Kronik. “Ekolojik planlama” ve endüstriyel egemenliğe devlet müdahalesini yeniden düşünürken, inovasyon politikası açısından Japon deneyimini yeniden keşfetmek, onu idealleştirmeden veya Fransız bağlamında olduğu gibi, yenilik olarak, Fransız bağlamında olduğu gibi aktarmak istemeden ilgisiz değildir. sistemlerin farklı mantıkları vardır.
İki Japon iktisatçı Hiroyuki Okamuro ve Junichi Nishimura’nın kitabı, Ar-Ge Desteğinin Ekonomisi: Kanıta Dayalı Politikaya Doğru (Baskılar Yuhikaku, 2022, çevrilmemiş), prestijli 2023 “Economist” ödülü ile taçlandırılırken, Japonya’nın itibarı son yıllarda inovasyon açısından azaldı. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü’ne (OECD) göre, Japonya’daki araştırma ve geliştirme (Ar-Ge) harcamalarındaki kamu payı, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki yaklaşık %23’e kıyasla yalnızca %17 civarındadır.
Çünkü, hükümetin inovasyonda küçük bir rol oynadığını söyleyen Silikon Vadisi “efsanesinin” aksine, gerçeklik, Amerikan federal devletinin askeri harcamalar ve güvenlik yoluyla inovasyona, genellikle dolaylı da olsa, büyük ölçüde yatırım yaptığını gösteriyor.
Genel çıkarların yararına bir kurs
Ayrıca, kamu yenilik politikası Ar-Ge harcamalarıyla sınırlı değildir. İki yazar, inovasyon politikalarının tasarımını açıklamak ve bunların gerçek etkilerini çeşitli göstergelere (destek verilen şirketlerin veya iş ortaklarının üretkenliği, vb.) göre ölçmek için sağlam ve orijinal verilere (şirket hesapları, devlet bütçeleri, patentler, vb.) güvenmektedir. .).
Sonuçlar, iş genel çıkarların yararına olacak bir rota belirlemeye geldiğinde inovasyon açısından hükümetlerin oynayacakları bir role sahip olduğunu ve piyasanın aktörleri koordine etmekte başarısız olduğunu gösteriyor. Ancak, devlet de yanılabilir ve bu nedenle politikalarını değerlendirmek önemlidir.
Yazarlar, özel şirketler, üniversiteler ve devlet kuruluşlarından oluşan konsorsiyumların sadece katılımcıların verimliliği üzerinde değil, ticari ortaklar üzerinde de olumlu etkileri olduğunu gözlemlemektedir.
Finansal optimizasyon için bir teşvik
Ayrıca, çeşitli katılımcıların ilgi ve fikirlerinin çok heterojen olduğuna, ahlaki tehlike ve serbest sürüş sorunlarının hızla ortaya çıktığına dikkat çekiyorlar. Bu bağlamda, kamu sübvansiyonları karşılıklı güven oluşumunu kolaylaştırırken, projelerin devlet kontrolü dolaylı olarak katılımcıların bağlılığını güçlendirerek sonuçları iyileştirmektedir.
Bu makalenin %29,11’ini okumak için kaldınız. Aşağıdakiler yalnızca aboneler içindir.
