God of War Hayranları, Banishers: Ghosts of New Eden’a Göz kulak Olmalı

Uzun zamandır Don’t Nod’un M. Night Shyamalan’ın video oyun stüdyosundaki eşdeğeri olduğunu düşünüyorum. Yüksekler (Life is Strange 2 veya Vampyr gibi) gerçekten ilgi çekicidir ve alçaklar (İkiz Ayna veya Beni Hatırla gibi) sonuçta o kadar da iyi olmasalar bile genellikle en azından tuhaftır. Stüdyonun bir sonraki oyunu Banishers: Ghosts of New Eden’in sadece birkaç hafta içinde çıkmasıyla birlikte, bu yeni IP hakkında daha fazla bilgi edinmeyi umuyordum. Don’t Nod bu sefer ne yapacaktı ve nasıl bir araya gelebilirdi? Görünüşe göre Banishers, en azından ilk bakışta takımın diğer oyunları kadar tuhaf değil. Zamanla bu hayalet hikâyesinin bariz ilham kaynağının gölgesinden sıyrılacağını umuyorum.

Yakın zamanda yaklaşık iki saat Banishers oynama fırsatım oldu ve küçük bir New England köyünde başlayan bir girişten sonra oyunun odak noktası hızla bir araya geldi: Banishers, Don’t Nod’un 2018’in Tanrısı kalıbındaki bir aksiyon-macera oyununu ele almasıdır. savaşın. Bu, bir müttefikle birlikte dünyada nasıl hareket ettiğinizde, bol miktarda işçilik öğesi topladığınızda, teçhizatınızı ve silahlarınızı nasıl yükselttiğinizde, engelleri aşmak için çevresel bulmacaları nasıl çözdüğünüzde ve fantastik canavarları rutin olarak renkli kombinasyonlarla hem mecazi hem de kelimenin tam anlamıyla parçalara ayırdığınızda açıkça ortaya çıkıyor – hatta God of War’ın tercih ettiği parlak turuncu kullanımı tekrarlanıyor.

Banishers’ın, Remember Me veya Twin Mirror gibi oyunlardan daha güvenli bir şekilde Don’t Nod oynadığını fark ettiğimde biraz hayal kırıklığına uğradım. NPC müttefikim savaşta bana yardım etmek için atlarken, aşağılık yaratıkları dağıtmak için bıçaklı silahları etrafa fırlattığım tanıdık bir aksiyon oyunu değil, tuhaf ve yeni bir şey elde ettiğimi düşündüm. Ancak demo bittiğinde Banishers’ın yaptığı şeyleri fark etmeye ve takdir etmeye başladım. yapmak farklı yapın.

Banishers, God of War’ın Atreus benzeri bir müttefiki kullanmasını tekrarlasa da, burada Antea’nın karakteri de tamamen kontrol edilebilir. Bir düğmeye basarak Red ile eskinin hayalet sevgilisi Antea arasında geçiş yapabiliyorum. Antea, Atreus ve okları çağrıldığında hâlâ çatışmaya giriyor ama aynı zamanda onu anında somutlaştırıp tamamen farklı saldırılar ve kombolar açabiliyorum. O bir hayalet olduğu için, Red’in bir dakika önce var olduğu aynı alanda yaşıyor, bu da geçişi kusursuz ve savaş açısından verimli kılıyor. Bu, kendisinden önce gelenlerin düzgün bir evrimidir ve tanıdık bir temel üzerine inşa edilmesi oyunun diğer bölümlerine de taşınmaktadır.

Savaş dışında Antea, Red’in alternatif görüş modu gibi davranarak kendi hayalet diyarında Red’in maddi gözüyle görülmeyen şeyleri görür. Bu, bazı bulmacaların sonunda olmam gereken yere varmak için karakterler arasında ileri geri gitmemi gerektirdiği anlamına geliyor. Hikayede Red ve Antea’nın hedefleri her zaman aynı hizada olmuyor ve hikayeyi etkileyebileceğim hem küçük hem de büyük yollar gördüm; bazen mistik ormanlarda dolaşırken ortaya çıkabilecek bir diyalog seçeneğiyle, bazen de zor seçimler yaparak. görünüşe göre hem Antea hem de hikayedeki diğerleri için çok farklı sonuçlarla.

Demom beni oyunun RPG-lite yetenek ağacında 7. seviyede başlattı, bu da bazı hikaye ritimlerinin eksik olduğu anlamına geliyordu, ancak anladığım kadarıyla Red’in misyonu bir şekilde aşkını kurtarmak ve kararlarım onun nihai sonucunu etkileyecek. . Yolun ana anlatı çatallarında, Antea’nın yeniden dirilmesine yardım etmeyi veya “yükselmesine” yardım etmeyi seçebilirdim; bu, bu farklı yolların içerdiği tüm bağlamı henüz bilmediğim için beni duraklattı. Eğer aşkım bir hayaletse, onu öyle tutmanın ve dirilişini reddetmenin ne faydası olabilir? Kasım ayında tekrar oynamadan önce daha fazlasını öğrenebilmeyi dileyerek tutunduğum bir anlatı kancası haline geldi.

God of War benzeri oynanış mekaniği ve doğuştan ilginç bulduğum New England ortamının ötesinde, ilgimi en çok çeken şey yardımcı başroller arasındaki bu dinamikti. God of War bir babalık hikayesini anlatıyor. Banishers, mitolojiyle dolu bir ortamda tanıdık oyun dilini ve benzer şekilde sefil canavarları kullanıyor, ancak hepsini baba sevgisini romantik aşkla değiştirerek yapıyor, keşfetmekten heyecan duyduğum bir değişiklik.

Demonun en büyük dallanma anında, kavgalı kız kardeşler arasında ideal bir barış teklifi olduğunu düşündüğüm şeyi seçtim, umarım onları birbirine yakınlaştırır ve mücadelelerini iyilik için sona erdirir. Bunun yerine, iyi niyetim, makul görünen ama yine de beni şaşırtan bir şekilde işleri daha da kötüleştirdi. The Beast adlı devasa, nefret dolu dört ayaklı bir hayaleti devirmek, iki saatlik daha az ruhları ayırdıktan sonra oyunun savaşına bir ölçek hissi verdi, ancak gözlerimi gerçekten Banishers’ın potansiyeline açan şey, takip eden bu konuşma parçalarıydı.

Red ve Antea etraflarındakilerin hayatlarından hayaletleri uzaklaştırmaya çalışırken, benim gördüğüm gibi epizodik hikayeler de ikili hakkında çok daha fazla şeyi topluca ortaya çıkaracak. Red ve Antea’nın hikayesinin nereye gideceğini ve seçimlerimin hem Antea’nın hem de iki karakterin etrafındakilerin kaderini nasıl etkileyebileceğini görmek için sabırsızlanıyorum. Eğer Don’t Nod oyunun tanıdık kurgusuna zorlu kararları ve anlamlı bir aşk hikayesini aşılayabilirse, bu benim için bu yolculuğun tek başına buna değeceğini hissetmem için yeterli olabilir.

Banishers: Ghosts of New Eden 7 Kasım’da PS5, Xbox Series X|S ve PC’ye geliyor.