Uzay uydularla dolu. Şu anda yaklaşık 9.000 uydu havada geziniyor ve bunların sayısı önümüzdeki yıllarda on kattan fazla artabilir. Eğer insan yetmiş yıldır hava durumunu tahmin etmek, navigasyona yardımcı olmak (GPS, Galileo) veya küresel ısınmanın etkilerini ölçmek için uydu gönderiyorsa, telekomünikasyona adanmış mega takımyıldızların son üç yılda gelişi, ‘dünyada’ gerçek bir değişime neden oluyor. merdiven.
Elon Musk’un sahibi olduğu Starlink, internet erişim hizmetini uzaydan sağlamak için halihazırda 5.000 uydudan oluşan bir takımyıldız oluşturdu. Yakın zamanda Fransız Eutelsat tarafından satın alınan OneWeb, Amazon’dan Kuiper’in ve olası Çinli rakiplerin yakında gelmesini beklerken bu pazarı yakalamayı planlıyor.
Bu yeni nesil uyduların düşük yörünge konumlandırması (yaklaşık 550 km irtifa), kablolu bağlantı çözümlerine yakın daha düşük gecikme süresi ve hızlar sunuyor. 36.000 km yükseklikte konumlanan yüksek kapasiteli sabit (GEO) uydulardan farklı olarak bu yaklaşım, binlerce hatta onbinlerce uydudan oluşan mega takımyıldızların oluşturulmasını gerektirir; Starlink, sonuçta uydunun tüm yüzeyini kaplamak için 42.000 ünite yerleştirmeyi planlıyor. Küre.
2030’a kadar 100.000’e kadar uydu
“Alçak yörüngede kalabilmek için bu uyduların çok hızlı dönmesi gerekiyor ve Dünya üzerinde belirli bir noktadan bunlardan birine erişimin her zaman mümkün olduğundan emin olmak için bir uydu takımyıldızına sahip olmak çok önemli.Ulusal Uzay Araştırmaları Merkezi (Cnes) başkanı Philippe Baptiste şöyle açıklıyor: Galeri. Alçak yörüngeye fırlatma çok daha kolay ve daha ucuz. »
Sonuç olarak BM’ye göre alçak yörüngedeki (LEO) uyduların sayısı 2030 yılına kadar 9.000’den 100.000’e çıkabilir. Uyduların bu şekilde çoğalması da problemsiz değil. Astronomik gözlemleri bozan bu parlak varlıkların görsel kirliliğinin ötesinde, yoğunlukları uydular arasındaki çarpışma riskini artırarak uzay akışına ve hatta bu enkazın Dünya’ya yayılmasına yol açmaktadır.
Uyduların sayısındaki katlanarak artan artış, her şeyden önce bunların uzaydaki ve aynı zamanda Dünya üzerindeki çevresel etkileri sorusunu gündeme getiriyor. 20 Kasım’da Cité des Sciences et de l’Industrie’de Ademe, Arcep ve Cnes konuyla ilgili bir tartışma ve yansıma günü düzenlediler.
Mega takımyıldızları geliştirmenin riskleri nelerdir?
Bu vesileyle dağıtılan infografiklerden birinde, üç kuruluş mega takımyıldız gelişimiyle bağlantılı diğer riskleri dikkate alıyor.
Doğrudan etkilere gelince, bu uyduların tasarımı ve fırlatılması çok fazla enerji ve fosil kaynağı tüketiyor. Bu CO2 emisyonları ozon tabakasının tahribatına, toprağın asitlenmesine ve daha genel olarak küresel ısınmaya katkıda bulunur.
Uluslararası düzenleme eksikliği
Üstelik Starlink durumunda ömürleri beş yılla sınırlıdır. Bu da onların düzenli olarak yenilenmesine yol açar. Starlink bize iki ay içinde 212 uyduyu kaybedeceğini söylüyor Siber haberler teknik arıza veya şiddetli güneş rüzgarlarına maruz kalma nedeniyle. Ayrıca alçak yörüngedeki uydu sayısının artması frekansların artmasına ve parazit riskinin artmasına neden oluyor.
Starlink ile rekabet halindeki operatörler ve çevre dernekleri, Fransa pazarına erişiminin engellenmesi için Danıştay’a birçok argüman sunmuştu. Boşuna.
Ayrıca röportaj yapılan Tribüne, Arcep başkanı Laure de la Raudière, denetim makamının bu verileri uydudan toplamak için yasal dayanağı olması durumunda, uydu internet erişiminin çevresel etkisini ADSL, fiber optik veya mobil bağlantınınkiyle karşılaştırabilmek istiyor Starlink dahil operatörler.
Frekansların tahsis edilmemesi tehdidi
Bunu başaramazsa telekomünikasyon polisi şunları yapabilir: Uydunun veya fırlatıcısının üretiminin çevresel açıdan çok önemli olması nedeniyle frekansları bir operatöre tahsis etmemeye karar vermek için yasal araçlara sahip olmak”, Laure de La Raudière’e inanıyor.
Düzenleme açısından Fransa, 2008 yılında “sürdürülebilir alan” lehine olan ve tüm Fransız uydu operatörleri için geçerli olan Uzay Operasyonları Yasasını (LOS) yürürlüğe koydu. Bu yönetmelik, özellikle uyduların operasyonel görevi sonunda yörüngede çarpışmayı önleme ve hizmetten çekilme konusundaki gereklilikleri tanımlamaktadır. Avrupa ve hatta uluslararası düzeye genişletilmesi gerekiyor.
