Yukarıya Bakma’nın gerçek trajedisinin içinde

Bu Noel Arifesinde Netflix’e gelen Don’t Look Up’ın bir komedi olması gerekiyordu.

The Big Short yönetmeni Adam McKay’in zihninden, iki gökbilimcinin, Dr Randall Mindy (Leonardo DiCaprio) ve Kate Dibiasky’nin (Jennifer Lawrence) Dünya’ya doğru yönelen bir gezegeni öldüren kuyruklu yıldızı keşfeden hikayesini anlatıyor. İkili, dünyayı karşı karşıya olduğu varoluşsal tehdide ikna etmek için yola çıktı, ancak bilimi meteorlardan çok memlerle ilgilenen bir topluma satmakta tahmin edilebileceği gibi zor bir zamanları var.

Yıldızlarla dolu bir kadro – aslında o kadar meşgul ki, Meryl Streep ve Cate Blanchett gibileri filmin afişinde ikinci kez faturalanmaya mahkûm – iki saatten fazla bir süre şakalar devam ediyor, ancak izleyiciler bunu görmezden gelmekte zorlanabilirler. yüzeyin altında kaynayan rahatsız edici gerçeklik.

yukarı bakma dır-dir bir komedi, ama aynı zamanda dünyanın 2021’de içinde bulunduğu siyasi, ekonomik ve sosyokültürel iklimin lanetli bir suçlaması. Şu şekilde ifade edin: Krediler bittiğinde, bir haberle kendinizi her şeyden detoks yapmak isterken bulabilirsiniz. beslemek.

Tabii ki, mevcut McKay hayranları rahatsız edici hicvin yönetmenin işi olduğunu bilecekler – The Big Short, Vice ve Succession (ki onun baş yapımcısı) hepsi Amerikan kapitalizminin dağınık siyasetini mercek altına alıyor – ama Don’t Look’ta Yukarı, tamamen farklı bir para biriminde işlem yapıyor.

McKay, uzay ve bilimin alışılmadık dünyalarında gezinmek için Arizona Üniversitesi’nde gezegen bilimi profesörü ve NASA’nın asteroit avında baş bilim adamı olan Dr Amy Mainzer’in yardımına başvurdu. NEOWISE misyonu.

24 Aralık’ta Don’t Look Up’ın dijital olarak yayınlanmasından önce, kuyruklu yıldızlar, komedi ve filmde ağızda kalan acı tadı yaratmadaki rolü hakkında konuşmak için Mainzer ile oturduk.

Çok küçük çok geç

“Bence çok [Don’t Look Up] çoğu insanın bilim insanlarının verecek kötü haberleri olduğunda verdiği tepkiyi anlatıyor,” diyor Mainzer, Zoom üzerinden. “Film açıkçası bir parodi, ama gerçekten ihtiyacımız olduğunda bile bu kötü haberi dinleme konusundaki isteksizliğimize gerçekten hicivli bir bakış atıyor.”

Meryl Streep, McKay’in son uzun metrajlı filminde Başkan Orlean’ı canlandırıyor. DiCaprio’dan Dr Mindy’nin uyarılarını duyduktan sonra, hükümetin “sıkı oturmasını ve değerlendirmesini” tavsiye ediyor – bu da Lawrence’ın Dibiasky’sini daha sert eylemlere zorluyor.

“O [reaction] Mainzer, “sadece asteroitler ve kuyruklu yıldızlar değil, pandemi, iklim, şiddetli hava durumu vb.

“Bilim bize, aşağıdaki adımları atarsak, olup bitenlerin etkisini önemli ölçüde azaltabileceğimizi söylüyor. Anlarsak ve yanıt verme konusunda proaktif olursak [bad news] bilime dayalı yaklaşımları kullanarak, aslında en kötü sonuçlardan bazılarını önleyebiliriz.”

Mainzer, Lawrence’ın tutkulu astronomu için gerçek hayattaki ilham kaynağı olduğunu kabul etmeyecek, ancak ikincisinde birincisine dair bir ipucundan fazlası var. “Biliyor musun, bence Kate ve benim çok ortak noktamız var” diyor bize. “Filmdeki iki bilimsel aktivizm stratejisinden birini temsil etmesi amaçlanıyor – [that desire to] Hükümetlerin veya politikacıların bulgulara göre harekete geçtiğini görmediğinizde dışarı çıkın ve protesto edin.

“Diğer stil, Dr Mindy tarafından temsil ediliyor, bu daha çok, ‘tamam, itiraz edebilirsiniz, ancak bunlar aslında ellerinde gücün kollarına sahip olan insanlar, bu yüzden onlarla çalışmayı denemeliyiz’ . bu bir mücadele [between the two]. Her zaman kesin ve net bir cevap yoktur, ancak tartışmayı ve bilim insanlarının bu haberi duyurmaya çalışırken karşılaştıkları zorlukları, insanları harekete geçirmek için göstermek istedik.”

“Açıkçası ben Jennifer Lawrence’ın büyük bir hayranıyım,” diye ekliyor gülümseyerek.

yazılı bilim

Hattın diğer ucundaki ünlü astronoma, gezegeni yok eden bir kuyruklu yıldızın yakın gelecekte insanlığa gerçekten zaman verip vermeyeceğini sormamak yanlış olur.

Mainzer, “Harika haber, bunun çok, çok, çok olası olmayan bir senaryo olması,” diyor. “Ve bunun doğru olduğunu biliyoruz çünkü bu sınıfın son etkisi 65 milyon yıl önceydi – dinozorları yok eden. Çok sık olamaz, yoksa burada olmazdık, değil mi? Gezegen sürekli olarak bu büyük çarpma darbeleri tarafından dövülüyorsa, insan yaşamının evrim geçirmesi pek olası değildir.”

Pekala, bunu duymak güzel – Mainzer bir uyarı eklemek için hızlı olsa da.

“Daha az iyi haber şu ki, orada ciddi bölgesel hasar diyeceğim şeye neden olacak kadar büyük çok sayıda nesne var ve bunların çoğunu hala bulamadık” diyor. “Orada yapacak daha çok işimiz var. Dolayısıyla benim açımdan yapılacak en mantıklı şey gidip bu asteroitleri ve kuyruklu yıldızları aramaktır.”

Mainzer, Don’t Look Up için McKay’e “bilim ve toplumun rolü” konusunda tavsiyelerde bulunmanın yanı sıra, kuyruklu yıldızın kendisini tasarlamak ve keşif yönteminin mümkün olduğunca doğru bir şekilde tasvir edilmesini sağlamakla da görevlendirildi.

“İstedim [the comet] oldukça gerçekçi olmak,” diye açıklıyor. “Demek istediğim, filmde gösterilen kuyruklu yıldız, gerçek hayatta keşfettiğimiz kuyruklu yıldıza oldukça benziyor ve geçen yıl keşfettiğimiz NEOWISE kuyruklu yıldızından sonra gevşek bir şekilde modellenmiş.”

Dr Mindy ve Dibiasky’nin dehşetine göre, Don’t Look Up’ta Dünya’ya doğru giden nesne beş ila 10 kilometre genişliğinde ve rotasında yaklaşık altı ay içinde gezegene çarpacak.

“Açıkça [in terms of its discovery], zaman çizelgesini sıkıştırırız. Ama bu tamamen makul [to see a comet that late] – Kuyruklu yıldızları güneşe yaklaşmalarından sadece aylar önce keşfediyoruz. Ancak uzay aracı inşa etme yeteneğimiz açısından, bir şeyi bir araya getirmemiz genellikle altı aydan uzun sürüyor” diyor Mainzer.

“Yani, yapacağımız şey büyük ölçüde keşfin koşullarına bağlı. Nesneleri herhangi bir etkiden yirmi yıl uzaktayken bulabilirsek, birçok seçeneğimiz var ve bir şeyi başarılı bir şekilde yoldan çekme şansımız büyük ölçüde artıyor. Ancak oldukça ağır hizmet tipi patlayıcılar kullanmanız gerekecek ve zamana ihtiyacınız olacak.”

Açıkçası, McKay’in hikayesinde zaman bol değil – ancak bu, fırsatçıların durumdan yararlanmaya çalışmasını engellemiyor. Mark Rylance, sosyal medya platformu BASH’in dünyanın gözlerini cebine koymuş, göz kamaştırıcı derecede zengin bir ‘vizyoner’ olan Don’t Look Up’ta eksantrik teknoloji yatırımcısı Peter Isherwell’i oynuyor.

Kuyruklu yıldızın trilyonlarca dolar değerinde değerli mineraller içerdiğini öğrendikten sonra Isherwell, para kazanmasını yıkımına göre önceliklendiriyor – ancak Mainzer bu arsa çizgisinin şu anda gerçeklikten biraz fazla uzak olduğunu açıklıyor.

“Asteroitlerin ve kuyruklu yıldızların içlerinde biraz daha yüksek oranda nadir toprak elementine sahip olma eğiliminde oldukları doğrudur” diyor ve ekliyor: “ve bunun nedeni gezegenlerin, asteroitlerin ve kuyruklu yıldızların oluşma şekli. Yani evet, uzun süredir bu nesnelerin madenciliğini yapmaya ilgi var.

“Ne yazık ki, bu hala oldukça uzak bir gelecekte. Yapması kolay bir şey değil. Aslında numuneleri geri getirme sürecinde olan iki görevimiz var, ancak bunlar kahve tenekesi büyüklüğünde numuneler gibi değil mi? Ve bu uzay araçlarının her biri bir milyar dolara mal oldu. Yani bunu yapmak çok zor.”

Kötü haber için üzgünüm, Elon.

İleriye dönük planlama

O halde, Don’t Look Up, McKay filmlerinin ender bir türü, yani ilgi odağını halihazırda olmuş olaylardan ziyade gerçekleşebilecek olaylara odaklıyor. Buradaki şakanın özü, geçmişin bir politikacısı veya iş yöneticisi değil – biziz ve şu anki davranışımızın gelecekte nasıl hareket edebileceğimizi nasıl önerdiği.

Birçok yönden, bu iç karartıcı bir düşünce, dolayısıyla filmin komedisinin rahatsız edici doğası. Ancak Mainzer, Yukarıya Bakma’nın arkasındaki mesaj konusunda daha umutlu.

“Benim bakış açıma göre film şöyle diyor: Gelecek bize bağlı. Daha iyi sonucu seçme gücümüz var. En kötü sonuçlardan kaçınmamıza ve en iyilerini seçmemize yardımcı olacak bilime dayalı kararlar verebiliriz. Bu yüzden bana göre film aslında çok umut verici – bir şeyleri değiştirme gücümüz var.

“Biliyorsunuz, en iyi sanat insanları düşündürür ve sohbetler yaratır” diye ekliyor ve ekliyor, “ve filmin yapacağını umduğumuz şey bu. Sizi güldürmelidir, ancak aynı zamanda kendimiz ve davranışlarımız üzerinde biraz düşünmemize yardımcı olan gerçekten güçlü bir araçtır. Kendimize gülebilmek önemlidir, çünkü alçakgönüllülüğün ve daha iyisini yapmamız gerektiğinin farkına varmanın temeli budur.”

Mainzer gibi bilim adamları ve filmin kurgusal benzerleri için asıl tehdit, içeri Dünya’nın atmosferi. Bu varoluşsal riskleri keşfetmek, işlerinin kolay kısmıdır; Daha sonra bulgularını açık fikirli ve değişmeye istekli bir şekilde benimsemek topluma kalmış.

Mainzer, “İnsanların bilim insanlarını insan olarak tanımaları için önemli olduğunu düşündüğüm bir şey,” diyerek sözlerini sonlandırıyor. “Yani arkadaşlarınızla konuşun, komşularınızla konuşun, ailenizle konuşun çünkü bu bilgiyi taşıyan insanları tanımak güvenin temelidir.”

Don’t Look Up’ın son anları tamamen konuşmakla ilgili. Söylemeye cüret edelim, McKay’in komediye amansız bağlılığındaki ciddi kırılma sizi biraz duygusal bile yapabilir.

Ancak, yönetmenin felaket hicivine yanıt verirseniz, kurgusunun sadece bu olduğunu bilerek rahatlayın. Gerçekten Dünya’ya doğru giden bir kuyruklu yıldız yok (henüz) ve günlerin sonunun şimdilik bir Netflix komedisinin konusu olarak kaldığına şükretmeliyiz.

Sadece bunu gelecek hakkında çok iyimser hissetmeyi beklemeyin.

Don’t Look Up, 24 Aralık’tan itibaren Netflix’te yayınlanmaya hazır olacak.