Uzay çöpleriyle mücadele

Bir başka uzay roketi daha fırlatıldıkça ve yörüngeye daha fazla teknoloji yerleştirildikçe, uzay çöpü sorunu da giderek büyüyor, yolda yakılan yakıttan kaynaklanan kirlilikten bahsetmiyorum bile.

Bir inceleme içinde Uluslararası Öğrenci Projesi Raporlama Dergisi uzay çöpünün bolluğu sorununa olası çözümlere baktı. Gainesville, Florida, ABD’deki Florida Üniversitesi’nden Jennifer Stein, David Castillo, Elise Bedell, Erriana Thomas ve Nicolas Valiente, çevreyi en aza indirmek için kullanılabilecek uygun maliyetli, çevreye zarar vermeyen ve verimli yöntemlerin olup olmadığını incelediler. Yörüngedeki diğer gemilere zarar verebilecek, potansiyel olarak astronotlara zarar verebilecek ve dünyaya düştüğünde risk oluşturabilecek uzaydaki enkazdan kaynaklanan hasar.

Uzay çöpü, Dünya’ya yakın yörüngede kalan, işlevsel olmayan insan yapımı nesneler olarak tanımlanabilir. Bu tür enkazlarla ilgili artan endişeler var; çünkü bunların tamamını, özellikle de genişliği 10 milimetreden daha az olan enkazları takip etmenin veya uzay araçlarına ve uydulara yönelik potansiyel tehlikelere izin vermenin bir yolu yok. Daha büyük olan her şey teleskoplar veya radarlarla izlenebilir ve takip edilebilir.

Bununla birlikte, uzay araçları arasındaki çarpışmalar, aynı yörüngedeki başka bir aracı delebilecek veya başka bir şekilde ona zarar verebilecek on binlerce küçük parça üretebilir. 25 yıllık bir güvenlik standardı yürürlükte olup, kullanılmayan nesnelerin dünya atmosferine düşüp yanabilmeleri için daha düşük yörüngeye yerleştirilmesini önermektedir. Veya eğer bu mümkün değilse, belirlenmiş bir “mezarlık” yörüngesine taşınabilirler.

Ekip, uzay enkazıyla başa çıkmak için dört ana yaklaşımı inceledi. Darbeli Lazer Ablasyonunu düşündüler. Bu, çok sayıda küçük ve orta büyüklükteki enkaz parçasını hedeflemek için zaman açısından verimli bir yöntem olarak öne çıkıyor. Ancak soruna pahalı bir yaklaşımdır. Daha uygun maliyetli bir alternatif, açıkça adlandırılan Harpoon ve Net yöntemi olabilir. Ancak bu, devrilen enkazın bulunmamasına bağlıdır.

Kullanılabilecek bir başka, açıkça adlandırılmış yaklaşım da pençe yakalama mekanizmasıdır. Yuvarlanma koşulları altında bile enkazı asimile etmede usta olabilecek bir manyetik yakalama yöntemi de düşünüldü. Lazer ablasyonları dışındaki tüm bu yaklaşımların, feshedilmiş bir uydu gibi bir nesneyi yakalayıp, dünya atmosferine düşebileceği daha düşük bir yörüngeye sürüklemesi aylar sürecektir.

Temel olarak, gözden geçirilen yaklaşımların hiçbiri mükemmel bir şekilde çalışmayacak ve mevcut teknolojiyle maliyet etkin veya zaman açısından verimli olma ihtimali de yok. Bununla birlikte, tekniklerin bir kombinasyonu, her birinin dezavantajlarının üstesinden gelmek ve güçlü yönlerini geliştirmek için sinerji içinde çalışabilir. Gezegenimizin yörüngesinde halihazırda ne kadar çok enkaz olduğu ve bu enkaz kuşağına devam eden eklemeler göz önüne alındığında, temizleme teknolojisini geliştirmek için araştırma programlarını bir an önce başlatmanın zamanı geldi.