Nintendo’nun Switch için çıkardığı önceki WarioWare oyunu Get It Together ayrılıkçıydı. Her ne kadar olduğu gibi yeterince keyif alsam da, bulmacaları farklı şekillerde çözmek için kullanılan benzersiz yeteneklere sahip karakterlerin eklenmesine odaklanılması nedeniyle seri için büyük bir tempo değişikliği oldu. Wario’nun Switch’teki ikinci mikro oyun gezisi olan WarioWare: Move It için Nintendo, yalnızca hızlı sıra dışı işlev gören, hedefi bulmanızı ve hızlı bir şekilde bir çözüm uygulamanızı gerektiren mikro oyunlara odaklanmak için bunu bir kenara bıraktı. Adından da anlaşılacağı gibi, Joy-Con kontrol cihazlarını kullanan hareket tabanlı mikro oyunlar bağlamında da bunu yeniden tanıtıyor. Aynen öyle: sallanma geri döndü bebeğim.
WarioWare tam olarak bağlantıyı gizlemeye çalışmıyor. Oyun, tıpkı Wii oyunu Smooth Moves’ta olduğu gibi farklı “Formlarda” poz verme etrafında dönüyor, bu nedenle bireysel oyunlar, başlangıç noktası olarak bu pozlarda bulunmaya dayanıyor. Hikaye, Wario ve arkadaşlarının tropik bir adayı ziyaret etmeleri ve kendilerine iyi şans getirdiği söylenen Form Taşları verilmesi etrafında dönüyor. Bu taşların değerli taşlar olmadığı konusunda hayal kırıklığına uğrayıp onları attıktan sonra Wario, Form Taşlarının aslında ve tam da kendisine söylendiği gibi iyi şanslar olduğunu keşfetme yolunda bazı talihsizlikler yaşar. Bu adada iyi vakit geçirmek istiyorsa ona eşlik etmesi gerekiyor.
Gördüğünüz gibi bu bir metafor. Wario gibi, Move It’i gerçekten kendi şartlarıyla oynamanız, bu aptalca pozları benimsemeniz ve birlikte oynamanız gerekiyor, yoksa hiçbiri işe yaramaz. Muhtemelen hile yapıp ellerinizi sallayarak idare edebilirsiniz, ancak oyunların çoğu, yalnızca kurallara göre oynuyorsanız sezgisel hissettirecek şekilde pozlar etrafında akıllıca inşa edilmiş görünüyor. Ayrıca, eğer hile yaparak yolunuzu açacaksanız bunun ne anlamı olabilir ki?
Örneğin, en temel poza Çuf Çuf denir; bu pozda ön kollarınızı vücudunuza dik olarak uzatırsınız. Bunun, Wario treninizin bir ray boyunca geçmesini sağlamak için kollarınızı bir tren gibi dairesel bir hareketle pompalamak gibi bariz uygulamaları olabilir veya bir sürat patencisi gibi alternatif vuruşlar gibi daha az belirgin uygulamaları olabilir. Başka bir pozda, bir kolunuzu kulağınızın yakınında, diğerini kalçanızda tutuyorsunuz, bu daha sonra şüpheli bir şekilde genç bir ninjaya benzeyen bir kaplumbağa kabuğunu havluyla silmeye dönüşüyor. Bir elinizi arkanıza ve bir elinizi yüzünüzün önüne koyduğunuz bir diğeri, kuş gibi yerdeki solucanları gagalamak veya Super Mario Bros 3’e saygı duruşu niteliğinde rakun kuyruğunuzu sallayarak uçmak için kullanılabilir.
Ancak Formlar’a göre daha az sezgisel olan şey, denetleyiciyi gerçekte nasıl tutmanız gerektiğidir. Normalde bir Joy-Con’u tuttuğunuz gibi avuçlamak yerine, aslında onu ters çevirmemiz söylendi; tetik parmağımızla LR veya ZR düğmelerine erişim sağlarken aynı zamanda az kullanılan SL ve SR düğmelerine de erişebildik. Bu isimleri hemen hatırlamıyorsanız, bunun nedeni, onlara atıfta bulunulduğunu neredeyse hiç görmemenizdir, ancak bunlar, Joy-Con’un iç tarafındaki, genellikle bir Switch’e takıldığında kapatılan iki yuvarlak düğmedir. Sonunda bu pozisyona alıştım, ancak yeni bir mikro oyuna başladığımda, yeni Form pozisyonunu Joy-Con’u elimde nasıl tutmam gerektiğiyle nasıl bağdaştıracağımı bulmak için genellikle biraz deneme yanılma süresine ihtiyacım olurdu. Kontrol cihazlarını doğru pozisyonda tutana kadar oyun başlamayacaktı, bu da bazen mikro oyunların amaçlanan çılgın temposunu kırma yan etkisine neden olacaktı.
Ve bu bir WarioWare oyunu olduğu için elbette gürültülü, iğrenç bir mizah sıkıntısı da yok. Çömelme pozisyonu, iyi bir egzersiz sağlamanın yanı sıra, kıçınızla bir şeyler yazmak ve kıçınızla kağıt damgalamak için kullanılır ve bu, rakun kuyruğu mikro oyununda uçmak için kıçınızı sallamanızdan sonra kullanılır. Benim amacım çok sayıda izmarit. Her parti oyunu gibi, bu da arkadaşlarınızın önünde aptalca şeyler yapmanızı sağlamayı amaçlıyor. Grup demomdan bunları tek başına yapmanın nasıl bir his olduğunu anlayamadım ama görünüşe göre çekiciliğin büyük bir kısmını kaçırıyorsun.
Grup dinamikleri deneyimin anahtarı gibi göründüğünden, modların her biri çok oyunculu oyun düşünülerek tasarlandı. Hikaye modu sizi her zamanki gibi patron dövüşleri içeren rastgele oyun çeşitlerine yönlendirir, ancak iki veya daha fazla oyuncuyla oynarken hem mikro oyun mücadelelerini değiştirirsiniz hem de ortak mücadelelere katılırsınız. Bir oyuncu bir mücadelede başarısız olursa, diğeri onu kurtararak kurtarmaya çalışabilir, bu da başarısızlığın sağlığı bir parça kaybetmesini önler. Ve bazen oyunların üstesinden gelmek çok yorucu oluyor, bu yüzden mikro oyun görevlerini değiştirerek ara vermek güzel.
Galeri
Ayrı bir Parti modu daha da belirgin bir şekilde çok oyunculu modu hedefleyerek sizi oyun tahtasında parçalara dönüştürür. Normal oyunda olduğu gibi, rastgele mücadelelere katılırsınız, ancak bunlar rekabetçi olacak şekilde yapılmıştır – pipet çekme oyunu gibi ama burun kıllarıyla. Her turun galibi zar atıp taşını ileri doğru hareket ettirir ve ilk oyuncu kale çizgisini geçtiğinde en çok puana sahip olan kazanır. Bununla birlikte, kazanmak burada amaçtan çok uzaktır. İndiğiniz alanlar kaotiktir ve tüm parçaları mevcut konumunuza taşımak, hatta puanlarınızın toplamını diğer tüm oyunculara dağıtmak gibi etkilerle birlikte gelir. Etkiler beceri veya strateji açısından gerçekten rekabetçi olamayacak kadar rastgele görünüyordu, bu yüzden mikro oyun çılgınlığını sunmak için daha çok ince bir çerçeve var.
Bahsetmeyi hak eden unsurlardan biri de Wario’nun sesidir. Hayranların bildiği gibi Charles Martinet yakın zamanda Mario, Luigi ve Wario gibi tanınan ikonik karakterleri seslendirmekten uzaklaştı. Nintendo’nun yaklaşmakta olan oyun listesinde artık onun sesi yok, bunun yerine henüz kimliği belirlenmemiş diğer seslendirme sanatçılarına yöneliyor. Biraz Super Mario Bros. Wonder oynadıktan sonra, değişikliğin Mario’yu çok fazla etkilemediğini hissettim. Martinet kendine özgü “wah” ve “wahoo” seslerini geliştirmişti, ancak ses benzeri yeterli bir iş çıkardı. Öte yandan Wario ile olan fark, WarioWare: Move It’te çok daha belirgindir, çünkü çoğunlukla çok daha fazla konuşur. Açılış sahnesi tam diyalog cümleleri içeriyordu ve yeni ses, Wario’nun huysuz, açgözlü küçük bir goblin adam olarak tasvirini sürdürürken, değişiklik dikkat çekiciydi. İmkansız ama biraz dikkat dağıtıcıydı.
Ama ne kadar çok şey değişirse, o kadar aynı kalırlar. WarioWare: Move It Yeni bir mikro oyun koleksiyonudur, ancak daha spesifik olarak Smooth Moves’un doğrudan devamı niteliğindedir. Bu oyun, Nintendo’nun Wii’nin başarısının zirvesinde olduğu ve hareket kontrollerini çeşitli serilerine yerleştirdiği zaman yapıldı ve bir WarioWare hilesi olarak yeterince iyi çalışıyor. Ancak bu aynı zamanda, WarioWare Gold’da derlenen daha geleneksel çılgın mikro oyunlar kadar eskimesi gerekmeyen parti oyunlarına da katkıda bulunan, hareket tabanlı kontroller çağına bir saygı duruşu olduğu anlamına da geliyor. Yine de Nintendo, parti oyunu büyüsünü yeniden yakalamaya istekli görünüyor ve belki Wario’nun benzersiz gonzo mizahı ve hızlı aksiyon markası onu geri getirebilir.
Burada tartışılan ürünler editörlerimiz tarafından bağımsız olarak seçilmiştir. Sitemizde yer alan herhangi bir şeyi satın almanız durumunda GameSpot gelirden pay alabilir.
