Güneş sistemimizin ihtişamına aşık olmanızı sağlayacak beş inanılmaz krater

Darbe kraterleri, güneş sistemindeki her katı gövdede meydana gelir. Aslında, günümüzde çoğu dünya dışı cisim üzerindeki yüzeyleri etkileyen baskın süreçtir.

Bununla birlikte, Dünya’da, bu tür kraterler genellikle aktif jeolojik süreçlerle zamanla kaybolur, ancak güneş sisteminin başka yerlerinde, herkesin görmesi için korunan gerçekten görkemli çarpma kraterleri örnekleri vardır.

Burada, güneş sisteminin neler sunabileceğine dair öne çıkanlarımızı seçiyoruz.

1. Güney Kutbu – Aitken havzası, ay

İlk kraterimiz büyük: Ay’daki en büyük, en derin ve en eski çarpma krateri. 2.500 km çapında, 6.2 ila 8.2 km derinliğinde ve kabaca 4.2 milyar yıl önce oluştu. Adından da anlaşılacağı gibi, ayın uzak tarafında güney kutbundadır, ancak krater kenarı Dünya’dan ayın aydınlık ve karanlık tarafı arasındaki sınırda karanlık bir dağ silsilesi olarak görülebilir.

Ay bilim adamlarının Ay’ımızın jeolojisini ziyaret etmek ve hakkında bilgi edinmek için tercih ettikleri başlıca sitelerden biridir. Kraterin kazdığı derinlik, neredeyse Dünya’daki en derin okyanus çukurları kadar derin. Bize, 4,2 milyar yıllık tarihin açığa çıktığı ay kabuğunun içinin eşsiz bir görüntüsünü sunuyor.

2019’da Çin uzay ajansı Chang’e 4’ten bir gezici, havzaya dokundu ve ilk bilimsel deneyleri burada gerçekleştirdi. Bunlardan en ilginçlerinden biri de şuydu: Ay Mikro Ekosistemiyüzeydeki küçük bir biyosferde yaşamın gelişip gelişemeyeceğini görmek için tasarlanmış bir tohum ve böcek yumurtaları koleksiyonu.

2. İsimsiz Krater (S1094b), Mars

Mars gezicilerinin evlerinden Mars’ta birçok ünlü krater var (Merak için Gale Krateri veya Azim için Jezero) Mars göktaşlarının varsayılan kaynak bölgelerine (Diş çıkarma veya Mojave). Ancak kızıl gezegendeki en yeni kraterlerden biri aslında oldukça dramatik.

Mars gezicileri, Mars yüzeyini keşfetmenin tüm ihtişamını iddia ederken, Mars’ın yörüngesindeki uydular onlarca yıldır kendi keşiflerini yapıyor. NASA’nın Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) 2005 yılında piyasaya sürüldü, ancak hala çalışıyor ve 16 yılı aşkın süredir Mars’ın yüzey görüntüleri, veri kümeleri arasındaki farklılıkları vurgulayarak yıldan yıla karşılaştırmalar yapmamızı sağlıyor.

2021 Noel Arifesinde, NASA’nın InSight görevi kızıl gezegende büyük bir “Mars depremi” tespit etti ve MRO verileri daha sonra bunun şu şekilde tanımlanmasına yardımcı oldu: Mars’ın diğer tarafında yeni bir etki.

Canlı, taze çarpma fışkırması (çarpmanın bir kenara fırlattığı malzemeden oluşan “battaniyeler”), yörünge aracındaki bağlam kamerası verileri kullanılarak uzaydan net bir şekilde görülebilir ve InSight sayesinde ne olduğunu bile biliyoruz. gibi geldi.

3. Enki Catena, Ganymede

Enki Catena, Jüpiter’in Galilean uydularından biri olan Ganymede’deki zincir kraterdir. Son sayımda, Jüpiter’in 90’dan fazla uydusu varkendine ait bir mini gezegen sistemi.

Jüpiter’in yerçekimi, ayları şekillendiren ve bize Io volkanlarından Europa’nın yer altı okyanusuna kadar şimdiye kadar bulduğumuz en ilginç jeolojik özelliklerden bazılarını veren gelgit kuvvetleri yaratır. Aylardan ikisinde, Callisto ve Ganymede’de bulunan krater dizileri de var.

Bu krater zincirleri ilk olarak, Voyager 1 uzay aracı bize 1979’da bu ayların yüzeyinin ilk resimlerinden bazılarını verdiğinde tespit edildi. Bunların, Mars ve Ay’da gözlemlenen özellikler olan potansiyel olarak çökmüş lav tüpleri oldukları düşünülüyordu.

Ancak, Shoemaker-Levy 9 kuyruklu yıldızının Jüpiter’e çarptığı gözlemlenene kadar kökenleri tartışma konusu olmaya devam etti. kuyruklu yıldız görüldü birden fazla parçaya ayrılma ve bu, bu zincirlerin nasıl oluşabileceğine dair bir fikir verdi – Jüpiter’den gelen yerçekimi, nesneleri birbirine yakın çarpan birçok parçaya ayırır.

Enki Catena, Ganymede’de karanlık bir bölgeden parlak araziye uzanan 13 kraterden oluşan bir zincirdir. 162 km uzunluğunda ve yaklaşık 10 km genişliğindedir.

bu Avrupa Uzay Ajansı’nın Meyve Suyu görevi 2030’larda Jovian sistemini ziyaret edecek ve yüzeyleri her zamankinden daha detaylı görmemizi sağlayacak. Bu krater zincirlerinden daha fazlasını bile bulabiliriz.

4. Occator Krateri, Ceres

Ceres, Mars ve Jüpiter arasındaki ana asteroit kuşağındaki en büyük cisimdir. Bir “cüce gezegen” olarak kabul edilecek kadar büyük ve yuvarlaktır (Pluto ve daha az bilinen üç örnek, Eris, Makemake ve Haumea ile birlikte).

Ceres’teki Occator krateri etkileyici çünkü merkezinde hem uzaydan hem de Dünya’dan Hawaii’deki Mauna Kea Gözlemevi’nde gözlemlenen parlak bir nokta içeriyor.

NASA’nın Şafak görevi, 2015 yılında Ceres çevresinde bir yörüngeye girdi ve Occator kraterindeki “Nokta 5” olarak bilinen parlak noktayı görüntüledi. Muhtemelen hidrotermal aktiviteden kaynaklanan krater zemininde parlak tuzlarla kaplı üç kilometre genişliğinde bir kubbe.

Occator kraterinin kendisi 92 km çapında ve 3 km derinliğindedir. Simülasyonlar çarpma tertibatının (krateri oluşturan uzay kayası) kabaca 5 km çapında olduğunu ve 20-25 milyon yıl önce Ceres’e çarptığını gösteriyor.

5. Aurelia, Venüs

Venüs bazen Dünya’nın ikizi denir. Boyut olarak öyle ama Venüs’ün elimizdeki yüzey görüntüleri gezegenlerin çok farklı özelliklere sahip olduğunu gösteriyor.

Bu türden en iyi görüntüler 1990’larda NASA’nın Magellan uzay aracı tarafından çekildi. Venüs’ün yoğun bulutlu bir atmosferi vardır ve görünür ışık kameraları yüzeyi göremez. Magellan, yüzeyi “görebilen” bir radarla donatılmıştı – ancak görüntülerin yorumlanması daha zor olabilir.

Radarda, karanlık arazi çok düzgün ve parlak arazi çok engebelidir. Bu, çarpma kraterlerinin radar görüntülerinde gerçekten iyi bir şekilde öne çıkmasını sağlar. Püskürtmeler, özellikle çevredeki volkanik düzlüklerde çok pürüzlü olduğundan, görüntülerde parlak görünüyorlar.

Bu Aurelia, Venüs’te 32 km’lik bir çarpışma krateri.

Onu çevreleyen gri düzlüklere karşı öne çıktığını görebilirsiniz. Parlak beyaz püskürmenin kenarlarındaki siyah yüzey, darbe vurduğunda eriyen kayaların düzgün akışlarıdır.

Venüs’teki volkanlardan bahsetmişken, yakın zamanda Alaska Fairbanks Üniversitesi’nden bir grup, bu Magellan verilerini gezegendeki ilk aktif volkanı bulmak için kullandı. Venüs

NASA’nın sahip olduğu geliştirilmekte olan üç Venüs görevi Önümüzdeki 10 yıl boyunca, umarım yakında esrarengiz ikizimiz hakkında çok daha fazla şey öğreneceğiz.

Bu makale şu adresten yeniden yayınlanmıştır: Konuşma Creative Commons lisansı altında. Okumak orijinal makale.