlere parçalayan. Dolayısıyla, asetaminofen alırken CYP2E1 aktivitesini güvenli bir şekilde engellemenin bir yolunu bulmak, aşırı dozları önlememize ve hatta ilacın kullanılmasına izin verebilir. daha kullanışlı zaten olduğundan daha fazla.
Bir çalışmada yayınlanan Pazartesi günü Cell Host and Microbe’da Çin ve Kaliforniya’daki bilim insanları magnezyumun nasıl işe yarayabileceğini anlatıyor.
Magnezyum Çoğunlukla yüzlerce farklı enzimi etkileyerek, kalp de dahil olmak üzere vücudun birçok bölümünün sağlıklı kalmasında önemli bir rol oynar. Araştırmacılar, magnezyumun, sindirim sistemimizde yaşayan genellikle zararsız veya yararlı bakteriler ve diğer mikroplardan oluşan topluluk olan bağırsak mikrobiyomu ile de önemli şekillerde etkileşime girebileceğini teorileştirdi. Araştırmacılar hipotezlerini test etmek için fareler, domuzlar ve insanlarla deneyler yaptılar. Örneğin bir deneyde ekip, farelerin bağırsaklarına magnezyum takviyesi alan insanların mikrobiyomlarını tohumladı ve ardından farelere yüksek dozda asetaminofen verdi.
Ekip, bu testlerde magnezyumun bağırsak mikrobiyomunda metabolik değişiklikleri tetikleyerek asetaminofen kaynaklı karaciğer hasarını önleyebildiğine dair kanıtlar buldu. Spesifik olarak, oral magnezyumun bağırsak bakterilerinin metabolizmasını uyardığı görüldü. BifidobakteriyumBu da indol-3-karboksilik asit (I3C) adı verilen ve daha sonra CYP2E1’e bağlanan ve onu etkisiz hale getiren bir bileşiğin düzeylerinin artmasına neden olur.
“CYP2E1’in aracılık ettiği hastalıkları önlemek için potansiyel olarak güvenli ve etkili bir strateji olarak değerli bir yaklaşım olan oral magnezyum alımını sağlıyoruz.” [acute liver failure]” diye yazdı yazarlar.
Bulgular büyük ölçüde hayvanlarla sınırlı olduğundan, insanların kendilerini potansiyel asetaminofen doz aşımından korumak için yalnızca magnezyum takviyesi alabileceklerinin kanıtı değiller. Farklı insanlar ve onların mikrobiyomları magnezyuma farklı şekillerde tepki verebileceğinden, koruyucu etkisinin herkese kolayca uygulanıp uygulanamayacağını bilmek için henüz çok erken.
Ancak ekip, sonuçların araştırma için bazı ilgi çekici yeni yollar sunduğunu söylüyor. Seviyelerini artırmanın bir yolunu bulmak Bifidobakteriyum veya magnezyum olmadan bile I3C, örneğin asetaminofenden kaynaklanan akut karaciğer hasarını önlemeye yardımcı olabilir. CYP2E1’in diğer karaciğer yetmezliği türlerinde de rol oynadığı düşünüldüğünden, bu tür tedavilerin asetaminofeni daha güvenli hale getirmenin ötesinde daha fazla uygulaması olabilir.
Her durumda yazarlar, “gelecekte daha geniş insan denek yelpazesiyle daha fazla deney yapılmasının gerekli olduğunu” söylüyorlar.
