Southwest Araştırma Enstitüsü (SwRI) Gezegen Bilimcisi ve Başkan Yardımcısı Dr. Alan Stern tarafından yürütülen yeni bir araştırmaya göre, Kuiper kuşağı nesnesi Arrokoth’un loblarından birine hakim olan büyük tümsek yapıları, ortak bir kökene işaret edecek kadar benzer. Kredi bilgileri: Güneybatı Araştırma Enstitüsü
Bu Kuiper kuşağı nesnesinin bu “Yapı taşları”, gezegenimsi formasyonun akış istikrarsızlığı modelinin önemli ayrıntılarına işaret edebilir.
Southwest Araştırma Enstitüsü (SwRI) Gezegen Bilimcisi ve Başkan Yardımcısı Dr. Alan Stern tarafından yürütülen yeni bir çalışma, bozulmamış gezegenin daha büyük lobunun görünümüne hakim olan yaklaşık 5 kilometre uzunluğundaki büyük tepeciklerin varlığını öne sürüyor. Kuiper Kuşağı Arrokoth nesnesi ortak bir kökene işaret edecek kadar benzer. SwRI çalışması, bu “yapı taşlarının” gezegensel oluşum modelleri üzerinde daha fazla çalışmaya rehberlik edebileceğini öne sürüyor. Stern bu bulguları bu hafta Amerikan Astronomi Derneği’nin San Antonio’daki 55. Yıllık Gezegen Bilimleri Bölümü (DPS) toplantısında sundu. Bu sonuçlar 26 Eylül’de hakemli dergide yayınlandı. Gezegen Bilimi Dergisi.
NASA’nın Gözlemleri ve Analizleri
2019’da NASA’nın New Horizons uzay aracı Arrokoth’un yakın uçuşunu gerçekleştirdi. Bu verilerden Stern ve ortak yazarları, Arrokoth’un daha büyük lobu Wenu’da neredeyse aynı şekil, boyut, renk ve yansıtıcılığa sahip 12 tümsek tespit etti. Ayrıca nesnenin daha küçük lobu Weeyo’da geçici olarak üç tümsek daha tespit ettiler.
Yeni Ufuklar misyonunun ortak araştırmacısı, Lowell Gözlemevi’nden Dr. Will Grundy, “Bu nesnenin şeklinin, birbirine çok benzeyen bir dizi yapı taşından oluşan düzeneğin ayrıntılarını doğrudan ortaya çıkaracak kadar iyi korunmuş olduğunu görmek şaşırtıcı” dedi. . “Arrokoth neredeyse küçük alt birimlerden oluşan bir ahududuya benziyor.”
Kuiper Kuşağı nesnesi Arrokoth’a ilişkin gözlemler, onun, yerçekimsel çöküşe maruz kalan yerel bir bölgede düşük hızlarda bir araya getirilen benzer büyüklükteki nesnelerin bir araya gelmesinden oluştuğunu gösteriyor. Bu bulgular, gezegenimsi formasyonun akış istikrarsızlığı modelini desteklemektedir ve Southwest Araştırma Enstitüsü (SwRI) Gezegen Bilimcisi ve Başkan Yardımcısı Dr. Alan Stern tarafından yürütülen yeni bir çalışmada açıklanmaktadır. Katkıda bulunanlar: Yeni Ufuklar/NASA/JHUAPL/SwRI/James Tuttle Keane
Akış İstikrarsızlığı Modeli
Arrokoth’un jeolojisi, saatte yalnızca birkaç kilometrelik çarpışma hızlarının, nesnelerin güneş bulutsusunun yerçekimsel çöküşe uğrayan yerel bir bölgesinde Arrokoth’u oluşturmak için yavaşça birikmesine izin verdiği gezegenimsi oluşumun akış istikrarsızlığı modelini destekler.
Yeni Ufuklar misyonunun Baş Araştırmacısı Stern, “Arrokoth’un tümsek yapılarının boyutları ve diğer özellikleri de dahil olmak üzere benzerlikler, oluşumuna yeni bakış açıları öneriyor” dedi. “Eğer tümsekler gerçekten de Arrokoth gibi antik gezegenimsi canlıların yapı taşlarını temsil ediyorsa, o zaman gezegenimsi oluşum modellerinin bu yapı taşları için tercih edilen boyutu açıklaması gerekecektir.”
NASA’nın Jüpiter’in Truva asteroitlerine ve ESA’nın kuyruklu yıldız yakalayıcısına yönelik Lucy misyonu için yakın mesafeden uçan hedeflerden bazılarının, eski güneş sisteminin herhangi bir yerindeki gezegenciklerin birikiminin ve bunların farklı olup olmadıklarının anlaşılmasına katkıda bulunabilecek diğer bozulmamış gezegencikler olma ihtimali yüksektir. Kuiper Kuşağı’nda bulunan Yeni Ufuklar’ı işler.
Stern, “Gezegen oluşum teorileri için daha ileri bir rehber olarak, bu olgunun ne kadar yaygın olduğunu görmek için bu misyonların gözlemlediği gezegenimsi canlılarda tümsek benzeri yapılar aramak önemli olacak” dedi.
Referans: “Kuiper Kuşağı Nesnesi Arrokoth’un Büyük Höyüklerinin Özellikleri ve Kökeni”, SA Stern, OL White, WM Grundy, BA Keeney, JD Hofgartner, D. Nesvorný, WB McKinnon, DC Richardson, JC Marohnic, AJ Verbiscer, SD Benecchi, Başbakan Schenk ve JM Moore, 26 Eylül 2023, Gezegensel Bilim Dergisi.
DOI: 10.3847/PSJ/acf317
Laurel, Maryland’deki Johns Hopkins Üniversitesi Uygulamalı Fizik Laboratuvarı, New Horizons uzay aracını tasarladı, inşa etti ve işletti ve misyonu yönetti. NASA‘ın Bilim Misyon Müdürlüğü. Merkezi San Antonio’da bulunan Southwest Araştırma Enstitüsü, görevi bilim ekibine, yük operasyonlarına ve bilim planlamasına liderlik eden Baş Araştırmacı Stern aracılığıyla yönetiyor. Yeni Ufuklar, NASA’nın Huntsville, Alabama’daki Marshall Uzay Uçuş Merkezi tarafından yönetilen Yeni Sınırlar Programının bir parçasıdır.
