“Büyükanne ve büyükbabanı ara, onlar sonsuza kadar değil.” Sosyal medyanın yeni çağı, analog bir geçmişin mirası olan, hiper bağlantılı şehirlerimizde mevcut olan son kulübelerden biri olan eski bir telefon kulübesinden geçebilir. Çünkü Torino’nun tarihi merkezinde bir sokakta bulunan standta yazılan mesaj tüm dünyaya ve sosyal medyada yayılmayı başardı. Cebinde lise diploması ve hukuk diploması bulunan, bunu siyah beyaz bir şekilde yazan, yirmi beş yaşındaki Torinolu sanatçı Greg Goya’ydı.
Geçen yılki hamlesi, kendisinin adını verdiği sokak sanatına yöneldi. hızlı. “Yaşama ve çalışma şeklimiz de dahil olmak üzere her şeyin hızlı olduğu bir yüzyılda sanatım bile tek kullanımlık hale geliyor ve hızla tüketiliyor. Bu eserlerim atmosferik etkenler, kullanılan malzemelerin aşınması ve bizzat insanlar tarafından yok ediliyor ve anında bir duygu yaratıyor”, diyor Goya.
Ekranlardan ve kalıplardan çıkmak, kamusal alanları geri kazanmak. Sonuçta Goya’nın sokaklarda, meydanlarda yaptığı da bu. «Sosyal medya bana sanat yapmamı ve çoğunlukla elitist olan dünyanın duvarlarını yıkmamı sağlayan bir iş verdi. Kreasyonlarım sosyal medyada yer alacak şekilde yaratıldı çünkü bu kurallara uyuyorlar. Ama yaptığım şey aynı zamanda bir eleştiri çünkü ben halkla fiziksel bir ilişki içinde sokağa çıkıyorum. Kısacası sosyal medya bir varış noktası değil, bir başlangıç noktasıdır. Gerçek dünyada her şey bitiyor” diyor Goya.
Peki ya bu durum, bugün kusursuz navigasyona sahip akıllı telefonların minyatürleştirilmiş ekranları tarafından filtrelenen dijital tüketimimiz için de geçerli olsaydı? Bir şeylerin geri dönülemez şekilde değiştiği çeşitli işaretlerden anlaşılıyor. Bu arada, kişileri seçilmiş, hedeflenmiş bir şekilde yeniden yorumlayan, hatta bazen kendine referans veren baloncuklara dönüşen kabileler halinde kapalı olan Z’ye sahip yeni nesil kullanıcılar da var. Kalabalık topluluklarla çatışan daha küçük, parçalı toplulukların özel gönderilerine geçiyoruz. beslemeler Etkileyicilerin profesyonelce oluşturduğu içeriklerle dolup taştı. Her şey daha kısıtlı, korumalı, hatta özel görünüyor. The New Yorker da bunu tesadüfen sosyal medyada viral olan bir kapakta bildirdi. Ön planda kendisini fotoğraflardan korumak için yüzünü kapatan Mona Lisa var. özçekimler. “Kendine gönderme yapan aşamalardan uzaklaşarak yeni bir özgünlüğe kavuşmamız gerekiyor. Çünkü aşırı fotoğraflanan yüzün derinliklerinde hepimiz sosyal medyanın dikkatinden kaçmaya çalışıyoruz” dedi Kanadalı illüstratör ve kapağın yazarı Anita Kunz. Peki sosyal medya ölüyor mu? Ian Bogost için The Atlantic’te yazdığı gibi kesinlikle evet. «Artık bu yeni kıyıya ayak bastığımıza göre geriye bakabiliriz. Sosyal yazılım, mevcut bağlantıların (büyük ölçüde çevrimdışı yaşam için) kullanımını kolaylaştırmak yerine, bu bağlantıları gizli bir iletim kanalına dönüştürdü ve birden milyarlarca insan kendilerini ünlüler, uzmanlar ve trend belirleyiciler olarak görmeye başladı.” diye yazdı Bogost. 250 milyondan fazla çalışan tarafından benimsenen son nesil kurumsal sohbet SendBird’in kurucu ortağı ve CEO’su John Kim’e göre Facebook, metaveri inşa etmeye yönelik on yıllık planı nedeniyle yatırımcılar tarafından cezalandırılırken, Twitter ise yıkım aşamasında kontrol ediliyor Elon Musk’un yazısı.
Tarihsel sosyal ağların krizi, uzun yıllardır İtalya’da yaşayan ve Milano Politeknik Tasarım Okulu’nda antropoloji profesörü olan dünyaca ünlü sosyolog Derrick de Kerckhove tarafından da ele alındı. «Sosyal medya, kullanıcı kahramanlığına çok önemli bir katkı yaptı, ancak şimdi tehlikede olan başka bir şey var. Katılımda yeni bir dönüşümle karşı karşıyayız: Bugün bu platformları temsil eden teknoloji devlerinden de beklenen şey, daha fazla şeffaflık ve özgünlük. Günümüzde insanlar platformlara daha az güvenmeye başlıyor ve kendi topluluklarını oluşturmaya çalışıyorlar. Sosyal medyada bir atomizasyon var, ancak hâlâ alakalı olmaya devam ediyorlar. Bir bakıma çevrimiçi izleyicilerin dijital tüketimin yeni dinamiklerine doğru yeniden dağıtılması söz konusu” diyor de Kerckhove. Anahtar etkileşim olmaya devam ediyor, ancak farklı bir şekilde ifade ediliyor. De Kerckhove, “Katılım aynı zamanda yeni nesillerin deneyimine de işaret ediyor, ancak buna gençler arasında belirgin bir hassasiyet görülen çevresel ve sosyal konulara gösterilen ilgi de ekleniyor” diye belirtiyor. Böylece oyun daha küçük ve daha agresif yeni sanal arenalara geçebilir. Kısacası sosyal medyanın geleceği çok daha az sosyal: Bu, “New York Times”ın son tezi. Bunlar sayısal olarak daha küçük gruplar halinde katılımlardır ancak çok gençler için kimlik ve katılım oranı açısından daha anlamlıdır. Her şey hâlâ katma değerli hizmetlere sahip akıllı telefonlardan geçecek ancak bu yeni aşamanın kahramanları, yani yeni Mark Zuckerberg’ler henüz belirlenmedi.
