Bulutun orijinal sadelik vaadi, gerçekler tarafından büyük ölçüde sorgulanıyor. Kuruluşlar, bulut dönüşümlerinin ortasında, giderek daha karmaşık hale gelen ortamları yönetmeleri gerektiğini fark ediyor. Büyük ölçüde hibrit ve çoklu bulut haline gelen bir dünyada, bir ayakları şirket içinde, bir ayakları ise buluttadır. Ve bu, sağlayıcıların kontrol sahibi olmadıkları platformlarda sunduğu yeni özellikleri keşfederken.
Buna göre Cloudflare adına Forrester Consulting tarafından yürütülen bir çalışmaİşletmelerin yaklaşık %40’ı BT ortamlarının ve güvenliklerinin kontrolünü kaybettiklerini itiraf ediyor. Diğer şeylerin yanı sıra, SaaS uygulamalarının konuşlandırıldığı konumların sayısındaki artıştan veya şirket içi varlıkların buluta taşınmasının zor olmasından üzüntü duyuyorlar.
Çoklu bulut yaklaşımı bu karmaşıklığı artırıyor. Infosys Cloud Radar 2023 çalışmasına göre, yanıt verenlerin neredeyse üçte ikisi üç veya dört bulut sağlayıcı kullanıyor. 2021’e göre %75 artış. Eviden’in (Atos grubu) Bulut Güney Avrupa başkanı Julien Giraud, ancak bu karmaşıklığın şirketlere, yaptıkları seçimlere, maruz kaldıkları düzenleyici veya jeopolitik kısıtlamalara bağlı olarak farklılık gösterdiğini belirtiyor .
“Sağlık, savunma veya enerji alanlarındaki düzenlemeye tabi mesleklerin, hassas verilerinin hassas bir şekilde ayrıştırılmasını benimsemesi gerektiğine” inanıyor. Amerika Birleşik Devletleri ve Asya’da faaliyet gösteren çok uluslu bir şirketin, her coğrafyaya özgü düzenleyici hususlara da uyması gerekiyor. »
Doğru performans göstergelerini ayarlayın
Bu gözleme dayanarak çoklu bulut ortamlarınızın kontrolünü nasıl yeniden kazanabilirsiniz? Yalnızca ölçtüğünü kontrol eden bir şirketin, her şeyden önce kendisini iyi donatması gerekiyor. Bu amaçla Julien Giraud, karmaşıklığı daha da karmaşık hale getirecek ek bir soyutlama katmanı oluşturmak yerine, bulut sağlayıcıları tarafından yerel olarak sunulan yönetim araçlarının kullanılmasını öneriyor.
Bu sefer bulut kaynaklarına ilişkin küresel bir vizyona sahip olmak için bir şirket kendisini New Relic, Dynatrace, Datadog veya bunların açık kaynak alternatifi Prometheus gibi bir gözlemlenebilirlik platformuyla donatacak. İzleme ve olay yönetimine adanmış bu tür çözüm, belirli sayıda performans göstergesini rapor eder.
Ama hangileri? “Kara kutu” izleme, kullanıcı davranışını uyarmayı içerirken, “beyaz kutu” izleme, sunucuların (disk alanı, işlemci (CPU) veya bellek (RAM) kullanımı) işleyişini gözlemlemeyi amaçlar.
Google’ın kullandığı ve “Altın Sinyaller” olarak bilinen dört gösterge şunlardır:
- Gecikme
- Trafik
- Kaynak doygunluğu
- Hata oranı
Araçlardan sonra metodolojiler gelir. Padok’un “çalıştırma” bölümünün teknoloji başkanı Emmanuel Lilette, “çevik yöntemlerin altyapı dünyasına tamamen uyarlanabilir olduğuna” inanıyor. Kullanıcılara sağlanan hizmetin kalitesini ölçmek için endüstri standartlarını yeniden kullanmak mümkündür. »
CI/CD, DevSecOps, NoOps, SRE
Yazılım mühendisliğine uygulanan sürekli entegrasyon ve teslimat (CI/CD), GitHub veya GitLab gibi kod deposu platformlarına dayalı olarak tasarım ve dağıtım aşamalarının otomatikleştirilmesini mümkün kılar. Bu kavram daha genel olarak DevSecOps hareketinin bir parçasıdır.
Julien Giraud, “Giderek daha fazla kuruluş, hizmet kalitesi ve güvenlik açısından en yüksek standartları korurken yüksek hızda entegrasyona uyum sağlamayı mümkün kılan DevSecOps yaklaşımını benimsiyor” diye doğruluyor. DORA (DevOps Araştırma ve Değerlendirme) adı verilen kendi metriklerini sunar:
- Dağıtım sıklığı
- Üretime bağlı zaman (uygunluk testleri)
- Hizmet yenileme süresi
- Başarısızlık oranı
Otomasyon ve sanallaştırmanın son aşamasında – NoOps’tan (İşlem Yok) bahsediyoruz – Julien Giraud şöyle devam ediyor: “dahili ekipler, tamamen yazılım yönetimi yoluyla temel altyapının yönetiminden kurtulur.” Geliştiriciler, operasyonel personele ihtiyaç duymadan uygulamaların dağıtımından sorumlu hale gelir. Sunucusuz mod, bu NoOps yaklaşımına doğru bir sıçrama tahtası olarak değerlendirilebilir.
Son olarak, AWS ve Google’ın SRE (Site Güvenilirlik Mühendisliği) tarafından desteklenen “pizza ekibi” yaklaşımları, bir projeye ilişkin çapraz bir vizyona sahip olmak için uzmanlık alanları (uygulamalar, işletim sistemi, ara katman yazılımı, altyapı) arasındaki son siloları parçalamayı mümkün kılar .
Julien Giraud’a göre tüm bu metodolojik çerçeve, her şeyden önce SAP veya Oracle gibi büyük yazılım paketlerinin performansına odaklanarak “bulut dönüşümünü bulutun desteklediği uygulama platformları açısından anlamayı” hedeflemelidir. Onun gözünde bu, bu platformları sözde bulut tabanlı teknolojiler (mikro hizmet mimarisi, konteynerizasyon vb.) üzerine inşa etmek için “kaldır ve kaydır” aşamasının ötesine geçmek anlamına gelir.
Son olarak, Emmanuel Lilette’e göre, “daha önce şirket içi ve ağ altyapılarını denetlemekten sorumlu olan BT ekiplerinin bulut perspektifine yeniden yönlendirilmelerini sağlamak için becerilerini artırmak” uygundur. Bulut ortamlarına yönelik bu eğitim ve sertifikasyon politikası aynı zamanda bir BT departmanı için yetenekleri çekme ve elde tutma konusunda da bir kaldıraç oluşturur.
