tarafından yapılan çeşitli araştırma kuruluşlarının analizine göre, sabit disklerden teybe soğuk veri depolamaya geçiş yapan kuruluşlar çok para tasarrufu sağlayabilir ve karbon emisyonlarını azaltabilir. IEEE Spektrumu. Rapor ayrıca, IBM veri depolama işinde tecrübeli ve veri depolama danışmanı olan Brad Johns tarafından sağlanan ifadelere ve kılavuza da atıfta bulunur.
Araştırma IDC tarafından (PDF, 2019), tüm verilerin %60’ının manyetik teyp depolaması için iyi bir aday olacağını, diğer bir deyişle genellikle soğuk veri olarak sınıflandırılacağını belirtir. Ancak, tüm verilerin yalnızca tahminen %15’i kasette tutulur. Bandın HDD’ye kıyasla iki önemli avantajı, iki kat kullanım ömrü ve çok daha düşük enerji tüketimidir.
Kuruluşların ve kişilerin genellikle her yıl daha fazla ve daha büyük dosyalar oluşturmasıyla veri depolama ihtiyacı hızla artıyor. Ancak araştırmalar, hükümetler, akademi ve işletmeler ile meşgul YouTuber’lar, TikToker’lar ve Instagrammer’lar tarafından saklanan dosyaların mutlaka en verimli şekilde saklanmadığını gösteriyor.
Geeky heyecanları için ultra modern yeni moda teknoloji çözümlerine hayranlıkla bakmayı seviyoruz, ancak bazen eskiler güzeldir. Bunun bir örneği depolama teknolojisidir. Son zamanlarda DNA depolama, Nanofiche, cam, 5D veri küpleri ve diğer alanlardaki atılımları ele aldık, ancak HDD’ler kalıyor ve optik diskler yeniden ortaya çıkmaya devam ediyor. Şimdi manyetik bandın daha yaygın olması gerektiği fikri ileri itiliyor. Bununla birlikte, bazı şirketlerin hüsnükuruntularına rağmen HDD’lerin nesli tükenmeyecek gibi görünüyor ve teyp depolama 2020’lerde kendinden emin bir şekilde ilerliyor.
IEEE raporunun kaynaklarına göre, HDD’lerin yaklaşık beş yıllık bir çalışma ömrü vardır ve yaklaşık 2,55 kilo yılda terabayt başına CO2. Bu rakamları teyp depolama için aynı ölçütlerle karşılaştırın: teybin 30 yıllık bir kullanım ömrü olduğu iddia ediliyor ve sadece 0,07 kg yılda terabayt başına CO2.
Ömür ve CO2 rakamları, kuruluşların kendi avantajlarına kullanabilecekleri geniş bir uçurum gösteriyor, ancak bu uçurum burada bitmiyor. Cihaz maliyetleri ve e-Atık istatistikleri de soğuk depolama teyp sistemleri için durum oluşturmaya yardımcı olur. IEEE raporunda, bir veri merkezinin 10 yıl boyunca 100 petabayt veri depolaması gerektiğine dair bir örnek öne sürülüyor. HDD’lerin kullanılması 7,4 metrik ton e-Atık ile sonuçlanacaktır, ancak teyp depolama teknolojisi bunu yarıdan fazla azaltarak 3,6 metrik ton e-Atık’a indirebilir.
Bazı toplam sahip olma maliyeti (TCO) rakamları da yardımcı olmak için ileri sürülmüştür. tartışmak bant üzerinde soğuk depolama için. Johns, 100 PB örneğinde, HDD tabanlı veri merkezinin on yıl içinde 17,7 milyon dolarlık bir toplam sahip olma maliyetine sahip olacağını hesaplıyor. Bu arada, teyp depolama tabanlı tesis bunu yaklaşık 9,5 milyon dolara düşürebilir. Para konuşur.
Kaynak raporuna göre şirketler, bandın süregelen ekonomik çekiciliğine karşı kör olmadılar. Ancak, soğuk verilerinizi doğru bir şekilde sınıflandırmak ve sıralamak “zaman, para ve çaba” gerektirdiğinden, daha fazla kaynağa sahip daha büyük kuruluşlar teybe daha iyi geçiş yapabilmiştir.
Johns, soğuk depolama için benimsenmesinin ardındaki momentum ve bu veri depolama modeli için HDD’lere göre bariz avantajlarıyla, bandın “muhtemelen önümüzdeki on yıl boyunca” zorlayıcı bir avantajı elinde tutacağını düşünüyor. Yani, yukarıda belirtilen heyecan verici depolama atılımlarından biri Ar-Ge laboratuvarlarından çıkmadığı sürece.
