Indiana Jones ve Kader İnceleme Kadranı – Geçmişi Kazmak

Tarihe göre -Hollywood tarihi, yani-Indiana Jones Steven Spielberg’in James Bond tipi bir karakter istemesiyle ve George Lucas’ın şunu söylemesiyle başladı: onun daha iyi bir şeyi vardı. Böylece ikonik arkeolog, elinde kırbaç ve başında fötr şapka ile olay yerine geldi. Bond’un karizmasına ama 50’lerin hazine avcılarının maceracı ruhuna sahipti. Son ve görünüşe göre son gezisinde, Indiana Jones ve Kader Kadranıkarakter eski bir kadran arayışında tam bir daire çiziyor – daha iyisi ve daha kötüsü için.

İsim Jones. Indiana Jones.

Bond’dan biraz ödünç alarak, ilk yarının çoğu çeşitli araçlarda kovalamaca sahnesini içerir. Herhangi bir kazı veya keşif bir kenara atılır. Yeni tanıştığı vaftiz kızı Helena’nın da katıldığı Indiana Jones, şaşırtıcı derecede yüksek vücut sayısı oluşturan kötülerden kaçar. Bir noktada ikisi yılan balıklarından kaçmak zorunda kalır, bu da Jones’u biraz yılan gibi oldukları için rahatsız eder – ünlü korkusu. Bu motif tüm filmi özetleyebilir: biraz bir Indiana Jones film ama tam değil

Birinin sıralayabileceği bir teorim var. Indiana Jones filmler, gerçek bir efsaneye veya tarihin parçasına ne kadar güvendiklerine göre. Indiana Jones ve Kader Kadranı 1940’larda gerçek bir efsane eseri içeren bir önsözle başlar ve ardından bunu bir kenara atarak 1960’larda eski Nazilere karşı uydurma bir MacGuffin arayışına atlar. hayal et eğer Kayıp Ark’ın Akıncıları ikonik tapınak sahnesinin ikinci yarısıyla başladı ve ardından Indy’nin altın idolü geri almak için gemiyi görmezden gelmesini içeriyordu. Kadran avı biraz böyle hissettiriyor.

Sonunda, filmin yarısında, Indy ve Co bazı gerçek harabeleri keşfederler! Ve burada, Kader Kadranı bir temel keşfeder. Yönetmen James Mangold, dizginleri Steven Spielberg’den devraldığında, olay örgüsü ilerledikçe bir oluğa yerleşiyor, önceki filmlerin üzerine inşa ederken yeni bir şeyler ekliyor. Film daha sonra kesinlikle çılgın bir finalle sona eriyor. Ve garip bir şekilde, işe yarıyor.

Dial of Destiny vs. Kristal Kafatası Krallığı

Çılgın sonlardan bahsetmişken, merak edebilirsiniz: Bu film, Indy’nin çokça iftira edilen önceki gezisiyle nasıl bir araya geliyor? Kristal Kafatası Krallığı mı? Indiana Jones’un kendisinden alıntı yapacak olursak, “Yıllar değil. Bu kilometre.

Yani, kilometre değişebilir. Genel olarak, zanaat açısından o kadar iyi yapılmış değil Kristal Kafatası Krallığı. Ve yine de, bazı açılardan önceki filmin tersi. Çünkü vahşi son Kristal Kafatası yabancılaştırıcı hissettiren (tamamen amaçlanan kelime oyunu), bu filmin sonucu seriyi köklerine geri götürüyor. Bazı insanlar bunun tuhaflığından nefret edebilir, ancak bildiğimiz ve sevdiğimiz bu karakter için daha iyi bir final gibi geliyor ve onun değerlerine eğiliyor.

Indy ve Arkadaşları

Ve filmin kalbi olay örgüsüne geç gelse de, Dr. Indiana Jones rolündeki Harrison Ford sayesinde sürekli olarak atıyor. Huysuzluğuyla ünlü olan Ford, bir kez daha arkeolog rolü oynamaktan keyif alacak gibi görünüyor. Hikayenin temaları, Indiana Jones’un gerçek keşfinin macera tutkusunu yeniden alevlendirmek olduğunu gösteriyor. Ve ne zaman mesaj tökezlese, Ford bu temaları yürekten bir performansla yakalamak için devreye giriyor.

Onu destekleyen, Helena Shaw rolündeki Phoebe Waller-Bridge. Onu desteklemek diyorum ama karakteri biraz joker – para peşinde. Waller-Bridge, Ford’u iyi oynuyor, diğer rollerindeki kadar komik olmasa da, cesaretiyle baştan ayağa gidiyor. Toby Jones, kararsız babası Basil’in önsözdeki rolünden keyif alıyor.

Ethann Isidore, Shaw’ın yardımcısı Teddy’ye çekicilik katar. Rol, Ke Huy Quan’ı özlüyor olsa da. Neyse ki, John Rhys-Davies Sallah rolüne geri dönüyor ve Indy’yi JFK havaalanına doğru bir yolculuğa çıkarıyor. Ancak sıcaklığı, Indy’nin etrafındaki insanlar için ne anlama geldiğinin – aşılmaz zorluklara rağmen doğru olanı yapmaya çalışan biri – temasını satmaya yardımcı oluyor.

Ve burada, Mads Mikkelsen’in canlandırdığı Jürgen Voller liderliğindeki bir kez daha Nazilerle savaşıyor. Voller, önsözde daha önde gelen bir Nazi subayının astı olarak göründüğü için “biraz önderlik etti” diyorum. Yıllar sonra yeni bir isimle yeniden ortaya çıktığında, kendi iki uşağı aksiyonun çoğunu yönlendiriyor gibi görünüyor. Ancak genel olarak, Indy’nin klasik düşmanlarının kötü adamlar olarak geri dönmesi, filmin çıtasını yükseltiyor.

Kadranın Tam Dönüşü

Gibi, Kader Kadranı serinin altın çağına geri dönmeye çalışır. Hayran hizmetiyle şaşırtıcı bir şekilde ölçülü hareket ediyor, idareli ama etkili bir şekilde kullanıyor. Prodüksiyon tasarımı CGI’ya çok fazla güveniyor ancak daha önceki gezilerin hissini uyandırmaya çalışıyor. Dövüşler ve kovalamacalar biraz karışıyor – ne olduğunu tam olarak anlamak genellikle zor – ama Indy hala yumruk atmayı ve sallanarak geri dönmeyi biliyor. Filmin başlarındaki bir eser gibi, Indiana Jones ve Kader Kadranı gerçek makale gibi görünmüyor. Ama eğer bu bir reprodüksiyon ise, uygun bir benzerlik yaratmak için yeterince iş yapar.