Bu bir yatırım tavsiyesi değildir. Yazarın bahsi geçen hisse senetlerinin hiçbirinde pozisyonu bulunmamaktadır. Wccftech.com’un bir bilgilendirme ve etik politikası vardır.
Harvard Tıp Fakültesi ve Rhode Island Üniversitesi’nden araştırmacıların farelere ilişkin kemik ve kas verileri, sıfır yer çekiminin bazı etkilerini hafifletmenin mümkün olduğunu gösteriyor. Kas atrofisi ve kemik yoğunluğu kaybı, özellikle uzun süreli görevlerde bulunan uzay yolcuları için temel endişelerdir. Araştırma, yapay yerçekiminin Uluslararası Uzay İstasyonunda (ISS) bulunan fareler üzerindeki etkilerini simüle eden ve farelerin ISS’de farklı yerçekimi seviyelerine maruz kaldığı türünün ilk örneklerinden biridir.
Ön Araştırmalar Yapay Yerçekiminin Uzay Uçuşundan Kaynaklanan Kas Sorunlarını Azaltmaya Yardımcı Olduğunu Gösteriyor
İnsanlar on yıllardır Uluslararası Uzay İstasyonunda (ISS) yaşıyor ve çalışıyor olsa da, daha derin uzay araştırmaları hem teknoloji hem de insan vücudu tarafından kısıtlandı. Bugüne kadar insanları başka gezegenlere götürebilecek bir uzay aracı geliştirilmedi; Dünyalı gezginlerin ‘ziyaret’ ettiği tek uzay cismi Ay’dır.
Apollo döneminin ay görevlerinden bu yana, uzay araştırmaları artık 21. yüzyılda yeni bir boyut kazanıyor. Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi’nin (NASA) Artemis programı, güneş sistemi araştırmaları için bir basamak olmayı hedefliyor ve ilk adımlar Ay’da bulunmayı gerektiriyor. Ayrıca SpaceX’in Teksas’ta geliştirilmekte olan Starship programı da düzenli olarak Mars’a uçuş yapmayı hedefliyor.
Mars yolculuğunu gerçekleştirmek için geleceğin uzay yolcuları, uzayın zorlu koşullarıyla uğraşmak zorunda kalacak. İnsanlar Dünya’da yaşayacak şekilde evrimleşti ve derin uzay araştırmalarına yönelik bazı kısıtlamalar arasında, Dünya’nın hemen dışında mevcut olan sert radyasyon ve sıfır yerçekimine uzun süre maruz kalma yer alıyor.
Sıfır yerçekimi insan kaslarını, kemik kütlesini ve diğer bölgeleri etkiler. Bu cephede, Harvard Tıp Fakültesi ve Rhode Island Üniversitesi’ndeki araştırmacılar tarafından toplanan yeni veriler, bu etkilerin bazılarını hafifletmenin mümkün olabileceğini gösteriyor.
Vurmuyorum ama özet ortada @ASGSRSspace web sitesi aşağıda! Yukarı çekmek için “Wadhwa”yı arayın #MHU8 kemik verileri @MaryBouxsein, #MHU8 kas verileri @DrMarieMtxve galaktik kozmik radyasyon / Alzheimer projesi @SREmerzianPhD! https://t.co/0yIOt4IjzF
— Anna Wadhwa (@Annadromeda_) 30 Kasım 2023
Araştırma, 12 haftalık yetişkin farelerin, ISS’deki 30 günlük bir görev sırasında santrifüjlerde sıfır yerçekimine, 0.33G, 0.67G veya 1G’ye maruz bırakılmasını içeriyordu. Aynı zamanda 12 fare de Dünya’ya benzer koşullarda yerleştirildi. Araştırma süresi sona erdiğinde farelerin vücut ağırlığı ve kemik kavrama güçleri ölçüldü. Daha sonra ötenazi uygulandı ve kaslarını değerlendirmek için parçalara ayrıldılar.
İnsan vücudunda sıfır yer çekimi koşullarından en çok etkilenen kemiklerden biri femur kemiğidir. Bu, ağırlık taşıyan bir kemiktir ve insan vücudundaki yer çekimi kuvveti, kemiğin gücünü sağlar. Günümüzün araştırması, farelerin uyluk kemikleri için, Mars’ın yerçekimine benzer yapay yerçekiminin (0,33 simüle edilmiş ve 0,38 gerçek) simüle edilmiş yerçekiminin, femur kemiği mineral yoğunluğunda (BMD) bir artışa yol açtığını göstermektedir.
Ek olarak, yağsız kas kütlesi kaybı yüzdesi test denekleri için 0.33G’de en düşüktü ve araştırmanın özetine göre gastrocnemius ve soleus kaslarının ıslak kütlesi 0.33G farelerde sıfır yer çekimine maruz kalanlara göre daha yüksekti. Gastrocnemius kası baldırın bacak triceps kısmıdır ve soleus kası da baldırın üst bölgesini kaplar. Femur kemikleri gibi bunlar da ağırlık taşıyan kaslardır.
Araştırmacılar bu verileri, bir santrifüj aracılığıyla yapay yer çekimine maruz kalmanın, yapay yer çekiminin kaslar üzerindeki etkilerini azaltmaya yardımcı olabileceği sonucuna varmak için kullanıyor. Aynı durumun insanlara da uygulanıp uygulanmayacağı henüz araştırılıyor.
