Slotherhouse İncelemesi – Bu Tembellik Öldürür

Bu yıl şeytani bir dans eden oyuncak bebek, kokainle sarhoş olmuş bir ayı ve şimdi de slasher bir tembel hayvan hakkında öldürücü filmlerimiz oldu. Gülünç bir ölüm makinesi kavramı nihayet zirveye ulaştı mı? Tembellik evi—evet, adı bu— trendin doğal evrimi için güçlü bir örnek teşkil ediyor.

Bunun aksine, diyelim ki, M3ganbol mizah içeren bir korku filmi, Tembellik evi düz bir komedidir. Yaklaşan kurbanların korkmuş yüzlerinin alay ettiği herhangi bir potansiyel korku, bu tembel kuklanın saf tatlılığıyla acımasızca baltalanıyor. Tembellik evi ne olmak istediğini ve sunulan mutlak gülünçlük karşısında, tembel bir kuklanın herhangi bir CGI ağaç sakininden daha fazla kahkaha alacağını biliyor.

Meclis başkanı olmak için popülaritesinden faydalanmayı uman, kız öğrenci yurdundan habersiz bir kız tarafından evlat edinilen tembel hayvan Alpha, daha kıllı bir Bebek Yoda gibi mırıldanıyor ve cıvıldıyor. Zayıf kukla, bu yavaş hareket eden yaratığın asla katliama girişemeyeceği fikrinin yerleşmesine yardımcı oluyor. Ancak haklı olarak en yüksek faturayı hak eden üst düzey kuklacılar bunun aksini kanıtlıyor.

Film, Lisa Ambalavanar’ın canlandırdığı Emily’nin kız öğrenci birliği başkanlığını kazanmak için popüler olmak için bu tembel hayvana ihtiyacı olduğu fikrini oluşturmak için hiç vakit kaybetmiyor. Film yavaş yavaş karakter oluşturmuyor veya önermesini detaylandırmıyor. Farklı onun adaşı, Tembellik evi Matthew Goodhue’nun yönlendirmesi altında hızlı hareket ediyor. İnsanların öldürücü bir tembel hayvan hakkındaki bir filmden ne istediklerini biliyor ve hemen bu noktaya geliyor. Bu doğrudanlık aynı zamanda karakterlerin niyetlerini ve koşullarını doğrudan duyurması nedeniyle bir mizah kaynağı olarak da hizmet eder. “Nesnel olarak iyi” bir film bunu asla yapmaz, ancak Tembellik evi öncülüne bağlı kalır. “Katil tembellik, açıklamaya zaman yok!” verilen ve istenen tüm açıklama budur. Daha neye ihtiyacın var?

Tembellik evi sosyal medya kültürünü çarpıttığı için baştan sona gülünç bir üslup kullanıyor. Burası Alpha’nın dünyası; insanlar orada ölüyor. Ancak oyuncu kadrosu kampçılığın korunmasına yardımcı oluyor. Lisa Ambalavanar, tembel hayvan onun etrafında vücut sayımı oluştururken meraklı ve saf tavrıyla Emily’yi sevimli kılıyor. Alpha’nın kendisini kaçıran kişiyi öldürmesinin ardından Emily’nin kilitli olmayan bir kapı bulmasını anlatan uzun bir çekimde Ambalavanar, sözsüz ve esprili bir şekilde, sürekli uyum sağlayan tepkileriyle şüpheciliğin üstesinden geliyor. Yarım yamalak bir şeyle karşılaştığında bunu düşünür ve ardından bir sonraki düşüncesine geçer.

Bir diğer öne çıkan ise Emily’nin hakkında hiçbir şey bilmediği vahşi bir hayvanı sahiplenmesi konusunda meşru kaygıları olan tek kişi olan Emily’nin BFF Madison’ı rolündeki Olivia Rouyre. Rouyre, etrafındaki aptallara karşı doğrudan oynuyor. Yine de, karakteri acı çekmeye başladığında, tamamen jambona gitmeden melodramatik bir şekilde kendini bu parçaya adayarak kahkahaları kışkırtıyor.

Ancak MHH (en komik insan) ödülü, sarhoş ev annesi Bayan Mayflower’ı canlandıran Tiff Stevenson’a gitmeli. Aynı anda beş satırdan fazla diyalog kurabilen tek kişi olan Stevenson, stand-up geçmişini başıboş monologlarında büyük bir etki yaratmak için kullanıyor. Muhtemelen bunlar tek başına hikayeyi yüksek kamp olarak sağlamlaştırıyor. Emily’nin “her şeyin” ortasında kesintiye uğradığı öz-farkındalık çizgisi benim gösterimimde evi yerle bir etti. Tüm oyuncu kadrosu görevi anlıyor; Sydney Craven’ın başkanlık için Emily’ye karşı yarışan gerekli kötü kız olması gibi.

Parodi olmaya çok az kaldı, Tembellik evi yine de birçok ikonik slasher hareketine gönderme yapıyor ve her türden filmden alıntılarla çalışıyor. Her şeyin kinayelerini ve ikonografisini kullanırken Cadılar Bayramı ile Parlama, Tembellik evi deneyimli korku hayranları için bir zevk olmalı. Birçoğu dönüşlerin ve ölümlerin bir mil öteden geldiğini görecek, ama mesele bu. Sevinç, ikonik bir planın üç parmaklı bir tembel hayvan tarafından gerçekleştirileceğini bilmekten ve bunun – yavaş yavaş – ortaya çıkmasını izlemekten geliyor.