Bilim adamlarından oluşan bir ekip, uzay yolculuğunun en tehlikeli komplikasyonlarından birini hafifletmenin yeni bir yolunu bulmuş olabileceklerini söylüyor: sürekli ve kaçınılmaz kemik kütlesi kaybı. Bu hafta yayınlanan yeni araştırmada, ekibin deneysel tedavisi, Uluslararası Uzay İstasyonunda yaşayan farelerde en az dokuz hafta boyunca kemik büyümesini, görünüşe göre hiçbir yan etki olmaksızın teşvik edebildi. Bu tedaviyi doğrulamak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulacak olmak kullanılmış Ancak insanlarda.
Neredeyse ağırlıksız gibi görünse de uzayın mikro yerçekimi ortamı, orada çok uzun süre kalırsak bedenlerimiz üzerinde son derece olumsuz etkiler yaratabilir. Özellikle kemiklerimiz sağlıklı kalabilmek için düzenli mekanik strese bağımlıdır ve bu stresin çoğu Dünya’nın yerçekimine karşı mücadeleden kaynaklanmaktadır. Bu stres olmadığında vücudun kemik yapıcı hücrelerin (osteoblast adı verilen) üretimi yavaşlamaya başlar. Birleştirilmiş Kemiklerimizin sürekli aşınmasıyla bu durum ilerleyici kemik kaybıbu da görev sırasında ve muhtemelen daha sonraki yaşamda kırık riskini artırabilir. Astronotlar uzayda geçirdikleri her ay için kemik kütlelerinin %1’ine kadarını kaybedebilirken, Dünya’ya geri dönmeleri uzun bir yolculuğun ardından yıllar alabiliyor.
Astronotlar kemik kaybını önlemek için günde saatlerce uzayda egzersiz yapacaklar, ancak bu zaman alıcı ve kusurlu bir geçici çözüm. Dolayısıyla, bu soruna güvenli ve son derece etkili bir geçici çözüm bulmak, uzun vadeli uzay yolculuğunu genel olarak insanlık için pratik bir gerçeklik haline getirmek için neredeyse kesinlikle gereklidir. Los Angeles’taki Kaliforniya Üniversitesi’ndeki (UCLA) ve Cambridge, Massachusetts’teki Forsyth Enstitüsü’ndeki araştırmacılar, artık bu hedefe büyük bir adım daha yaklaştıklarına inanıyorlar.
Daha önceki çalışmaları, NELL benzeri molekül-1 (NELL-1) adı verilen belirli bir molekülün, kemik yoğunluğunu geliştirmemize ve korumamıza yardımcı olmada çok önemli bir rol oynadığını göstermişti. Daha sonra, etkisini kaybetmeden vücutta daha uzun süre kalabilen bir NELL-1 versiyonu yarattılar; astronotların bir görev sırasında ne kadar meşgul olabileceği göz önüne alındığında, uzay yolculuğu için önemli bir husus. Son olarak NELL-1’lerini Kemik dokusunu daha iyi hedeflemek ve tipik bifosfonat kullanımında görülen yan etkilerden kaçınmak için bifosfonat (kemik kaybını önlemek için halihazırda kullanılan bir ilaç sınıfı).
Daha sonra tedavilerini hem uzaya bağlı hem de test ettiler. ve karada yaşayan fareler, bunları kontrollerle karşılaştırdı. Uzay farelerinden bazıları yalnızca dört buçuk hafta boyunca ISS’ye gidip Dünya’ya geri dönerken, geri kalanı dokuz hafta boyunca kaldı ve gözlemlendi. Dünyadakiler Kennedy Uzay Merkezi’nde kalmaktan keyif aldılar. Deneyin sonunda, tedavi edilen farelerin tamamında, yazarlara göre “sağlık açısından bariz olumsuz etkiler olmaksızın” kemik büyümesi belirtileri görüldü.
Takımın sonuçları, yayınlanan Pazartesi günü Microgravity dergisinde yayınlanan makaleler, bu tedavinin amaçlandığı gibi işe yarayabileceğini göstermenin yalnızca başlangıcıdır. İlacın uzun vadeli güvenliğini ve etkinliğini gerçekten doğrulamak için daha fazla veri gerekecek. Fakat, Yazarlar, araştırmalarının sonuçlarından ve bunun uzay yolculuğu için ne anlama gelebileceğinden heyecan duyuyorlar.
Baş muhabir yazar Chia Soo, “Bulgularımız uzay araştırmalarının geleceği için, özellikle de mikro yerçekiminde uzun süre kalmayı içeren görevler için muazzam umut vaat ediyor” dedi. ifade UCLA’dan.
Yazarlar, ideal olarak bu tedavinin başka pratik kullanımlarının da olabileceğini belirtiyor. Dünya üzerinde şiddetli osteoporoz gibi kemik gücümüzü tüketen pek çok tıbbi durum vardır. Ve ekibin molekülünün kas-iskelet sistemindeki genel bozulmayı önlemeye yardımcı olabileceğini ummak çok da uzak bir ihtimal değil.
Ekip şimdilik hâlâ Dünya’ya geri dönen farelerden elde edilen verileri analiz ediyor. Çünkü bu, ABD’li bilim insanları tarafından gerçekleştirilen farelerin ilk canlı hayvan dönüşü (“LAR Uçuşu”) oldu.
