Kağıt, Oort bulutunda ele geçirilmiş gezegenler olabileceğini öne sürüyor

Güneş sistemimiz kaotik bir geçmişe sahip. Dünya ve diğer gezegenler artık sabit yörüngelerde, ancak oluşurken şiddetli konum kaymaları yaşadılar. Jüpiter muhtemelen güneşe şimdi olduğundan çok daha yakındı ve kayması yalnızca diğer gezegenleri kaydırmakla kalmadı, aynı zamanda güneş sistemini enkazdan temizleyerek çoğunu Oort Bulutu’na fırlattı.

Oort Bulutu, güneş sisteminin yerçekimi sınırındadır. Zaman zaman bir parça buzlu madde, iç güneş sistemine doğru yerçekimsel bir dürtü alır ve gördüğümüz birçok kuyruklu yıldızdan biri haline gelir. Oort Bulutu kalıntılarının çoğu nispeten küçük olsa da, varsayımsal X gezegeninden bile daha uzakta, gezegen boyutunda nesnelerin gizlenmesi olasıdır.

İç güneş sisteminden atılan enkazın bir kısmı muhtemelen daha da uzağa fırlatılmıştı. Böyle bir hız verildiğinde, güneşin yerçekiminden kurtuldular ve yıldızlararası uzayda sürüklendiler. Bunun mümkün olduğunu biliyoruz çünkü diğer yıldız sistemlerinden en az iki kuyruklu yıldız ziyaretçimiz oldu, 2017’de Oumuamua ve 2019’da Borisov. Kozmik ölçekte, galakside pek çok göksel yetim var.

Ancak bu aynı zamanda ilginç bir soruyu da gündeme getiriyor. Genç bir gezegen sistemi kuyruklu yıldızları ve gezegenleri savuşturabiliyorsa, diğer yıldız sistemleri bu dünyalardan bazılarını yakalayabilir mi? dergisinde yayımlanmak üzere kabul edilen yeni bir makalenin konusu da budur. Kraliyet Astronomi Topluluğunun Aylık Bildirimleri ve ön baskı sunucusunda kullanılabilir arXiv.

Ekip, gezegen sistemlerinin büyük gezegenleri nasıl savuşturduğuna ve bir gezegen sisteminin bir gezegeni nasıl yakalayabileceğine bakan bir dizi bilgisayar simülasyonu yürüttü. Yerçekimi dansı biraz aldatıcıdır, çünkü bir gezegenin fırlatılması için yıldızının çekim gücünü bırakacak kadar kinetik enerji kazanması gerekir. Ama bu aynı zamanda o kadar çok kinetik enerjiye sahip olduğu anlamına gelir ki, başka bir yıldız sisteminin onu tutması zordur. Oumuamua ve Borisov’un ziyaretlerinde olduğu gibi, haydut bir gezegenden gelen göksel karşılaşmaların çoğu kısacık olacaktır.

Ancak ekip, galaksinin yerçekimi kuvvetinin kendisinin başıboş bir gezegenin hareketini azaltabileceğini ve bu nedenle göksel karşılaşmaların küçük bir kısmında bir yıldızın gezegeni yakaladığını ve onu yeni bir dünya olarak sahiplendiğini gördü. Bunun için en iyi şans, bir gezegenin bir yıldızın yakınından geçmesi değil, tam da Oort bulutunun içinde sürüklenmesidir. Bir yıldız tarafından yakalanan gezegenlerin çoğu, sistemin dış kenarında olacaktır.

Hesaplamalarına göre, bir yıldızın orijinal gezegenlerinin %10’a kadarı uzayın derinliklerine sürüklenebilir. Galaksinin dinamikleri ve erken güneş sistemi göz önüne alındığında, güneş sistemimizin Oort bulutunda ele geçirilmiş buz devi bir gezegene sahip olma olasılığı yaklaşık %7’dir. Bu oranlar, güneş sisteminde oluşan bir buz devinin Oort Bulutu’na itilmiş olma ihtimalinden daha yüksek, ki bu 200’de 1 ihtimaldir.

Dolayısıyla, güneş sisteminin kenarında bir gezegen varsa, güneşin yavrularından biri yerine evlat edinilmiş bir çocuk olma olasılığı daha yüksektir. Hala büyük olasılıkla Oort Bulutunun büyük dünyaları yok, ancak bu çalışma gezegen sistemlerinin her zaman izole bir şekilde oluşmadığını ve muhtemelen harmanlanmış aileler olan çok sayıda yıldız sistemi olduğunu gösteriyor.