Görsel roman (VN) oyunu oynamayalı uzun zaman oldu. Sanırım PC’de oynadığım son oyun Doki Doki Edebiyat Kulübü’ydü! Bu türe pek ayak uyduramadım, bu yüzden Gods of The Twilight’ı incelemek beni heyecanlandırdı. Mitolojiye yaklaşımı ve mükemmel ses oyunculuğu beni beklemediğim bir şekilde hikayenin içine çekti. Şimdi spoilersız ilk izlenimlerime dalalım ve bakalım bu oyun görsel romanlara olan ilgimi yeniden ateşleyecek mi?
Karakterler
Eğitimin ilk birkaç dakikasında Gods of the Twilight’ı oynamaya devam etme konusunda biraz tereddüt ettim çünkü bunun aşırı NSFW oyunlarından biri olacağını düşündüm. Ama iyi ki dostumuz Hektor beni önceden uyardı ve durumun böyle olmadığına dair güvence verdi. Alacakaranlığın Tanrıları, iki oynanabilir karakteri tanıtarak görsel roman türüne benzersiz bir yaklaşım getiriyor: Farkas ve Althea.
Oyunum boyunca sadece bir karakteri oynayacağımı düşündüm. Şaşırtıcı bir şekilde, bu benim hikayenin tamamıyla ilgili kafa karışıklığı hissetmeden her iki ana karakteri de tek bir bölümde canlandırmayı ilk kez deneyimlemem. Düzgün dikilme şeklini seviyorum.
Eski büyünün siberpunk dünyasına geri döndüğü varsayımı başlı başına oldukça ilginç bir önermedir, ancak dünyayı ve hikayeyi gerçekten satan karakterlerdir.
Grafik
Ayrıca oyunun sanat tarzına da bayıldım. Alacakaranlığın Tanrıları’nın bazı yerlerinde çizgi roman okuyormuşum gibi hissettim. Ayrıca erken erişim bölümündeki önemli olayları keşfettiğimde bazı güzel galeri çizimleriyle de karşılaştım.
Oynamaya devam ettikçe her zaman daha fazla sanat eseri ortaya çıkarmayı sabırsızlıkla bekliyorum. Erken erişimli bir oyun için geliştiriciler beni kesinlikle Farkas ve Althea’nın geleceğine yatırım yapmaya ikna etti.
Ses
Genel olarak ses tasarımı oldukça iyi. Kendimi karakter diyaloglarını dinlemeye ve okumaya kaptırırken arka plan müziğinin çok da baskın olmadığını fark ettim. Diğer VN’deki bazı müzikler zirveye çıkabilir.
Ses ekibinin beni meşgul edecek kadar ses ve müzik serpiştirdiğini söyleyebilirim. Ayrıca çevre sanatı ve ses efektleri arasındaki bazı basit animasyonlarla beni oyuna bağlı tutmayı başarmaları da hoşuma gitti.
Örneğin, ne zaman belirli bir yerde birisiyle konuşsam, seslendirmeyi dinlerken arka plandaki ince değişiklikleri, çevreye hayat kattığını fark ediyorum.
Etkileşimler
Karakterlerle her etkileşime girdiğimde oyun, Kodeks’te onların köken hikayeleriyle ilgili bazı yeni girişleri okumama izin veriyordu. Ayrıca İskandinav mitolojisi hakkında biraz bilgi eklemeleri de hoşuma gitti. Okulda öğrendiğim çoğu şeyin daha çok Yunan ve Roma mitolojisine dayandığını hatırladım. En azından ana akım olmayan bir şey hakkında okuyabildiğim için mutluyum.
Öğretici nedeniyle, Alacakaranlığın Tanrıları hakkındaki ilk izlenimim, konu karakterleri “romantize etmeye” gelince bazı utanç verici diyaloglara sahip olacağı yönünde. Ses oyunculuğunu stres testi için her iki karakterle de tüm flört konuşma seçeneklerini bilinçli olarak seçtim. Yazarların bunu hayata geçirerek iyi bir iş çıkardıkları için çok mutluyum. Diyalog zorlama değil ve genel olarak seslendirme kulağa harika geliyor.
Ana karakterin konuşmadığı zamanlarda iç düşüncelerini duyabileceğim ara sahnelere daha fazla seslendirme eklemelerini isterdim. Bazen oyundaki aktörlerin dile getirmediği diyalogları yüksek sesle okurdum. Ancak genel olarak, Alacakaranlığın Tanrıları oldukça iyi yazılmış ve seslendirme yapmak için iyi bir pratik materyali oluşturuyor. Bu satırları yüksek sesle okumak şiirsel geliyor.
Bu görsel romana bir başka hoş dokunuş da, okuyucu olarak size diğer karakterlerle ilişkinizin geliştiğini gösteren bu RPG benzeri göstergeleri nasıl ekledikleridir. Olumlu ya da olumsuz tepki verecekler ve bu hikayenin gidişatını değiştirebilir.
Karar
Yaklaşık üç saat Gods of The Twilight oynadıktan sonra görsel roman oyunlarına olan merakımın alevlendiğini söyleyebilirim. Bir bölümü oynamak zaten bütün bir filmi izliyormuş gibi hissettiriyor. Karakterlerin yüz ifadelerinin ince hareketi, çizgi roman ve anime sanat tarzı birleşimiyle birlikte beni baştan sona içine çekiyor.
Bu, görsel romanlar söz konusu olduğunda şu ana kadar yaşadığım en iyi erken erişim deneyimlerinden biri. Alacakaranlığın Tanrıları bu oyun türünü daha fazla keşfetme merakımı uyandırdı ve artık vTuber/seslendirme sanatçısı tanıdıklarımın neden canlı yayınlanan görsel romanlardan hoşlandığını anlıyorum. Arada sırada canlı okuma seansları yapmaktan çekinmem.
Alacakaranlığın Tanrıları çıktı Buhar erken erişimde.
Umarız Alacakaranlığın Tanrıları hakkındaki spoiler içermeyen ilk izlenimlerimizi okumaktan keyif almışsınızdır. Oyunu Steam’den almayı düşünüyor musunuz? Yorumlarda bize bildirin!
