Dünyanın sonunda biraz hafiflik olabiliyorsa her zaman güzeldir. Biyosfer, yönetmen Mel Eslyn’den, gezegende kalan son insanlar olan iki en iyi arkadaşı konu alan bir film için kıyamet sonrası bir hikayeyi bir dost komedisiyle karıştırmayı başarıyor. Filmin tamamı, ömür boyu arkadaş olan Billy (Mark Duplass) ve Ray’in (Sterling K. Brown) evi olan apartman büyüklüğündeki bir biyosferin içinde geçtiği, küçük ölçekte anlatılan yüksek bir konsept. İnanılmaz kimyaları filmi ileriye taşıyor, ancak bu garip, eğlenceli ve bazen rahatsız edici filmi kontrol etmeye değer kılan, yolun ortasında büyük bir bükülme.
Aslında dünyanın sonunun ne olduğu hakkında pek bir şey bilmiyoruz. Filmin bir tür çevresel çöküşten birkaç yıl sonra geçtiğini ve kürenin dışındaki dünyanın sürekli karanlıkla yıkandığını biliyoruz. Ama Billy ve Ray bundan en iyi şekilde yararlanıyorlar. Her sabah koşuyorlar, Shakespeare ve karmaşık bilim kitapları okuyorlar ve çokça oyun oynuyorlar. Süper Mario Kardeşler. Kısmen kendi kendine yeten bir bahçe ve onlara yiyecek sağlayan akvaryum sayesinde hayatta kalıyorlar. Ya da en azından, gizemli bir rahatsızlık balığın ölmeye başladığını görene ve bir tür krize yol açana kadar kendi kendilerine yetiyorlardı.
ilk sahneler Biyosfer herkesin oyun oynayarak meşgul ve biraz da olsa üretken olmaya çalıştığı covid pandemisinin ilk günleri gibi rahatsız hissedebilir Hayvan geçidi ve ekmek pişirmek. Öncelikle birlikte çok iyi çalışan Duplass ve Brown sayesinde işe yarıyor – bu iyi bir şey çünkü filmde göreceğiniz tek iki kişi onlar. Ancak, beraberinde getirdiği tüm ilgili kısaltmalar ve bagajla birlikte, aslında ömür boyu arkadaş gibi hissediyorlar. Kavga ederler, şakalaşırlar ve balığı kontrol etme sırasının kimde olduğu konusunda tartışırlar. Ray, kendi kendine yeten evlerini tasarlayan ve tomurcuğunu gerçekliğin en kötüsünden korurken her zaman bir umut duygusunu koruyan bir bilim dehasıdır. Bu arada Billy, çok daha duygusal ve düşüncesiz ve aynı zamanda, ağır bir şekilde ima edilen, dünyanın sona ermesinde büyük bir rolü olan Amerikan başkanı.
İşler pek iyi gitmiyor – sonuçta dünyanın sonu – ama özellikle dramatik bir olaylar zincirini başlatan balık krizine kadar devam ediyor. Bükümün ne olduğunu kesinlikle bozamam ve yapmayacağım, sadece filmin arkadaşlık, erkeklik ve cinsellik gibi şeyleri özellikle benzersiz şekillerde keşfetmesine izin verdiğini söylemek için. Ve Biyosfer bu fikirleri her türlü farklı yöne iter; bazen iğrenç bir komedi, bazen de içten ve dokunaklı. Güçlü ve gerçek hissettiren bazı ölümcül ciddi anlar ve ayrıca çiftin kürede mastürbasyon kurallarını tartıştığı sahneler var.
Biyosfer inişe tam olarak uymuyor – açık bir soruyla bitirmeye çalışıyor, ancak biraz fazla belirsiz – ama oradaki yolculuk izlemeye değer. Nedenini söyleyemem ne yazık ki. Ama güven bana: Günlerin sonunu Ray ve Billy ile geçirmek istemeyebilirsin, ama uzun metrajlı bir film tam da doğru zaman.
Biyosfer 7 Temmuz’da sinemalarda ve isteğe bağlı hizmetlerde gösterime giriyor.
