Adını bilmiyor olabilirsiniz. Muhtemelen üzerinde çalıştığı filmleri görmemiş bile olabilirsiniz. Ama eğer bilim kurgu seviyorsanız herhangi Bu hafta 79 yaşında vefat eden görsel efekt ustası Douglass Trumbull’un en sevdiğiniz türü görsel medyadan etkilendi.
Trumbull’un kredileri, bilimkurgu sinemasının en büyük hitlerinin tükenişi gibi okunuyor: 1968’ler 2001: Bir Uzay Destanı; 1977’ler Üçüncü Türden Yakınlaşmalar; 1979’lar Uzay Yolu: Sinema Filmi; 1982’ler Bıçak Sırtı. Bu sadece üzerinde çalıştığı filmlerin kısaltılmış bir listesi – Trumbull 70’lerde ve 80’lerde o kadar yetenekli ve rağbet görüyordu ki üzerinde çalışmayı reddetti Yıldız Savaşları.
Görsel sanatçı ve fütürist Syd Mead ile birlikte Blade Runner’daki çalışmaları, bugün tartışmasız en etkili olanı. İşte geleceğin öngörüsüyle kasvetli görünen bir vizyonu – tüm duman, ateş ve yağmur, neonlarla sırılsıklam gecekondular, uçan arabalar ve görkemli, piramit şeklindeki mega-corp mega yapıları.
Trumbull’un kat yüksekliğindeki video ekranlarını ve tepedeki keşif balonlarındaki projeksiyonları tasvir etmesi, metropollerimizde emdiğimiz bilgi yağmurunun habercisidir ve bir AR metaverse’nin bugün gerçeğe getirebileceği baskıcı beyaz gürültünün bir uyarısı olarak değerlendirilmelidir. Trumbull’un alevler içinde, dumanla kaplı bir Los Angeles’ta pan yapan bir kameranın açılış efektleri çekimi, diyelim ki Çin’in hızla gelişen teknoloji üretim eyaletlerinde gördüğümüz fabrika şehirlerine ürkütücü bir şekilde yakın geliyor.
Blade Runner, siberpunk’ın özüdür ve görsel dili, Netflix’in Altered Carbon TV programından CD Projekt Red’in Cyberpunk 2077 video oyununa kadar her şey tarafından taklit edilmiştir. Trumbull’un çalışması bu süregelen etkinin aracıdır. Onsuz, Blade Runner, Cyberpunk 2077, Deus Ex ve Final Fantasy VII yok – en azından bu oyunların ve diğer eğlence ortamlarının büyük bölümlerinin görünümü açısından.
teknolojiye dokunmak
Trumbull’un etkisi daha da uzayabilir. Gerçekten de, tüketici teknolojisi endüstriyel tasarımı dünyasında Space Odyssey’in sterilize edilmiş ancak fütürist stilizasyonunun tartışmalı ipuçları var.
2001’in beyaz, zarif, NASA şıklığı: A Space Odyssey ile orijinal iPod’un tasarımı arasında bariz bir geçiş var. Apple’ın modern mobil teknoloji hakimiyeti için tartışmasız bir başlangıç noktası olan ürün, Jony Ive’ın tasarımı, evde yönetmen Stanley Kubrick’in bilimkurgu klasiğinde bir destek olarak, Dieter Ram’ın tasarımına atıfta bulunduğu kadar, evde bir pervane olarak görünecek olan kavisli bir beyaz kasaya sahipti. Braun’daki ilkeler.
Ve bunun bir tesadüften daha fazlası olduğuna dair herhangi bir şüphe varsa, iPhone 4’ün tamamen siyah levha yapısı, o zamandan beri iPhone serisinde korunan bir tasarım dili, 2001: A Space Odyssey’nin uğursuz monoliti için ölü bir zil sesiydi. Filmin genel görünümü açısından Trumbull’un çabalarının sona erdiği yer ile yönetmen Kubrick’in başladığı yer arasındaki çizgiyi çizmek zor olsa da (ikisi ünlü olarak filmin efekt çalışmasının kredilendirilmesi üzerine düştü), 2001’in keskin görünümüne nüfuz etti: Bir Uzay Destanı bu kadar nüfuz etti. En ileri görüşlü ve geleceğe bakan ev eşyalarımız olan tüketici teknolojisinin dolaylı olarak ilham aldığı fütüristik yaşam beklentilerimize silinmez bir şekilde dahil oldu.
Trumbull’un teknoloji üzerindeki etkisi – çok önemli noktalarda – daha doğrudandı. Modern takıntıyı yalnızca yüksek tanımlı içerikle değil, aynı zamanda filmin geleneksel olarak gösterildiği saniyede 24 kare standardından daha yüksek kare hızında görüntülenen ekranlar ve projeksiyonlarla öngören Showscan kamera sisteminin geliştirilmesinde etkili oldu. Ayrıca, içeriği 4K çözünürlükte ve 120 fps’de doğal 3D olarak çeken ve yansıtan dijital yakalama ve projeksiyon sistemi Magi’yi tasarladı.
Trumbull, şirketi Skyride aracılığıyla, bazı sinema multiplekslerinde görülen 4DX ekranların öncüsü olarak, tema parkı gezintilerinde bulabileceğiniz türden bir simülatör teknolojisini de geliştirdi (efsanevi Back to the Future: The Ride at Universal Studios’u yönetti). Hatta kısaca IMAX şirketinin Başkan Yardımcısıydı.
sonsuzun ötesinde
Ama belki de Trumbull’un 2001: A Space Odyssey’den bu haftaki haberlerle en alakalı olan önemli bir sahne üzerindeki çalışması.
Filmin doruk noktasına ulaşan “Sonsuzluğun Ötesinde” bölümünde, Trumbull’un nefes kesen Yıldız Kapısı sekansı, insan kavrayışının ötesindeki uzay yolculuğunu tasvir ediyor. Göz kamaştırıcı bir ışık gösterisi ve evrenin ve zihnin keşfedilmemiş alemlerine yapılan maceranın sürekli değişen görsel yorumu, bilinmeyenin korku ve huşu uyandırmak için öncü kamera tekniklerini kullandı. Hayattan ölüme ve ötesinde ne bekliyorsa, yolculuk olarak kolayca yorumlanabilecek bir sahne.
Trumbull’un bize bıraktığı şey, inanılmaz bir çalışma bütünüdür. Douglas Trumbull, inovasyonu, teknolojiyi ve hayal gücünü benimseyerek henüz gerçekleşmemiş bir geleceğe bir göz atmamıza izin verdi. Zaman zaman, şimdiki zaman için bir model gibi görünmesi, etkisinin bir kanıtı ve olası distopiye kaymamızın açık bir hatırlatıcısıdır.
