“Bu, taç giyen bir kadına ‘Yeniden doğum yapmak ister misin?’ diye sormak gibi bir şey. ” diye açıklıyor Patricia Arquette, hâlâ ilk filminin gösterimini beklerken gelecekteki yönetmenlik hedefleri hakkında soru sorulduğunu. “’Şimdi değil!’ diyorsun. ”
Arquette’in özelliği, Gonzo Kızı, 1990’larda Hunter S. Thompson’ın asistanı olarak çalıştığı dönemden yararlanarak, uyuşturucu bağımlısı bir ikonoklastın son romanını çıkarmakla görevlendirilen hevesli bir yazar hakkında kurgusal bir hikaye yaratan Cheryl Della Pietra’nın kitabının uyarlamasıdır. Senaryo ilk olarak, yeni ortaya çıkan yönetmenlik hayalleri hakkında menajerleriyle konuşmaya başlayan Oscar ödüllü aktrise, başrol oynama teklifi olarak geldi. Arquette’e göre kitabı okurken, bunlarla sınırlı olmamak üzere “ünlü çarpıklığı, karşılıklı bağımlılık, bağımlılık, iyileşmemiş yaralar, sanat, neşe, yaşam, cinsellik” gibi temaları keşfetme şansını gördü.
Arquette aynı zamanda 90’lı yıllardan da etkilenmişti ve bu da onun gibi filmlerde çıkış yaptığı on yıl boyunca bazı “ünlülerin çarpıtılmasına” tanık olmuş olabileceğini ima ediyordu. Gerçek Romantizm. Şöyle diyor: “90’larda yaşadığım deneyimler vardı; kenarda olmak ve ünlülerin, gelecek vaat eden ünlülerin, kötü çocukların ve falan, falan, falan gibi partilerin bazılarında yer almak.”
Willem Dafoe, Thompson’ın (filmde adı Walker Reade olan) stand-in’ini oynayacaktı ve Arquette, yakın zamanda Emmy’ye aday gösterilen Camila Morrone’u kadroya aldı. Daisy Jones ve Altı – kendi kendine kaydedilen bir seçmeden.
Willem Dafoe ve Camila Morrone Gonzo Kızı
Bobby Bukowski’nin izniyle
Adı belirtilmese de, gonzo gazeteciliğinin yaratıcısı prodüksiyonun üzerinde belirdi. Ekranda, renkli havacılar, sigara ağızlıkları gibi Thompson’ın ayırt edici özellikleri ve tabancalara ve müstehcen miktarda narkotik ve halüsinojene karşı dizginsiz bir ilgi var. Ancak Arquette, amacın “Hunter’ı yeniden yaratmak ve karikatür yapmak değil, genel olarak ondan ilham almak” olduğunu söylüyor. Arquette, Dafoe’yu karakterinin ahlaki eksikliklerine eğilmeye teşvik etti (bkz: cinsiyetçilik, sözlü taciz, narsisizm vb.).
Arquette, “Gerçekten inanılmaz derecede nahoş şeyler yapıyor” diyor. “Herkesin iyi adam olduğu filmleri izlemekten bıktım. Herkes çok ciddi.”
Prodüksiyon 21 gün sürdü ve Park City, Colorado Rockies’in yerine geçti. “İnsanlar ülke çapında araba kullanıyordu, insanlar sadece arka planda sahne olmak için uçuyordu [work]”diyor Arquette. “Pek çok insan benim için geldi.” İlk uzun metrajlı film yönetmeni, 1991’deki ilk uzun metrajlı filminde Arquette’i yöneten Sean Penn’i kadrosuna kattı. Hintli Koşucuiçin Gonzo Kızı, küçük bir kısmı için ve kendisi gibi küçük ama unutulmaz bir görünüm sergileyen Rick Springfield. Post prodüksiyon sırasında, notlar için yakın zamanda Apple TV+ dizisi High Desert’te birlikte çalıştığı Emmy ödüllü Jay Roach gibi yönetmenlerin yanı sıra, aralarında oyuncu arkadaşları Rosanna, Richmond ve David’in de bulunduğu kardeşlerine başvurdu.
Tecrübeli oyunculardan ve yükselen yıldızlardan oluşan bir kadro ve Arquette’in ilk uzun metrajlı filmi olma vaadiyle, Gonzo Kızıİlk gösterimi 7 Eylül’de Royal Alexandra Theatre’da yapılacak olan film, festivale doğru giden büyük bir satış unvanı olarak görülüyor. Ancak Arquette’in en büyük başarı duygusu, yapımdan önce bile yıldızlarına şöyle bir söz verdiğinde geldi: “Size şimdi şunu söyleyeyim, performansı her zaman keseceğim. Kameranın çalışıp çalışmaması umurumda değil. Bir şeyin bir şeyle eşleşmemesi umurumda değil. Umurumda değil. Arquette, kırk yılı aşkın kariyerinde kendisine benzer bir teklifte bulunan bir yönetmen hatırlamıyor.
Şöyle diyor: “Bu, bir oyuncu olarak diğer oyuncular için yapılabilecek açgözlü ve lezzetli bir şeydi.”
Bu hikaye ilk olarak The Hollywood Reporter dergisinin 6 Eylül sayısında yayınlandı. Abone olmak için burayı tıklayın.
