Araştırmacılar, “doğum ortamı” içinde yeni bir gezegen oluşum süreci veya merkezi bir yıldızın etrafında dönen toz ve gazdan oluşan protogezegensel diski ortaya çıkardılar. “Sandviç gezegen oluşumu” olarak adlandırılan yöntem, bir atagezegen diskinde iki büyük gezegenin varlığının, aralarında daha küçük bir gezegenin oluşumuna yol açabileceğini öne sürüyor. Bunun nedeni, iki büyük gezegenin içe doğru toz akışını engellemesi ve aralarında daha az toz birikmesine yol açmasıdır. Zamanla, toplanan tozlar bir araya gelerek daha büyük olan iki gezegen arasında “sıvıştırılmış” daha küçük bir gezegen oluşturabilir. (Resim, iki büyük gezegen arasında oluşan bir gezegeni gösteriyor.) Kaynak: Dr. Mark Garlick/Warwick Üniversitesi
Bilim insanları Warwick Üniversitesi “Sandviç gezegen oluşumu” olarak bilinen yeni bir gezegen oluşumu yöntemi önermek, burada bir öngezegen diskinde iki büyük gezegen arasında daha küçük bir gezegen oluşur. Bu potansiyel olarak daha küçük gezegenlerin oluşumu için bir açıklama sağlar. Mars Ve Uranüs.
Bilim adamları, küçük gezegenlerin nasıl oluşabileceğine dair yeni bir keşif yaptılar.
Warwick Üniversitesi’ndeki araştırmacılar, gezegenlerin “doğum ortamını” – protogezegen diski olarak bilinen, merkezi bir yıldızın etrafında dönen gaz ve toz alanları – incelediler.
Bu bölgede, daha önceki araştırmalarda henüz açıklanmayan yeni bir gezegen oluşumu yöntemi keşfettiler. Çalışma, Monthly Notices of the Royal Astronomical Society dergisine sunuldu ve 3 Temmuz Pazartesi günü bugün başlayan Ulusal Astronomi Toplantısında sergileniyor. Ekip, protogezegen diskindeki iki büyük gezegenin potansiyel olarak aralarında “sandviç gezegen oluşumu” olarak adlandırdıkları daha küçük bir gezegene yol açabileceğini gösterdi.
Bunun nedeni, iki orijinal büyük gezegenin içe doğru bir toz akışını kısıtlamasıdır. Bu, aralarında toplanan toz miktarının, dış gezegen olmadığı duruma kıyasla azaldığı anlamına gelir. Eğer bu toz sonunda bir gezegen oluşturacak şekilde bir araya gelecek olsaydı, o zaman ortadaki gezegen muhtemelen dıştaki iki gezegenden daha küçük olurdu – tıpkı bir sandviçin doldurulması gibi.
Bu alanda daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulsa da, bu teori küçük gezegenlerin oluşumu için olası bir açıklama sunabilir; Her biri daha büyük gezegenlerle çevrili olan Mars ve Uranüs gibi.
Warwick Üniversitesi Fizik Bölümü’nden Doçent ve Dorothy Hodgkin Üyesi Farzana Meru şunları söyledi: “Son on yılda yapılan gözlemler, protogezegen disklerinde halkaların ve boşlukların var olduğunu ortaya çıkardı. Boşluklar gezegenlerin olmasını beklediğimiz yerlerdir ve teori çalışmasından gezegenlerin toz halkalarının kendilerinin hemen dışında oluşmasına neden olduğunu biliyoruz. Bu halkalarda tam olarak ne olduğu, dünyanın dört bir yanındaki gökbilimciler için önemli bir soru oluşturuyor.
“Çalışmamızda, halkaları gezegen oluşum bölgeleri olarak öneriyoruz; özellikle, şu anda bu halkalarda oluşan sandviç gezegenler var. Bu, gezegen oluşumuna ilişkin geleneksel görüşten çok farklıdır; burada, gezegenlerin sırayla diskin içinden dışına doğru oluşmasını ve dışarı doğru gitgide daha kütleli hale gelmesini bekleriz. Ayrıca gerçekten ilginç olan, bulduğumuz örneklerin olması. ötegezegen orta gezegenin komşularından daha az kütleli olduğu bu sıkıştırılmış gezegen mimarisini fiilen gösteren gözlemler; sistemlerin de makul bir oranıdır.
“Gezegen oluşumu alanında son zamanlarda bir devrim yaşandı. Gezegen oluşturan disklerin yüksek çözünürlüklü görüntüleri, son on yılda, yeni ve sofistike bir teleskop (Atacama Büyük Milimetre/milimetre-altı Dizisi) gece gökyüzünü gözlemlemeye başladığından beri ortaya çıktı. Bu görüntüler bize gezegenlerin nasıl oluştuğu ve geliştiği hakkında ipuçları verdi; Bu araştırmanın ön saflarında yer almak heyecan verici.”
The Royal Society tarafından finanse edilen çalışma, Ulusal Astronomi Toplantısında sunuluyor ve yayınlanmak üzere Monthly Notices of the Royal Astronomical Society (MNRAS) dergisine sunuldu.
