İyi bir film başlığı bulmak zor olabilir. Kötü olanlar çok daha fazla (2015’te, Hollywood Muhabiri listelenmiş Arabam nerede ahbap, Freddy Parmaklandı Ve Yıldız Savaşları: Bölüm II – Klonların Saldırısı tüm zamanların en kötü 50’si arasında). İşte bu yüzden, başarısız bir isim bir film yapımcısının kucağına düştüğünde, genellikle onu hayata geçirmek için planladıkları projeyi değiştirmeye değer.
Bu – bir bakıma – olan şeydi Hümanist Vampir İntihar Eden Kişiye Rıza ArıyorVenedik’in Giornate degli Autori kenar çubuğunda selamlaşıyor ve yılın en iyi film unvanı için yarışıyor.
Kanadalı yazar/yönetmen Ariane Louis-Seize, gönüllü kan bağışçıları arayan bir gazeteye ilan veren vampir bir kız hakkında kısa bir film yapmak konusunda belirsiz bir fikri olduğunu ancak bunu ortak yazar Christine Doyon’a ilettiğinde, ona şunları söyledi: “İşte unvanınız. Ve düşündüm ki, ah evet!”
Elindeki bu yeni, göz alıcı isimle kısa film planlarını bir kenara attı, olay örgüsünü değiştirdi ve bunu ilk yönetmenlik denemesine dönüştürdü.
Ergenlik kaygısı ve vampirler en azından o zamandan beri ekrandaki düzenli yatak arkadaşları olsa da, Alacakaranlık (ve hatta belki Buffy), Hümanist Vampir İntihar Eden Kişiye Rıza Arıyor – Montreal’de ve çevresinde çekilmiş – öldürmekten o kadar nefret eden, dişlerini bile çekemeyen hassas bir genç vampir olan Sasha’yı takip ederek ikiliye yeni bir yön veriyor. Hayat veren kan torbalarını kesen (buzdolabında saklanan ve kendilerinin yapmak zorunda kaldıkları cinayetlerle doldurulan) hayal kırıklığına uğramış ebeveynleri tarafından kovulur, intihara meyilli genç Paul ile tanışır, ikisi farklı durumlarının farklı olabileceğini fark eder. karşılıklı yararlı.
Louis-Seize, 2016’daki ilk kısa filmini çektiğinden beri bir vampir filmi yapmak istediğini söyledi Vahşi Deri (dairesinde canlı bir piton bulduktan sonra garip bir erotik deneyim yaşayan genç bir kadın hakkında) ve çeşitli tür başlıklarının yanı sıra şunlardan ilham aldı: Bir Kız Geceleri Eve Tek Başına Yürüyor (bunu başrol oyuncusu Sara Montpetit’e gösterdi).
“Çok fazla vampir filmi izledim ve onlara referans vermek istedim ama aynı zamanda kendi işimi de yapmak istedim” diyor. “Ayrıca mumblecore ve reşit olma hikayelerinden ve Wes Anderson’ın görsel estetiğinden de gerçekten ilham alıyorum.”
1983 yapımı filmi izledikten sonraydı Aç Yıllar önce Louis-Seize, vampirlerle ilgili filmler aracılığıyla “birçok derin insani mücadeleden” bahsedebileceğinizi fark ettiğini söyledi. Başrolünü David Bowie’nin paylaştığı film, vampirlerin sadece kana susamış katiller olmadığını gördüğü ilk filmdi. “Cazibe ile tiksinme arasında bir şeydi ve oynayabildiğim o gri alanı seviyorum.”
Filmine daha fazla komedi havası veren Louis-Seize’in filmine eklediği yeni (en azından kendisi öyle düşünüyor) vampir unsurlarından biri, Sasha’nın bir pipetle gürültülü bir şekilde emerken gördüğü hayat veren torbalarıydı.
“Sanki küçük bir meyve suyu kutusundan süt emiyormuş gibi biraz çocukça geldi” diye belirtiyor. Sasha’nın içtiği miktar göz önüne alındığında, Montpetit’in keyif alabileceği uygun bir kan ikamesi yaratmaları gerekiyordu. “Genellikle mısır şurubu kullanıyorlar ama bu gerçekten çok tatlı ve hasta hissetmesini istemedik, bu yüzden birkaç tarif denedik ve her birinin tadına baktırdık” diyor ve prodüksiyonun fiilen kendi küçük sahte kanına sahip olduğunu ekliyor. istasyon.
Merakla, Hümanist Vampir İntihar Eden Kişiye Rıza Arıyor ilk kez bir kadın yönetmenin Venedik’te gösterime giren tek yetişkinliğe geçiş vampir filmi değil. Céline Rouzet’nin ilk uzun metrajlı filmi ve Orizzonti yarışmasında gösterilen Gece Gelecek, Fransa’nın küçük bir kasabasında kana olan susamışlığını gizlemeye çalışan genç bir çocuğun hikayesini anlatıyor.
Louis-Seize, bu tür oyunların Lido’da yer almasına yol açan şeyin Julia Ducournau’nun Cannes ödüllü vücut korku filmi Titane olduğunu öne sürüyor.
“Sanırım bu, kadın türdeki film yapımcılarına da yer olduğuna dair bir açıklamaydı; bunun festivalin açıklığı açısından bir fark yarattığını düşünüyorum.”
