İsrail’in uzak kuzeyinde bulunan 12.000 yıllık kuş kemikleri, tarih öncesi çağlarda alet olarak kullanılmış olabilir. Eserleri inceleyen bir arkeolog ekibine göre, insanlar daha fazla kuşu ölümüne çekmek için.
Delikli kemikler, İsrail’in 1967’de Suriye’den ele geçirdiği Golan Tepeleri’nin hemen batısında, İsrail’in Hula Vadisi’nde bulundu. Kemikler ilk olarak 1955’te kazıldı, ancak yakın zamanda yeniden incelendi.
Sahadan yedi kanat kemiği, su kaplumbağalarına ve deniz mavilerine aitti. senYakın zamanda yapılan bir incelemede, bir arkeolog ekibi kemiklerin üzerindeki izlerin aslında yan taraflarına açılan küçük delikler olduğunu keşfetti.
Ekip, kemiklerin yırtıcı kuşların seslerini taklit etmek için flüt (bilimsel dili kullanmak için aerofon) olarak kullanıldığını öne sürüyor. TBilim adamlarının tahminine göre, bu çağrılar göçmen kuşları korkutarak kanatlanmaya zorlayacak ve onları Natufian avcıları için daha kolay hedefler haline getirecek. Ekibin kemik analizleri şu şekildeydi: yayınlanan Bilimsel Raporlarda bugün.
İsrail Eski Eserler Dairesi’nden arkeolog ve makalenin ortak yazarı Hamudi Khalaily, Kudüs İbrani Üniversitesi’nden yapılan açıklamada, “Eğer flütler avlanmak için kullanılıyorsa, bu, sesin avlanmada kullanıldığına dair en eski kanıttır” dedi. .
Khalaily, “Bu keşif, avlanma yöntemleri hakkında önemli yeni bilgiler sağlıyor ve güney Levant’ta tarımdan bitki ve hayvan yetiştiriciliğine geçişin başlangıcını işaret eden çeşitli tarih öncesi araçları tamamlıyor.”
Hipotezlerini test etmek için ekip, bazı deneysel arkeolojiyle uğraştı. kemik yivlerinin ve açılan deliklerin boyutuna uyacak şekilde biçimlendirilmiş yeşilbaş kemiklerini kullanan kopya yivler. (Bulunan flütlerden yalnızca biri sağlamdı.) Ekip, kopya kemikleri üfleyerek, bilinen iki yırtıcı kuşun çağrılarını taklit edebilecek birkaç yüksek perdeli frekansın vurulabileceğini buldu. Neolitik Levant’ta yaşamak için: Bayağı kerkenez (Falco tinnunculus) ve atmaca (Accipiter nisus).
Ekip, avlanma aletleri bir yana, delikli kemiklerin mutlaka patlatılmış olduğunun hiçbir garantisinin olmadığını kabul etti: “Arkeolojik açıdan bakıldığında, temel bir sorun, bir eserin ses üretme potansiyeli ile bu eserin belirli bir amaca hizmet ettiğinin doğrulanması arasında ayrım yapmaktır. ” yazdılar.
Ve kemikler ses çıkararak biçimlendirilmiş olsalar bile – yani ses çıkarmak için yapılmışlarsa – avlanmada kullanıldıklarına dair hiçbir garanti yoktur. Belki de en eski müzik aletlerinden bazılarıydılar. arkeolojik kanıtlar genellikle yetersizdir.
Araştırma ekibi, “Mevcut araştırma, yeni yöntemler ve farklı disiplinlerdeki akademisyenler arasındaki işbirliği sayesinde insan kültürüne yeni bakış açıları ve araştırma yönleri kazandırmaya devam eden kazılar sırasında ortaya çıkarılan kültürel buluntuları korumanın ne kadar önemli olduğunu gösteriyor” dedi. Aynı yayında Kudüs İbrani Üniversitesi’nde arkeolog olan yazar Rivka Rabinovich.
Aslında, eski kanıtlar yalnızca modern teknolojiler kadar faydalıdır. aynı sebep NASA, Apollo görevleri sırasında toplanan Ay örneklerini elinde tuttu; bilimsel örnekler yalnızca değer olarak takdir edilebilir (hızlı bir bozulma durumunda olmadıkları sürece).
Zamanla, daha fazla bulunan eserler, arkeolojik bağlamlarda eski ses çıkarma araçlarının nasıl göründüğünü gösterebilir. Veya bu tür eserleri araştırma yöntemlerimiz daha iyi hale gelecektir. BENAslında ikisi, bize gürültülü geçmişimize bir göz atmaktan daha fazlasını vermek için uyum içinde çalışacak.
Devamı: En Eski Müzik Neydi?
