Takeshi Honda’nın zaten iyi bir işi vardı. Usta animatörün üzerinde çalışması planlanıyordu Evangelion: 3.0+1.0 Bir Zamanlar Üç KezHonda’nın son yirmi yıldır aralıklarla üzerinde çalıştığı bilim kurgu serisinin bir sonraki filmi. Bu işe başlamadan önce Studio Ghibli’nin ünlü Hayao Miyazaki’siyle ortaklık kurdu. Tırtıl Boro, yalnızca Ghibli Müzesi’nde yayınlanan kısa bir film. Ancak Boro Miyazaki, Honda’ya bir teklifle geldi: Bir sonraki uzun metrajlı filminde denetleyici animatör olmak.
“Tabii ki zaten rezervasyon yaptırmıştım Evangelion, bu yüzden ona şunu söylemek zorunda kaldım: ‘Diğer taraflarla konuşup bir karara varmak için biraz zamana ihtiyacım var.’ Oyalanmak zorunda kaldım,” dedi Honda. “Fakat Miyazaki’nin oldukça acelesi vardı ve bu konuda çok yüksek sesle konuştu. ‘Daha fazla zamanım yok’ dedi. Miyazaki ailesinde hiç kimse 80 yaşını geçemedi. Bu muhtemelen benim son filmim olacak o yüzden siz de aramıza katılmalısınız.’ Miyazaki bunu sana söylediğinde aslında hayır demenin bir yolu yok.”
O film ortaya çıkacaktı Oğlan ve BalıkçılBu yılın başında Japonya’da prömiyeri yapılan ve önümüzdeki ay Kuzey Amerika’da vizyona girecek. Honda şimdiye kadarki en etkili animelerden bazıları üzerinde çalıştı; sadece değil Evangelion ama aynı zamanda şunun gibileri de Denizkabuğundaki hayalet Ve Sakız Krizi. Ancak Miyazaki ve Studio Ghibli’nin çalışmalarına her zaman hayran kalmıştı. Bu, üzerinde çalışmak için zaten uzun zaman harcadığı gerçeğiyle birleştiğinde Evangelion, kararı biraz kolaylaştırdı. “Üzerinde çalıştığımdan beri Evangelion 20 yılı aşkın bir süredir serinin devamı niteliğinde,” diyor Honda, “Belki de Miyazaki ile takım kurma zamanının geldiğini düşündüm.”
İlk başta yapacak fazla bir şeyi yoktu. Honda’nın içeri girerken bildiği tek şey şuydu: Oğlan ve Balıkçıl Kısmen Miyazaki’nin çocukluğundan ilham alan bir film olurdu. Ve ayrıntıları öğrenmeye başladığında – savaşçı muhabbet kuşlarından kozmik bir Jenga oyununa kadar her şeyin yer aldığı bir film – işler daha da netleşmedi. “Ne zaman [Miyazaki] Bana hikaye taslağını gösterdi ve son sahneye kadar okudum, bana çok kafa karıştırıcı geldi ve tam olarak anlamadım” diyor Honda. Filmi tamamlanmış haliyle görene kadar her şey yerine oturdu. “Onun iradesini, kararlılığını ve bağlılığını hissedebiliyordum. [Miyazaki] hareket eden bu şeyin içine koydum. Bu, dahil olduğum filmlerde sıklıkla hissetmediğim bir şey.”
Oğlan ve Balıkçıl bir süredir çalışmaların içindeydi. İlk olarak 2016 yılında Miyazaki’nin emeklilikten çıkıp yönetmenlik yapmasıyla birlikte duyurulmuştu. Üretim bir yıl sonra başladı. Honda, bu süre zarfında yönetmenle olan çalışma ilişkisinin temelde iki farklı döneme ayrıldığını, işler ilerledikçe Miyazaki’nin daha fazla güvenmeye ve daha az müdahale etmeye başladığını söylüyor.
“Diğer stüdyolarda izin verilmeyen, yapabileceğim çok şey vardı.”
Honda, “Miyazaki ile bu proje üzerinde çalıştığımız ilk bir veya iki yıl boyunca ondan çok fazla geri bildirim aldık” diyor. “Bana ‘Hayır, gözler bu tarafa çekilmeli’ ya da ‘Burun şu şekilde olmalı’ derdi. Yani bir ya da iki yıl boyunca kendi tarzını işime yansıttı. Daha sonra bir nevi kendi halime bırakıldım ve doğal olarak kendi tarzıma döndüm. Sanırım Miyazaki biliyordu ama ‘Ah, her neyse, bırakın işini yapsın’ dedi. Bu benim açımdan kasıtlı bir karar değildi, ama sanırım sonuçta benim tarzım oldu.”
Honda ayrıca, çoğunlukla sabit bir prömiyer tarihi olmaması nedeniyle, filmin nispeten uzun gebelik süresinin olumlu olduğunu buldu. Bu, ekibin önlerinde bir son tarih belirmeden işlere daha fazla zaman ayırmasına olanak tanıdı. Honda “Yorgunluk hissi yoktu” diyor. “Zaman kısıtlaması altında çalışmak çok daha yorucu oluyor. Yani bu projeyle – yani bütçenin oldukça yüksek olduğundan eminim – diğer stüdyolarda izin verilmeyen birçok şeyi yapabilirdim.
Honda buna örnek olarak filmin trajik ve yıkıcı bir yangının yer aldığı açılış sahnelerini aktarıyor. Bu, ekibin neredeyse tüm yapım süreci boyunca üzerinde çalıştığı ve ince ayar yaptığı bir şeydi. “Çünkü bu bir ilk sahne, diğer stüdyolarda muhtemelen bunu görmezden gelirsiniz” diyor. “Oysa bu yapımda altı yılın tamamını bu sahne üzerinde düşünerek geçirdik.” Benzer şekilde, animatörler “neredeyse hiç CGI kullanmadı”, bunun yerine elle çizilmiş animasyona odaklandılar; bu, hem zaman alıcı hem de pahalı bir süreç olduğundan çoğu stüdyonun ulaşamayacağı bir şeydi.
Honda bir dizi önemli film ve şovda çalışmış olsa da, Oğlan ve Balıkçıl çok özel ve güçlü beklentilerle gelen bir şey. Yapım süresi boyunca bunun, sinema tarihinin en ünlü kariyerlerinden birinin sonunu getirecek bir film olan Miyazaki’nin son filmi olduğuna inanılıyordu. “’Ah, bu gerçekten acil’ baskısı da vardı. Ancak iş başladıktan sonra bu baskıya gerçekten alışıyorsunuz” diyor Honda, ve şöyle düşünmeye başlıyorsunuz: ‘Ah, bu gerçekten de uzun bir süreç.’”
Oğlan ve Balıkçıl 8 Aralık’ta Kuzey Amerika’da gösterime giriyor ve bu tuhaf ve büyüleyici bir deneyim. Hem özü itibarıyla Ghibli’ye benzeyen hem de stüdyonun daha önce yaptığı hiçbir şeye büyük ölçüde benzemeyen bir film. Ancak 82 yaşındaki Miyazaki’nin Honda’ya ilk teklifi olmasına rağmen bu onun son filmi olacak gibi görünmüyor.
Ama yine de en azından Honda için harcanan zamana ve çabaya değdi. Başlangıçta film üzerinde çalışıp çalışmayacağı konusunda büyük bir seçim yapmak zorunda kaldı. Doğru seçim ve zaman gibi geldi; altı yıl sonra da durum hâlâ aynı. Honda gülerek “Bunun doğru bir karar olduğunu düşünüyorum” dedi.
