İltifatlar var, iltifatlar var. Beyazperdede ilk kez sahneye çıkan genç bir İtalyan aktris için Giulietta Masina ile karşılaştırılıyor – en çok Federico Fellini’nin (aynı zamanda kocası olarak da görev yaptı) kamerası önündeki çalışmasıyla tanınıyor. La Strada Ve Cabiria Geceleri — kesinlikle alınacak en iyilerden biri.
Ancak Rebecca Antonaci, yönetmen Saverio Costanzo’nun kendisini Venedik’te selamlama dramasında başrol olarak seçmesine neden olan şeyin bu olduğunu açıklıyor. Nihayet Şafak (İtalyanca Finalmente L’alba). Roma’dan konuşan 18 yaşındaki oyuncu, “Saverio bana bir şekilde ona Messina’yı hatırlattığımı söyledi” diyor.
Eğer Costanzo, Masina’nın ünlü genç, geniş gözlü masumiyetini yakalayabilecek birini arıyorsa, onu kesinlikle bu yeni gelen kişide buldu.
1950’lerin ortasında, İtalya’nın başkentindeki tarihi Cinecitta stüdyosunun altın çağında (ve Masina’nın tartışmasız zirvede olduğu dönemde) geçiyor. Nihayet Şafak Antonaci’yi, kılıçlar ve sandaletler destanında beklenmedik bir şekilde figüran olarak işe alınan çekingen İtalyan genç Mimosa rolünde izliyoruz. Kleopatra Ve Ben HurHer ikisi de Cinecitta’da çekildi. Filmin Elizabeth Taylor benzeri Hollywood yıldızının en son oyuncağı olarak görülen – Lily James’in canlandırdığı (sürmelerinin ardından muhteşem kaşlarını çatan) Mimosa, kaotik, Fellini benzeri bir şeyin etrafında geçen bir büyüme macerasına sürükleniyor. Geceyi filmin smokinli yakışıklısı Joe Keery ve nazik şoför-tamirci-tamirci Willem Dafoe ile birlikte geçireceğiz.
Antonaci şunları söylüyor: “Büyülü bir deneyimdi; etrafımdaki her karakter, her bina, o kadar retro bir atmosfer yarattı ki.” “Mimosa oynamak benim için gerçekten kolaydı çünkü etrafımdaki her şey mükemmeldi.”
Her ne kadar saf gözleriyle partilerin, uyuşturucuların, dansların, sefahatin, takılmaların ve bir keresinde kaçmış bir aslanın çözülüşünün olduğu çılgın geceyi gördüğümüz Mimosa, başlangıçta birdenbire etrafını saran simgeler karşısında şaşkına dönüyor. Ancak gerçekte Antonaci için de durum pek farklı değildi. “Aslında benim için çok gerçekçiydi” diye itiraf ediyor. “Ama çok nazik ve cömertlerdi. Ve bu bir öğrenme deneyimiydi; onlardan ve profesyonel yaklaşımlarından çok şey öğrendim.”
Çocukluğundan itibaren oyunculuğa olan tutkusu ile – “Her zaman bir karakter olmanın ve hikayeler anlatmanın gücünü karşı konulmaz bulmuşumdur” diyor Antonaci, roller almaya başladı ve ilk profesyonel deneyimi kısa film il Lato oscuo oldu (Karanlık taraf). “Çok gençtim, belki 10 ya da 11 yaşlarındaydım. Ve bu zor bir bölümdü; bolca aksiyon ve dram içeren bir gerilim filmi” diye anımsıyor. Bu ilk başlangıçtan bu yana, birkaç başka kısa filmde ve daha yakın zamanda Don Matteo ve Luce dei tuoi occhi adlı TV dizisinin bölümlerinde rol aldı (Gözlerinin Işığı).
Ama Antonaci şunu söylüyor Nihayet Şafak – bugüne kadarki en büyük rolü – tutkusunun gerçek bir mesleğe dönüşebileceği gerçeğine gözlerini açan ilk projedir. “Sette olmayı ve karakterleri canlandırmayı seviyorum ama bununla gerçekten kendime meydan okumak için ilk büyük fırsatı yakaladım ve tüm sinema dünyasına aşık oldum.” Bu rol aynı zamanda aktrisin Venedik’e ilk seyahatini de sağladı.
Antonaci’nin tek tutkusu oyunculuk değil, bu yıl şunu da yayınladı: Morfina, kendi yazdığı şarkılardan oluşan ilk albümü. “Hayatımda müziğin olması gerekiyor; bu benim için terapi gibi” diye açıklıyor. Final Dawn’da şarkı söylemesi için hiçbir fırsat olmasa da (sessizce, sözsüz bir şiirle bir odayı gözyaşlarına boğduğu heyecan verici bir sahne olmasına rağmen), gelecekteki projelerde müziği oyunculukla birleştirmesine izin verebileceğine dair umutlar var. .
“Aslında şarkı yazmak oyunculuk kariyerimde bana yardımcı oldu” diyor. “Çünkü içsel duygularımı keşfetmem gerekiyordu.”
